رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 8 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۹
  • الخميس ۲۳ ذو الحجة ۱۴۴۱
  • 2020 Thursday 13 August

» سالن استاد سمندریان

نام‌بُرده علی‌اصغر دشتی تمدید شد

نام‌برده تازه‌ترین اثر گروه تئاتر دن‌کیشوت و به کارگردانی علی‌اصغر دشتی تمدید شد و تا ۲۸ آبان هرشب ساعت ۲۱ اجرا خواهد شد. نام‌برده تازه‌ترین اثر گروه تئاتر دن‌کیشوت که با بازی آتیلا پسیانی، نگار جواهریان، پانته‌آ پناهی‌ها، رامین سیاردشتی، علی باقری، اصغر پیران، ایلناز شعبانی و حمید حبیبی‌فر از اواخر مهرماه روی صحنه می‌رود، […]


تماشاخانه ایرانشهر میزبان «زندانی خیابان دوم» می‌شود

مه‌لقا باقری بهترین بازیگر زن سى و سومین جشنواره تئاتر فجر با کارگردانى نمایش «زندانی خیابان دوم» به سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر می‌رود. به نقل از روابط عمومى گروه اجرایى، مه‌لقا باقری دارای مدرک کارشناسی ارشد تئاتر از دانشگاه تربیت مدرس و مدرک تیٔاتر پداگوژی از دانشگاه ازنابروک آلمان، بیش از ١۵ سال فعالیت […]


پوستر رسمی نمایش «تنهایی پرهیاهو» رونمایی شد

پوستر نمایش «تنهایی پرهیاهو» به نویسندگی حسین پاکدل و کارگردانی امیرکاوه آهنین جان رونمایی شد. به نقل از مشاور رسانه‌ای نمایش، «تنهایی پرهیاهو» که اثر اقتباسی از رمان تنهایی پرهیاهو اثر بهومیل هرابال ترجمه پرویز دوایی است با کارگردانی کارگردانی امیرکاوه آهنین‌جان و طراحی سینا افشار از ۲۲ آبان، ساعت ۲۰:۳۰ در تماشاخانه ایرانشهر – […]


گزارش تصویری نمایش «سونات پاییزی»

به گزارش سینماخانه؛ نمایش “سونات پاییزی”، به کارگردانی جلال تهرانی، سه شنبه، ۱۵ فروردین ماه سال جاری، ویژه عکاسان در تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه رفت. این نمایش از چهارشنبه، ۱۶ فروردین ماه الی ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۶، هر شب ساعت ۲۰:۳۰ در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه خواهد رفت.   سینماخانه/ عکاس : […]


برگزیدگان فجر ۳۵ با نمایش «…و چند داستان دیگر» به روی صحنه خواهند رفت

برگزیدگان سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر از ۱۷ فروردین ماه، ساعت ۱۸:۳۰ با نمایش «…و چند داستان دیگر» در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه خواهد رفت. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی گروه تئاتر امپرسیون؛ سه برگزیده کارگردانی سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، […]


هفدهمین جشنواره تئاتر تجربه

گزارش ششمین روز “هفدهمین جشنواره تئاتر تجربه”

به گزارش سینماخانه؛ در روز ششم هفدهمین جشنواره تئاتر تجربه ۶ نمایش به روی صحنه رفت. در بخش کوتاه و خلاق نمایش‌های “هیچ انتزاعی”، “نقطه الحاق” و “عنکبوت های قطبی” به ترتیب به کارگردانی امیر باباشهابی، محسن بنی هاشمی و مینا مقامی زاده اجرا شدند. در بخش صحنه ای نیز ۳ نمایش به روی صحنه رفت […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

غریزه تصویر یاب

نگاهی به فیلمنامه های غلامحسین ساعدی

اگر بخواهیم فیلمنامه های غلام حسین ساعدی را برمبنای کتاب های تئوریک آموزش فیلمنامه نویسی و منطق کلاسیک و شسته رفته ای که از فیلمنامه مدنظر است بررسی کنیم، طبیعتاً راه به جایی نمی بریم. منظور به ویژه فیلمنامه هایی است که به نام ساعدی منتشر شده و به جز گاو که به گفته مهرجویی حاصل همکاری هر دو آن ها است و خود مهرجویی کار سکانس بندی آن را به عهده داشته، هیچ کدام به فیلم تبدیل نشده است. با نگاه به فیلم نامه های فیلم نشده ساعدی در می یابیم که فیلم نامه برای او به نوعی تداوم پتانسیل های قصه نویسی و شاید حتی در مواردی جبران پروژه شکست خورده رمان است. از ساعدی هیچ رمان چشم گیری منتشر نشده و رمان هایی نظیر توپ، تاتار خندان و غریبه در شهر جزو آثار جدی ساعدی نیست. به ویژه که از این میان به جز توپ هیچ کدام در زمان حیات نویسنده شان منتشر نشده اند و معلوم نیست اگر ساعدی زنده می ماند چه تصمیمی برای آن ها می گرفت. اما فیلمنامه ها حکایتی دیگرند و گواه دل بستگی ساعدی به سینما که شاید آن را با غریزه تصویریابی خود و تصویری دیدن برخی جزییات دیریاب واقعیت، منطبق تر می دید و ناخواسته به سمت آن کشیده می شد. آشکارترین وجه مشترک قصه های ساعدی با عالم تصویر و سینما را شاید بتوان در اصرارش بر تقطیع قصه ها و ناپیوستگی روایت هایش جست و جو کرد. کم تر قصه موفقی از ساعدی را می توان به یاد آورد که یک تکه و بدون وقفه و شماره خوردن و جدا و تکه تکه شدن صحنه های قصه، روایت شده باشد. در برخی فیلمنامه های او گاه تنها تفاوت متن با قصه این است که به جای شماره گذاری از ادبیات فیلمنامه ای "داخلی/خارجی" و "روز/شب" برای مشخص کردن زمان و مکان استفاده شده و فعل ها نیز از ماضی به مضارع تغییر کرده اند که این هم اگر نبود متن را می شد به عنوان قصه ای بلند خواند. به قول جواد مجابی : "قصه ها با اندک دست کاری بدل به فیلمنامه می شدند، چون خاستگاه مشترک قصه ها و نمایش نامه ها در ذهنیتی بود که دنیا را در حرکت ها و گفت و گوها خلاصه می دید و واقعیت، پشت این حرکت ها و گفت و گوها جریان داشت و به تدریج آشکار می شد." اما این را هم باید اضافه کرد که دراین فرآیند تبدیل شدن، گاه قسمت هایی از روایت که مختص بیان قصه ای بود، در فیلمنامه هم دست نخورده و تغییر نیافته باقی می ماند و این به ویژه در عافیتگاه مشهود است. دلیلش هم شاید این باشد که عافیتگاه یک متن نهایی و بازنویسی شده نیست. با این همه با نگاه به کل کارنامه ی سینمایی و قصه ای ساعدی و قیاس این دو کارنامه، می توان نتیجه گرفت که نگاه تصویریاب و سینمایی ساعدی، بیش ...