رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 6 خبر


  • جمعه ۱۵ خرداد ۱۴۰۵
  • الجمعة ۱۹ ذو الحجة ۱۴۴۷
  • 2026 Friday 5 June

یادداشت ها | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 3

انتقام یا بخشش!؟ مسئله این نیست

«زنده شور» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۳)

به گزارش سینماخانه؛  این بار هم کاظم دانشی دل مشغولی اش را در درام های دادگاهی و در فیلم «زنده شور» ادامه می دهد و اینجا به غنای قابل قبولی از نظر اجرایی دست یافته است. فیلم از حیث بازی بازیگران و فیلمبرداری منسجم است ‌و شروع محکم و تأثیرگذاری دارد اما در میانه ها […]


تکلف و تصنع

«مارون» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۱)

به گزارش سینماخانه؛ ایده فیلم سینمایی «مارون»، حول محور یکی از شهدای خاص دوران دفاع مقدس می‌گردد که شخصیت ویژه ای داشته است و زندگی و مبارزات اش ظرفیت های دراماتیک فراوانی جهت تبدیل به فیلم شدن دارد. اما متاسفانه ماحصل اثر کاملاً معکوس از آب درآمده است. سراسر فیلم مملو از شعارزدگی است؛ لحن […]


نگاهی به فیلم «زنده شور» به کارگردانی کاظم دانشی

زنده‌شور» به کارگردانی کاظم دانشی در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، ادامه مسیر او بعد از «علف‌زار» در سینمای اجتماعی تلخ و مسئله‌محور است. فیلم با محوریت شخصیتی درگیر با مرگ، قصاص و حاشیه‌های سخت زندگی، سعی می‌کند از خلال یک موقعیت ملتهب، پرسش‌های اخلاقی و انسانی طرح کند. در سطح محتوایی، «زنده‌شور» بیش از آن‌که […]


زندگی درجنگ

«سرزمین فرشته ها» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۰)

به گزارش سینماخانه؛ «سرزمین فرشته ها» میان روایت یک قصه در ارتباط با زندگی کودکان در غزه و مشکلات آنها در حین جنگ و یا ارائه تصویری مستند از چنین شرایطی، دومی را برمی گزیند. تمرکز فیلمساز نه بر دراماتیک ساختن بلکه بر هرچه احساسی کردن موقعیت‌ها است و از همین رو شاهد حجم بالایی […]


جاندار

«اسکورت» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۸)

به گزارش سینماخانه؛ «اسکورت» یک فیلم اکشن جاده ای خوش ساخت، هیجان برانگیز و سینمایی است. فیلمبرداری، صدا و تمام عناصر ساختاری کاملاً در خدمت میزانسن کارگردان قرار می‌گیرند و یا به عبارت صحیح تر این کارگردان است که موفق شده تمام اجزای اثر را در خدمت آنچه مدنظر داشته در بیاورد. «اسکورت» و فیلمنامه […]


«نیم شب» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۷)

به گزارش سینماخانه؛ «نیم شب» فیلم موقعیت است که با تجمیع خرده روایت های یک حادثه در دل جنگل ۱۲ روزه شکل گرفته است، بنابراین دراماتیک نیست. شکل پرداخت مهدویان در «نیم شب» به سیاق مستند و تجربیاتش در این نوع سینما بنا نهاده شده است که برای چنین فیلمی انتخاب مناسبی است همین طور […]


 ابهام پروانه

«پروانه» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۶)

«پروانه»، در واقع برداشتی است از فیلم جزیره شاتر که فیلمساز درصدد است تا با المان ها و به کارگیری برخی عناصر به نوعی نسخه ای ایرانی و آداپته شده را عرضه کند. باوجود برخی اجزای ساختاری بصری از جمله طراحی صحنه و نور و رنگ چشم نواز؛ کلیت فیلم با نوعی گسست در شکل […]


کف خیابان

«خیابان جمهوری» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۵)

به گزارش سینماخانه؛ بازگشت منوچهر هادی به ساخت فیلمی در ژانر اجتماعی قابل تقدیر است ولی نتیجه آن دلخوش کننده نیست. فیلم بی جهت طولانی است که ناشی از وجود انبوهی خرده روایت و موقعیت هایی است که کمکی به جلو رفتن فیلم نمی کند و صرفاً آن را به درجا زدن وامی دارد؛ ما […]


بازی تمام می شود

«قمارباز» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۴)

به گزارش سینماخانه؛ سوژه و ایده «قمارباز» جذاب و تازه است و نحوه پرداخت نیز کم و بیش درخدمت سوژه است. اینجا هم فیلم تک لوکیشن است اما چالش بین کاراکترها و کشف و شهودی که برای مخاطب ایجاد شده، بیننده را خسته نمی کند. با اینکه فیلم بر بستر جنگ دوازده روزه می گذرد […]


غیرمتقاطع

«تقاطع نهایی» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۳)

به گزارش سینماخانه؛ «تقاطع نهایی» می کوشد در بستر مینی‌مال، قصه اش را طرح کند و از طریق ایجاد یک بحران کاراکترها را درگیر کند که به نظر برای کاری تک لوکیشن استراتژی قابل قبولی است؛ اما علی رغم تلاش کارگردان و بازی های قابل قبول بازیگران که در میانشان چهره تازه ای همچون پریچهر […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«قایق‌سواری در تهران» طنزی که سطحی و مبتذل نیست

«قایق‌سواری در تهران» ساخته رسول صدرعاملی، روایتگر داستان مردی است که پس از سال‌ها زندگی در خارج از کشور، به تهران بازمی‌گردد و با واقعیت‌های پیچیده‌ای روبه‌رو می‌شود که انتظارش را نداشته است. این فیلم با نگاهی واقع‌گرایانه و طنزگونه، به تضادهای زندگی می‌پردازد. همکاری رسول صدرعاملی و پیمان قاسم‌خانی در این فیلم، ترکیبی موفق از طنز تلخ و نگاه انتقادی را به ارمغان آورده است. صدرعاملی با زبانی ساده اما تأثیرگذار، فضای سردرگم شخصیت های فیلم را به تصویر می‌کشد. طنز فیلم از آن دست طنزهای سطحی و مبتذل نیست؛ بلکه طنزی است که از دل موقعیت‌های واقعی و تلخ زندگی بیرون می‌آید و همین امر باعث شده تماشاگر هم‌زمان بخندد و تأمل کند. قاسم‌خانی با بازی طبیعی و بی‌تکلف خود، به این لایه طنزآمیز فیلم عمق بیشتری بخشیده است. عنوان فیلم خود استعاره‌ای است از ناممکن‌بودن برخی خواسته‌ها؛ قایق‌سواری در شهری که آب ندارد، نمادی از تلاش برای دستیابی به چیزی که شاید هرگز محقق نشود. این تناقض، محور اصلی روایت فیلم است. بازی‌های طبیعی بازیگران، فیلمنامه‌ای که به جزئیات زندگی توجه دارد، و کارگردانی صادقانه صدرعاملی، «قایق‌سواری در تهران» را به اثری قابل تأمل تبدیل کرده است - فیلمی که آینه‌ای است برای نگاه کردن به خودمان و شهری که در آن زندگی می‌کنیم. سینماخانه/ حامد بهجتی