بازگشت سینمای اجتماعی
به گزارش سینماخانه؛ با پایان یافتن چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر امسال نکته ها و تأملاتی درباره جشنواره فیلم فجر امسال به چشم اهالی رسانه آمد که بیان آن و اندیشیدن به آن ها، شاید بتواند چراغ راهی برای بدنه سینمای ایران باشد.
1. برگزاری جشنواره پس از وقایع دی ماه 1404 موقعیتی متناقض را پیش روی برگزار کنندگان و نیز شرکت کنندگان قرارداد و موجی از اظهار نظرهای موافق و مخالف را شکل داد که به ایجاد فضایی دوقطبی انجامید. صرف نظر از قائل بودن احترام برای هر دو گروه نبایست این موضوع را فراموش کرد که اساساً جشنواره محلی برای بیان تضارب آرا و نظرات و در حقیقت تریبونی مناسب حتی برای بیان دغدغه ها و اعتراض و انتقاد است و می توان از این منظر برگزاری چنین رویدادی را دارای اهمیت شمرد.
2. پس از چند سال فترت برای فیلم های اجتماعی، در جشنواره امسال به نوعی احیای دوباره این ژانر را نوید داد. حجم بالایی از آثار دوره چهل و چهارم فیلم فجر فیلم هایی شهری با نگاه انتقادی بود که به نظر میرسد با تغییر رویکردهای مدیران، به انگیزه ای برای فیلمسازان و اطمینان سرمایه گذاران جهت حرکت به سمت موضاعاتی ازاین دست انجامیده است.
3. همچنان فیلمنامه پاشنه آشیل اصلی فیلم های دیده شده در این دوره ی جشنواره بود. با وجود تنوع ایده ها و مضامین که نکته قابل ذکری در میان آثار جشنواره بود اما در ادامه با فیلمنامه هایی روبه رو بودیم که نمیتوانست به بسط و گسترش ایده ها و تسری آن تا پایان فیلم بینجامد. مشکل عمده در این زمینه دراماتیک نشدن موقعیت ها و خام بودن شخصیت ها و عدم ورود به درونیات کاراکترها و تک بعدی گردیدن آنها بود.
4. از حیث اجرایی و روند برگزاری این دور از جشنواره به دلیل ملاحظات و محدودیتهای ایجاد شده با مشکلات و تاخیراتی در نحوه اطلاع رسانی همراه بود و این امر حتی به زمانبندی آماده شدن فیلم ها نیز لطمه زد و به تغییر و جابه جایی در جدول نمایش سینمای رسانه منجر شد. اسامی نامزدها و داوران حتی تا روز برگزاری اختتامیه نیز اعلام نشد و برابهامات و گمانه زنی ها افزود. عدم حضور بخش اعظم بازیگران آثار، حس و حال و شور و نشاط نشستهای خبری را محدود کرد و لزوم بازنگری در نحوه اجرا و اداره این جلسات را بیش از پیش گوشزد نمود!
5. در کلیت برگزاری جشنواره چهل و چهارم به سبب انتخاب فیلم هایی که حجم اعظم آنها کیفیتی نزدیک به استاندارهای متوسط داشتند و یا از حیث مضمونی واجد دغدغه هایی برآمده از معضلات روز بودند توانست نمودار قابل تاملی از وضعیت اکنون سینمای ایران بدست دهد و تجربه ای موفق در حذف هیات انتخاب و انتخاب آثار توسط دبیر جشنواره را به عنوان تغییری اساسی در ساختار اجرایی این رویداد جابیندازد که می تواند در دوره های بعد با قدرت و قوام بیشتری ادامه یابد.
سینماخانه / حمید ...
