رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 2 خبر

  • شنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۵
  • السبت ۲۷ ربيع ثاني ۱۴۴۸
  • 2026 Saturday 10 October

رادیو و تلویزیون | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 1284

روزگاری که «محمدم» رمز مشترک عاشق‌ها بود

«آن روزها با قلب‌های نوجوان یک هفته صبر می‌کردیم تا «در پناه تو» شروع شود؛ غافل از آن که زندگی همیشه این مجال را نمی‌دهد که «در پناه تو» باشیم. چه با عجله رفتی «محمدش»! احسان محمدی نوشت: «سال ۷۴ تازه پشت لب‌مان سبیل درآمده بود. همه همسن‌ها را می‌گویم. چون دخترها هم آن زمان […]

ایفای نقش حسن جوهرچی در سریال «آرام می‌گیریم» نیمه کاره ماند

روح‌الله سهرابی کارگردان «آرام می‌گیریم» با بیان اینکه سکانس‌های زیادی از حسن جوهرچی در سریال «آرام می‌گیریم» همچنان باقی مانده است، عنوان کرد که با شنیدن خبر فوت او شوکه شد. روح الله سهرابی کارگردان سریال «آرام می گیریم» ضمن عرض تسلیت به مناسبت درگذشت حسن جوهرچی که در این اثر به ایفای نقش پرداخته […]

رضا رشیدپور با «شرایط خاص» به آنتن برمی‌گردد

برنامه عصرگاهی «شرایط خاص» از امشب با اجرای رضا رشیدپور از شبکه سه سیما پخش می‌شود. از امشب ۱۳ بهمن شبکه سه سیما برنامه «شرایط خاص» را روی آنتن می‌برد که عوامل برنامه صبحگاهی «حالا خورشید» در تولید آن نقش دارند. همچنین رضا رشیدپور که به دلیل ناراحتی جسمانی مدتی در برنامه «حالا خورشید» حضور […]

نگاهی به عملکرد رسانه‌ی ملی در حادثه‌ی پلاسکو

این یادداشت نگاهی دارد به عملکرد رسانه‌ی ملی در موضوع حادثه‌ی ساختمان پلاسکو: وقتی سوت اولین ایستگاه آتشنشانی برای حادثه‌ی پلاسکو به صدا درآمد کمتر کسی فکر می‌کرد فاجعه‌ای در راه باشد. سوت‌ها اما چنان پشت سر هم به صدا درآمدند که امتدادشان دلهره‌ و آشوب در دل مردم شهر ایجاد کرد. صدای سوت ایستگاه‌ها […]

❖ پس از مشکل جسمی پیش آمده

رضا رشیدپور جلوی دوربین بیهوش شد / برنامه «حالا خورشید» فردا پخش نمی‌شود + (ویدئو)

رضا رشیدپور صبح امروز در حالی که داشت درمورد اتفاق تلخ فرو ریختن ساختمان پلاسکو و کشته شدن آتش‌نشان‌ها صحبت می‌کرد، زمین خورد و بیهوش شد. برنامه «حالا خورشید» کاری از گروه اجتماعی شبکه سه سیما به تهیه کنندگی و اجرای رضا رشید پور است که در قالبی ترکیبی و گفت‌وگومحور با نگاهی اجتماعی به […]

سابقه نداشته دوبلورها انقدر بیکار باشند/فعلاً برای نوروز کاری نیست

تورج نصر می‌گوید که هر سال در این زمان درگیر دوبله فیلم و سریال و انیمیشن برای نوروز بوده ولی امسال هنوز کاری برای نوروز به دوبلورها ارایه نشده است. تورج نصر درباره فعالیت های اخیرش با اشاره به حضور در یک نمایش گفت: پیشنهادی برای حضور در یک نمایش داشته ام که فعلا در حال […]

سریال های طنز امشب پخش نمی‌شود/ «عملیات ۱۲۵» جایگزین شد

مدیرکل روابط عمومی صداوسیما با تشریح برنامه ها سیما برای اعلام جدیدترین خبرها از حادثه پلاسکو، بیان کرد که امشب سریال های طنز سیما پخش نمی شوند. داوود نعمتی انارکی مدیرکل روابط عمومی صداوسیما با اشاره به اتفاق ناگوار آتش سوزی در ساختمان پلاسکو درباره تغییرات در برنامه های رادیو و تلویزیون و رویکرد رسانه […]

❖ ضبط سری جدید با تصمیم مدیری

«دورهمی» به پایان رسید

آخرین قسمت ضبط شده مجموعه «دورهمی» امشب روی آنتن می رود. مجموعه تلویزیونی «دورهمی» به کارگردانی مهران مدیری امشب ٢۴ دی ماه ساعت ٢٣ با حضور حمید لولایی بازیگر سینما و تلویزیون و بخش آیتم نمایشی از شبکه نسیم پخش خواهد شد. آغاز ضبط سری جدید این مجموعه به اعلام آمادگی مهران مدیری برمی گردد […]

❖ در حاشیه مراسم تشییع پیکر آیت‌الله هاشمی

رئیس صداوسیما: انتقادها به صداوسیما را روی چشم می‌گذاریم / عملکردمان را اصلاح خواهیم کرد

رییس سازمان صداوسیما در واکنش به انتقادهای اخیر نسبت به نحوه بازتاب رسانه‌ای مراسم تشییع پیکر آیت‌الله هاشمی رفسنجانی گفت: انتقادها را روی چشم می‌گذاریم و سعی می‌کنیم نسبت به انتقادها، عملکردمان را اصلاح کنیم.  علی عسگری درحاشیه مراسم تشییع پیکر آیت‌الله هاشمی رفسنجانی و در پاسخ به سوالی درباره افزایش انتقادها از سازمان صداوسیما […]

بهار قاسمی با «دُخشید» ۲ جایزه جهانی گرفت

رونمایی از پوستر «بُت» حمید نعمت‌الله

❖ با عبور از هفته سوم اکران،

«خانوم والده» پرفروش‌ترین فیلم سال شد

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme