به گزارش سینماخانه؛ «گیس» می خواهد درباره: مفاسد اداری، مشکلات معیشت کارگران، حق اعتراض و مطالبه گری، مشکلات زناشویی، تأثیر تحریم و…. حرف بزند اما درنهایت باید گفت درباره همه اینها هست و نیست چرا که نتیجه فیلم تنها ارائه ای اشاره وار از مسائل است که عمق نمی یابد و وارد لایه های دیگر و جزئیات نمی شود و همین امر باعث می شود برخی امتیازات فیلم مثل بازی بازیگران و از جمله بازی حامد بهداد نیز تحت الشعاع قرارگیرد. فیلمساز در اثر چند پاره گی فیلمنامه از حیث تماتیک در بعد ساختاری و فنی هم چندان موفق نیست و میان در پیش گرفتن لحن یک فیلم حادثه ای و یا یک درام خانوادگی و یا معمایی در نوسان و معلق است. جلوه های کامپیوتری نیز به دلیل کمبود بودجه و یا تعجیل در لحظاتی بیرون زننده و ناشیانه از آب درآمده. یکی از خطوط پاشنه آشیل فیلمنامه کاراکتر پردازی مرجان است که تا قبل از اعتراف هیچ پیش زمینه ای از آن ندیده ایم پس سکانس اعتراف و در نهایت تسلیم شدن اش نیز کاملاً غیر باورپذیر و ناقص بروز و ظهور یافته است.

سینماخانه / حمید عبدالحسینی