رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 20 خبر


  • سه شنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۵
  • الثلاثاء ۱ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Tuesday 13 October

سینمای ایران | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 1820

مستند «زنانگی» آماده نمایش شد

مستند «زنانگی» به کارگردانی محسن استادعلی برای حضور در جشنواره «سینما حقیقت» و جشنواره فیلم فجر آماده نمایش شد. پژوهش این فیلم از اسفند ماه ۹۲ آغاز شد و هفته گذشته با صداگذاری سیدعلیرضا علویان و ساخت موسیقی آن توسط ستار اورکی، روند تولید به پایان رسید. «زنانگی» روایت زندگی چند زن در شهر تهران است […]


«سازش» محمدحسین فرحبخش بعد از «آبنبات‌چوبی»

محمدحسین فرحبخش نیز بعد از «آبنبات‌چوبی»، «سازش» را در دست ساخت دارد که تهیه‌کنندگی این پروژه را عبدالله علیخانی به عهده گرفته است. به گفته‌ی علیخانی فیلمبرداری با حضور بازیگرانی چون یوسف تیموری، بهنوش بختیاری، سحر قریشی و رضا ناجی انجام شده و تمام لوکیشن‌های فیلم هم در تهران است. تدوین این اثر نیز به […]


آغاز تدوین «ویلایی‌ها»

با پایان فیلمبرداری «ویلایی‌ها» به کارگردانی منیر قیدی، بهرام دهقان تدوین اولین فیلم بلند سینمایی این کارگردان را آغاز کرده است. فیلمبرداری «ویلایی‌ها» در اندیمشک انجام شده و سعید ملکان که تهیه‌کنندگی آن را بر عهده دارد، قصد دارد آن را برای حضور در جشنواره‌ی فیلم فجر آماده کند. «ویلایی‌ها» که اثری دفاع مقدسی است، […]


اکران فیلم “گیتا” از نیمه آذرماه

فیلم سینمایی «گیتا» به کارگردانی مسعود مددی از نیمه اول آذرماه و پس از پایان اکران فیلم «یتیم‌خانه ایران» در سینماهای کشور اکران می‌شود. داستان این فیلم روایت زندگی گیتا و همسرش امیر است که دلمشغولی‌های ساده خود را دارند. گیتا بعد از گذشت دو سه سال از رفتن پسرش به خارج از کشور هنوز […]


❖ اکران خصوص سلام بمبئی در برج میلاد

بلیت ۳۰۰ هزار تومانی اکران خصوصی “سلام بمبئی”

نووروزبیگی تهیه کننده فیلم “سلام بمبئی”، در نشست خبری فیلم عنوان کرد که قیمت بلیت اکران خصوصی، مبلغ ۳۰۰ هزار تومان تعیین شده است. وی عنوان نمود؛ هر فیلمی مراسمی دارد و مراسم فیلم ما در سالن برج میلاد است و حدود بیست نفر از عوامل از هند می‌آیند. همچنین ادامه داد: این هزینه ها چیزی حدود […]


آماده سازی فیلم “بدون تاریخ، بدون امضا” برای سی‌وپنجمین جشنواره‌ی فیلم فجر

«بدون تاریخ، بدون امضا» به کارگردانی وحید جلیلوند دومین فیلم بلند سینمایی این فیلمساز است که به تهیه‌کنندگی برادرش علی جلیلوند، ساخته‌می‌شود و چندی پیش فیلمبرداری آن در پزشکی قانونی به پایان رسید. برادران جلیلوند پیش از این فیلم «چهارشنبه ١٩ اردیبهشت» را نیز با همکاری یکدیگر ساخته‌اند و بناست در سی‌وپنجمین جشنواره‌ی فیلم فجر برای […]


❖ پایان فروش 70 روزی «فروشنده»

پایان اکران “فروشنده” به عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال

علی سرتیپی، مدیر شرکت پخش فیلمیران که پخش فیلم «فروشنده» را برعهده داشت، با فروش ۱۵ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان، پرفروش‌ترین فیلم سال لقب گرفت. تازه‌ترین ساخته اصغر فرهادی با وجود پایان اکران در سینماهای موظف، همچنان به صورت تک‌سانس در چندین سینماهای آزاد، کورش و شکوفه به اکران خود ادامه می‌دهد. نکته‌ای که […]


پوستر فیلم «گیتا» رونمایی شد

نخستین ساخته بلند مسعود مددی که به تهیه‌کنندگی مجید شیخ‌انصاری تولید شده، داستانی مادرانه دارد و از آذر ماه در سینماهای کشور اکران می‌شود. پوستر فیلم «گیتا» شامل تصاویری از بازیگران اصلی این اثر است. همچنین سایر پوسترهای این اثر سینمایی بزودی رونمایی می‌شود. داستان این فیلم روایت زندگی گیتا و همسرش امیر است که […]


فلور نظری : انتخاب بازیگران در مهمانی‌ها صورت می‌گیرد

فلور نظری با اشاره به وضعیت نابسامان بازیگری در تلویزیون گفت: «حدود ۲۰ سال است که در تلویزیون کار می‌کنم و اگر کار من خوب نبود، مردم از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌ام استقبال نمی‌کردند. من در طول مدت فعالیتم در تلویزیون در چندین اثر بسیار خوب ایفای نقش کرده‌ام و در آثار سینمایی […]


برنامه روزهای تعطیل سینماها به مناسبت اربعین حسینی اعلام شد

غلام‌رضا فرجی، سخنگوی شورای صنفی نمایش از برنامه تعطیلی سینماها در ایام اربعین حسینی و شرایط نمایش فیلم‌های خاص در این ایام خبر داد.  غلام‌رضا فرجی درمورد تعطیلی سینماها در سرتاسر کشور گفت: «سینماهای سرتاسر کشور از ساعت ۱۹ روز شنبه، ۲۹ آبان‌ماه تعطیل می‌شوند و پس از اربعین حسینی، از صبح روز دوشنبه کار […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...