رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 16 خبر


  • شنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۹
  • السبت ۱۹ ربيع ثاني ۱۴۴۲
  • 2020 Saturday 5 December
  • جمعه ۲۷ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۲
  • کد خبر : 17196
  • تئاتر
  • چاپ خبر : قاعده تصادف

“سُوی کابوُی” نوشته محمد میرعلی اکبری و به کارگردانی پریسا محمدی از ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۶ در مجموعه تئاتر دیوار چهارم به روی صحنه رفته است. “سوُی کابوُی” به منطقه ای توریستی در تایلند اطلاق می شود که به اماکن متعدد تفریحی معروف است. نمایشنامه “سوُی کابوُی” داستان چند جوان را روایت می کند که […]

“سُوی کابوُی” نوشته محمد میرعلی اکبری و به کارگردانی پریسا محمدی از ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۶ در مجموعه تئاتر دیوار چهارم به روی صحنه رفته است.

“سوُی کابوُی” به منطقه ای توریستی در تایلند اطلاق می شود که به اماکن متعدد تفریحی معروف است.

نمایشنامه “سوُی کابوُی” داستان چند جوان را روایت می کند که به تایلند برای تفریح رفته اند و وقوع برخی اتفاقات و شروع یک انقلاب در تایلند، زندگی همه آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. “سوُی کابوُی” مبتلا به لکنت داستانی است؛ در دیالوگ های ابتدایی، فضاسازی مناسب اتفاق نمی افتد و مخاطبان به مدت طولانی در بی خبری کامل از محل وقوع داستان به سر می برند تا اینکه یکی از شخصیت ها لب می گشاید؛ آنها را از بی خبری در می آورد و تماشاگران، نفس راحتی می کشند. یکی دیگر از اشکالات نمایشنامه، افراط در مهندسی وقایع و اتفاقات است هر چند که روایت داستانی و دراماتیک را از اشتباهات مصون نگه می دارد اما از تهی شدگی از مضمونی معین مصون نمی ماند. نخستین طنز کلامی که در نمایشنامه اتفاق می افتد و به مجید و به درک زبان تایلندی ارجاع می دهد؛ بسیار دم دستی می نماید و بارها به طرق مختلف مورد بهره برداری قرار گرفته است. از سوی دیگر، خنده تماشاچیان به طنز کلامی اصلی بر می گردد و بستر زمانی و مکانی و شیوه اجرایی را در بر نمی گیرد. “سوُی کابوُی” شخصیت های متعددی دارد ولی هیچکدام از آنها از بستر تیپ های شخصیتی خارج نمی شوند و سرنوشت محتوم تمامی شخصیت ها با شروع پرده دوم برای تماشاگران قابل تشخیص است. زمانی که نویسنده، دو شخصیت جدید در صحنه های آخر پرده دوم به جمع شخصیت های پیشین می افزاید، مخاطبان در آستانه خستگی از کش آمدگی روایت هستند و ورود شخصیت های جدید، تیر آخر بر پیکره “سوُی کابوُی” است و در راستای مهندسی ذکر شده در سطور فوق قرار می گیرد. نکته ضعف قابل ذکر دیگر در نمایشنامه، قاعده تصادف است؛ بر حسب تصادف، دو سوم شخصیت ها با یک دیگر تاریخچه مشترک دارند و همه آنها بر حسب تصادف، زیر یک سقف گرد آمده اند!

از نقاط قوت اثر می توان به صدای مریم بوبانی و بازی های خوب بازیگران اشاره کرد. در میان بازیگران، سامان ارسطو، محمد صادق ملک، زهرا آقاپور، پژمان عبدی و سعید اکبری بازی های بهتری را از خودشان به نمایش می گذارند.

طراحی صحنه سعید یزدانی ضعیف است زیرا صحنه از بحران هویت رنج می برد و مخاطبان در صحنه نشانی نمی یابند تا مکان وقوع داستان برای آنها قابل شناسایی باشد. در صحنه “سوُی کابوُی” می توان یک نمایشنامه آمریکایی را روی صحنه برد بدون اینکه به ترکیب صحنه دستی بخورد.

زری کریمی در مقام طراح لباس حق مطلب را ادا می کند و لباس ها با شخصیت ها همخوانی دارند. موسیقی و افکت های صوتی ساخته حمیدرضا جدیدی خوب هستند و به فضاسازی نمایش کمک شایانی می نمایند. طرح پوستر احسان نقابت به خوبی برای مخاطبان تعلیق ایجاد می کند و در ادامه، معرفی موجز شخصیت ها را در خودش مستتر دارد. همچنین، نباید جذابیت بصری پوستر “سوُی کابوُی” را از یاد برد.

“سوُی کابوُی” نوشته محمد میرعلی اکبری و به کارگردانی پریسا محمدی و با بازی سامان ارسطو، مسعود شاکرمى، محمد صدیقى مهر، محمد صادق ملک، زهرا آقاپور، سیامک ادیب، مهدى على نژاد، سعید اکبرى، رازیما میرزایى، پژمان عبدى و على باروتى از ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۶ تا ۲۹ اسفند ماه ۱۳۹۶ در مجموعه تئاتر دیوار چهارم، ساعت ۲۰:۳۰ به روی صحنه خواهد رفت.

سینماخانه / فرزاد جمشیددانایی

اخبار مرتبط

نظرات



آخین اخبار