رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 14 خبر


  • پنجشنبه ۱۳ بهمن ۱۴۰۱
  • الخميس ۱۱ رجب ۱۴۴۴
  • 2023 Thursday 2 February

سینا حجازی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون

سینا حجازی مهمان ویژه برنامه جشن رمضان امشب خواهد بود

شب هفتم ویژه برنامه جشن رمضان با حضور سینا حجازی، خواننده سبک پاپ بر روی آنتن شبکه ۵ سیما می‌رود. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی شبکه ۵ سیما؛ سینا حجازی امشب بیستم فروردین ماه، در هفتمین شب ماه مهمانی خدا با حضور در ویژه برنامه جشن رمضان به اجرای موسیقی می‌پردازد. […]


صداگذاری «سراسر شب» آغاز شد

به گفته فرزاد موتمن کارگردان، به تازگی صداگذاری «سراسر شب» توسط حسین ابوالصدق آغاز شده است. فرزاد موتمن کارگردان فیلم سینمایی «سراسر شب» درباره آخرین وضعیت تولید این اثر گفت: صداگذاری به تازگی توسط حسین ابوالصدق آغاز شده و همچنین این روزها بابک میرزاخانی مشغول ساخت موسیقی متن «سراسر شب» است. وی درباره حضور این […]


فیلمبرداری «سراسر شب»، فرزاد موتمن به پایان رسید.

فیلمبرداری «سراسر شب» به پایان رسید. به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه، فیلمبرداری فیلم سینمایی «سراسر شب» به کارگردانی فرزاد موتمن شب گذشته به پایان رسید و سکانس فینال این فیلم با حضور بازیگران اصلی در لوکیشنی در شمال تهران مقابل دوربین رفت. در حال حاضر سهراب خسروی مشغول تدوین بخش‌های […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

(۲) یادداشت های کوتاه از جشنواره فجر ۴۱؛ «شماره ۱۰»

فیلم با صحنه هایی از جراحت و شکنجه اسرای جنگ تحمیلی آغاز می شود و با نقشه فرار از زندان عراقی ادامه می یابد. در ابتدای فیلم چهره پردازی سنگین مجید صالحی بازیگر نقش اصلی فیلم و تصاویر زندان به سبک فیلمهای هالیوودی مواجهه با اثری متفاوت در ژانر جنگ را القا می کند که در ادامه با پرداخت ضعیف فیلمنامه و کارگردانی به سردرگرمی مخاطب می انجامد. فیلمنامه ای متوسط که دیالوگ های بین بازیگران اصلی حتی در اوج التهاب فیلم پیش پا افتاده و سطحی می باشد. مجید صالحی نیز همگام با فیلمنامه در سکانس های ابتدایی فیلم بهتر ظاهر می شود و در ادامه فیلم ایفای نقش متوسطی دارد. بهرنگ علوی و مهدی زمین پرداز، بازی قابل قبولی هرچند کوتاه ارائه می کنند. فیلم در پیاده سازی نقشه فرار، به صحنه ایی دور از واقعیت نزدیک می شود و علیرغم نمایش صحنه های دلخراش نه التهاب درستی ایجاد می کند و نه درام یا موقعیت ویژه ای خلق می نماید. حتی اشتباهات چهره پردازی کاملا مشهود است و بعد از شکنجه های سخت، بازیگر با چهره و بدن سالم نمایش داده می شود. موسیقی فیلم هم در تقویت بعد احساسی فیلم نمی تواند وارد عمل شود و نهایتا فیلم در همراه سازی مخاطب موفق نمی شود، شاید شماره 10 از ذهن فیلمساز و از تخیل تا واقعیت فاصله زیادی داشته است. سینماخانه/ حامد بهجتی