به گزارش سینماخانه؛ «سرزمین فرشته ها» میان روایت یک قصه در ارتباط با زندگی کودکان در غزه و مشکلات آنها در حین جنگ و یا ارائه تصویری مستند از چنین شرایطی، دومی را برمی گزیند. تمرکز فیلمساز نه بر دراماتیک ساختن بلکه بر هرچه احساسی کردن موقعیت‌ها است و از همین رو شاهد حجم بالایی از کاربرد موسیقی در اغلب صحنه های فیلم هستیم. با این همه فیلم به مدد بازی فوق العاده شخصیت زن اصلی تا حد زیادی موفق عمل می کند و علی رغم زبان تماماً عربی فیلم، تماشاگر ایرانی را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. کارگردانی خواجه پاشا یک گام به پیش است و می تواند فضا بسازد. طراحی صحنه و لباس و جلوه های ویژه میدانی و بصری در خدمت خلق این فضا پیش می روند. یکی دیگر از نکات جالب اثر پایان بندی آن است که علی رغم تمام تلخی‌ها با شکلی نوین این موضوع را یادآوری می کند که همواره زندگی زیبا است و ادامه دارد حتی درجنگ!

سینماخانه / حمید عبدالحسینی