خانه بدوش
به گزارش سینماخانه؛ «سقف» درصدد است تا از زاویه دیدی متفاوت به تبعات جنگ دوازده روزه بپردازد با اینکه ایده جمع شدن خانواده در یک محیط تکراری است اما نحوه پرداخت کمیک این موضوع در ابتدا نوید فیلمی مفرح و بامزه را می دهد ولی این توقع دیری نمی پاید که رنگ می بازد و شکلی قوام نیافته و بی مسئله می یابد. همانطور که فصل مورد نظر وقوع قصه در فیلم نادرست است. ما جز چند صدای انفجار و دیدن خرابی و تلویزیون های بیگانه هیچ بحران و تنشی را در دل قصه از وقوع جنگ نمیبینیم، آدم ها و موقعیتها بیش از حد خط کشی شده و در چهارچوب اند که حتی بازیگران نیز مستثنا نیستند و با وجود تلاش برای ایجاد تفاوت و بازی های مناسب اما راه به جایی نمی برند. بنابراین باید تنها تک موقعیت های جذاب را از فیلم درآورد که در ذهنمان باقی بمانند نظیر سکانس جاگذاشتن سگ در بیابان و یا رقص تحقیر آمیز مرد در مهمانی کذایی صاحب خانه! فیلمنامه الکن است و جسارت ندارد و در حد ساختن برای تلویزیون است نه در اندازه پرده سینما و جشنواره.
سینماخانه / حمید عبدالحسینی
