رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 14 خبر


  • پنجشنبه ۱۳ بهمن ۱۴۰۱
  • الخميس ۱۱ رجب ۱۴۴۴
  • 2023 Thursday 2 February

فرشته صدر عرفایی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون

پوستر فیلم «یک کیلو و بیست و یک گرم» رونمایی شد

پوستر فیلم سینمایی« یک کیلو و بیست و یک گرم» ساخته رحیم طوفان با طرحی از محمود جوادی رونمایی شد. به نقل از روابط عمومی فیلم، «یک کیلو و بیست و یک گرم» نوشته لیلا نیکزاد به تهیه‌کنندگی وحید نیکخواه آزاد از چهارشنبه ۱۴ شهریور در گروه سینمایی ماندانا اکران خود را آغاز خواهد کرد. […]


«یک کیلو و بیست و یک گرم» به مراحل پایانی نزدیک شد

اصلاح رنگ و نور فیلم سینمایی«یک کیلو و بیست و یک گرم» به کارگردانی رحیم طوفان و تهیه کنندگی وحید نیکخواه آزاد در استودیو روشنا از نیمه گذشت و به مراحل پایانی نزدیک است. به نقل از روابط عمومی این پروژه، فیلم «یک کیلو و بیست و یک گرم» که اولین نمایش خود را در […]


مجوز نمایش ۲ فیلم سینمایی دیگر صادر شد

شورای پروانه نمایش فیلم های سینمایی برای ۲ فیلم مجوز نمایش صادر کرد. به نقل از روابط عمومی سازمان امور سینمایی و سمعی بصری، شورای پروانه نمایش در جلسه اول آذر که با حضور اکثریت اعضای شورای پروانه نمایش فیلم های سینمایی برگزار شد، مجوز نمایش ۲ فیلم «خرگیوش» به تهیه کنندگی حبیب اسماعیلی، کارگردانی […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

(۲) یادداشت های کوتاه از جشنواره فجر ۴۱؛ «شماره ۱۰»

فیلم با صحنه هایی از جراحت و شکنجه اسرای جنگ تحمیلی آغاز می شود و با نقشه فرار از زندان عراقی ادامه می یابد. در ابتدای فیلم چهره پردازی سنگین مجید صالحی بازیگر نقش اصلی فیلم و تصاویر زندان به سبک فیلمهای هالیوودی مواجهه با اثری متفاوت در ژانر جنگ را القا می کند که در ادامه با پرداخت ضعیف فیلمنامه و کارگردانی به سردرگرمی مخاطب می انجامد. فیلمنامه ای متوسط که دیالوگ های بین بازیگران اصلی حتی در اوج التهاب فیلم پیش پا افتاده و سطحی می باشد. مجید صالحی نیز همگام با فیلمنامه در سکانس های ابتدایی فیلم بهتر ظاهر می شود و در ادامه فیلم ایفای نقش متوسطی دارد. بهرنگ علوی و مهدی زمین پرداز، بازی قابل قبولی هرچند کوتاه ارائه می کنند. فیلم در پیاده سازی نقشه فرار، به صحنه ایی دور از واقعیت نزدیک می شود و علیرغم نمایش صحنه های دلخراش نه التهاب درستی ایجاد می کند و نه درام یا موقعیت ویژه ای خلق می نماید. حتی اشتباهات چهره پردازی کاملا مشهود است و بعد از شکنجه های سخت، بازیگر با چهره و بدن سالم نمایش داده می شود. موسیقی فیلم هم در تقویت بعد احساسی فیلم نمی تواند وارد عمل شود و نهایتا فیلم در همراه سازی مخاطب موفق نمی شود، شاید شماره 10 از ذهن فیلمساز و از تخیل تا واقعیت فاصله زیادی داشته است. سینماخانه/ حامد بهجتی