رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 2 خبر

  • شنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۵
  • السبت ۲۷ ربيع ثاني ۱۴۴۸
  • 2026 Saturday 10 October

تئاتر | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 546

آثار شرکت کننده در دومین یادنامه استادمحمد معرفی شدند

بنیاد محمود استادمحمد گروه‌های منتخب نمایشنامه‌خوانی یادنامه استادمحمد را معرفی کرد. دومین یادنامه محمود استادمحمد، همزمان با سومین سالگرد درگذشت این نمایشنامه‌نویس ایرانی و با هدف آشنایی نسل جوان با دستاوردهای نمایشی او برگزار خواهد شد. پس از انتشار فراخوان نمایشنامه‌خوانی در خردادماه گذشته، ۲۸ درخواست از سراسر ایران به بنیاد محمود استادمحمد ارسال شد […]

اجرای نمایشی با بازی ۲۵ میانسال ۵۰ تا ۸۴ ساله

«من، تو، ما، شما» به نویسندگی و کارگردانی راضیه رفیع‌زاده از ۱۵ تیرماه در تماشاخانه مشایخی روی صحنه رفته است. نمایش «من، تو، ما، شما» به نویسندگی و کارگردانی راضیه رفیع‌زاده که از ۱۵ تیرماه در تماشاخانه مشایخی روی صحنه رفته از به هم پیوستن چند موقعیت کوتاه که هرکدام بخشی از یک شعر ملی […]

آخرین خبرها از پردیس تئاتر خاوران/ جنوب تهران تئاتری می شود

مدیر عامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران از آخرین اقدامات انجام گرفته برای راه اندازی بزرگترین مرکز تئاتر حرفه ای ایران سخن گفت. مدیر عامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران با اشاره به اینکه احداث بزرگترین مرکز تئاتر حرفه ای ایران در جنوب پایتخت یکی از اساسی ترین اقدامات انجام شده از سوی […]

❖ لیلی رشیدی :

مایلم با «اسم» به شهرستان‌ها بروم

لیلی رشیدی که این روزها در ۲ اثر نمایشی به عنوان بازیگر حضور دارد، اظهار کرد که علاقه‌مند است نمایش «اسم» را در مقام کارگردان در شهرهای مختلف کشور به صحنه ببرد. این بازیگر تئاتر درباره فعالیت‌های خود در سال جاری  گفت: در حال حاضر در نمایش «دکلره» به کارگردانی مهدی کوشکی بازی می‌کنم. همچنین […]

«اکتبر ۱۹۴۲، پاریس» دو اجرایی می‌شود

نمایش «اکتبر ۱۹۴۲، پاریس» در روزهای پایانی اجرای خود در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر به صورت دو اجرایی میزبان مخاطبان خواهد بود. نمایش «اکتبر ۱۹۴۲، پاریس» نوشته میلاد حسینی و کارگردانی مسعود موسوی که از ۱۹ اردیبهشت ماه اجرای عمومی خود را در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر آغاز کرده است ۲۴ خرداد به […]

همای سعادت بر شانه «آسید کاظم» می‌نشیند/ اجرایی با دو گروه متفاوت

سعید دولتی کارگردان «آسید کاظم» با اشاره به اجرای این اثر نمایشی همزمان با ماه مبارک رمضان عنوان کرد این نمایش با دو گروه بازیگر متفاوت به صحنه می رود. سعید دولتی کارگردان تئاتر و مدیر تماشاخانه همای سعادت درباره اجرای نمایش «آسید کاظم» در این تماشاخانه گفت: نمایش «آسید کاظم» نوشته زنده یاد محمود […]

اعلام فهرست اجراهای نیم‌سال دوم سال ۹۵ تماشاخانه ایرانشهر

شورای سیاست‌گذاری تماشاخانه ایرانشهر فهرست اجراهای نیم‌سال دوم سال ۹۵ را اعلام کرد. بر اساس فهرست اعلام شده از سوی شورای سیاست گذاری تماشاخانه ایرانشهر هر کدام از سالن‌های مجموعه در هر مقطع زمانی در نظر گرفته شده برای اجرا، میزبان ۲ اثر نمایشی می‌شوند که در مجموع در هر مقطع زمانی ۴ نمایش در […]

نمایش «زبان اصلی» در ایستگاه شیراز و در شهرستان ها

کارگردان نمایش «زبان اصلی» از آغاز تور اجراهای این اثر نمایشی در شهرستان‌های مختلف خبر داد. رسول کاهانی نویسنده و کارگردان تئاتر درباره تور اجراهای نمایش «زبان اصلی» در شهرستان‌ها  گفت: نمایش «زبان اصلی» تور اجراهای شهرستان خود را از ۸ اردیبهشت ماه آغاز کرده است. این اثر نمایشی ۸ و ۹ اردیبهشت ماه در […]

رستم و اسفندیار در نمایش «راه مهر راز سپهر»

فریبرز قربان زاده طراح صحنه تئاتر با اشاره به طراحی صحنه نمایش «راه مهر راز سپهر» به کارگردانی شکرخدا گودرزی از اجرای عمومی این اثر نمایشی در اواخر اردیبهشت ماه خبر داد. فریبرز قربان زاده رییس هیات مدیره انجمن طراحان صحنه و لباس تئاتر درباره فعالیت های اخیرش در حوزه طراحی صحنه تئاتر گفت: در […]

❖ کارگردان نمایش «حساب پرداخت نمی شه»:

چهار سال برای این اجرا صبر کردم

کاوه مهدوی کارگردان نمایش «حساب پرداخت نمی شه» با اشاره به بهره گیری از دو شیوه فاصله گذاری برشت و نمایش ایرانی درباره دیگر ویژگی های این اثر نمایشی صحبت کرد. کاوه مهدوی کارگردان نمایش «حساب پرداخت نمی‌شه» که این روزها در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر روی صحنه است درباره اجرای این اثر نمایشی […]

بهار قاسمی با «دُخشید» ۲ جایزه جهانی گرفت

رونمایی از پوستر «بُت» حمید نعمت‌الله

❖ با عبور از هفته سوم اکران،

«خانوم والده» پرفروش‌ترین فیلم سال شد

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme