رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 14 خبر


  • پنجشنبه ۱۳ بهمن ۱۴۰۱
  • الخميس ۱۱ رجب ۱۴۴۴
  • 2023 Thursday 2 February

پادینا رهنما | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون

دختر هکر و جاسوس «مأموریت غیرممکن» در سینما

بازیگر «مأموریت غیرممکن» گفت:‌ در این فیلم نقش دختر هکر و جاسوس که برای دزدی اطلاعات وارد کشور شده را بازی می‌کنم. پادینا رهنما درباره آخرین فعالیت خود در سینما گفت: در فیلم پر بازیگر «مأموریت غیرممکن» به کارگردانی یعقوب غفاری که تصویربرداری آن به پایان رسیده است، نقش شخصیت آنجلا را برعهده داشتم که […]


ادامه فیلمبرداری «لالاکن» در شهرک گلستان

به گزارش خبرگزاری سینماخانه و به نقل از روابط عمومی پروژه؛ فیلمبرداری فیلم سینمایی «لالاکن» به کارگردانی فیلم سینمایی «لالاکن» به کارگردانی و نویسندگی مصطفا قربانپور و تهیه‌کنندگی حسن کلامی در شهرک گلستان ادامه دارد. تدوین این فیلم سینمایی به طور همزمان توسط یعقوب غفاری که در سمت مشاوره پروژه نیز کنار عوامل فیلم حضور […]


ادامه فیلمبردای «لالاکن» با بهنوش بختیاری

فیلم سینمایی «لالاکن» به کارگردانی و نویسندگی مصطفی قربانپور و تهیه‌کنندگی  حسن کلامی ۱۰ روز است که در تهران کلید خورده است. طبق گزارش رسیده، دست‌اندرکاران این اثر سینمایی تلاش دارد تا در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر حضور داشته باشد و به همین دلیل تدوین همزمان فیلم توسط یعقوب غفاری در حال انجام […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

(۲) یادداشت های کوتاه از جشنواره فجر ۴۱؛ «شماره ۱۰»

فیلم با صحنه هایی از جراحت و شکنجه اسرای جنگ تحمیلی آغاز می شود و با نقشه فرار از زندان عراقی ادامه می یابد. در ابتدای فیلم چهره پردازی سنگین مجید صالحی بازیگر نقش اصلی فیلم و تصاویر زندان به سبک فیلمهای هالیوودی مواجهه با اثری متفاوت در ژانر جنگ را القا می کند که در ادامه با پرداخت ضعیف فیلمنامه و کارگردانی به سردرگرمی مخاطب می انجامد. فیلمنامه ای متوسط که دیالوگ های بین بازیگران اصلی حتی در اوج التهاب فیلم پیش پا افتاده و سطحی می باشد. مجید صالحی نیز همگام با فیلمنامه در سکانس های ابتدایی فیلم بهتر ظاهر می شود و در ادامه فیلم ایفای نقش متوسطی دارد. بهرنگ علوی و مهدی زمین پرداز، بازی قابل قبولی هرچند کوتاه ارائه می کنند. فیلم در پیاده سازی نقشه فرار، به صحنه ایی دور از واقعیت نزدیک می شود و علیرغم نمایش صحنه های دلخراش نه التهاب درستی ایجاد می کند و نه درام یا موقعیت ویژه ای خلق می نماید. حتی اشتباهات چهره پردازی کاملا مشهود است و بعد از شکنجه های سخت، بازیگر با چهره و بدن سالم نمایش داده می شود. موسیقی فیلم هم در تقویت بعد احساسی فیلم نمی تواند وارد عمل شود و نهایتا فیلم در همراه سازی مخاطب موفق نمی شود، شاید شماره 10 از ذهن فیلمساز و از تخیل تا واقعیت فاصله زیادی داشته است. سینماخانه/ حامد بهجتی