فیلمی کوچک و بی مدعا که می کوشد قصه ای را در حد بضاعت های خود تعریف کند اما چه عناصری که در بخش فیلمنامه به کار گرفته و چه شیوه ساختاری نمی تواند در نهایت به اثری با جنبه های غنی از حیث دراماتیک و سینمایی تبدیل شود.
موضوع تا حدی کهنه به نظر می رسد و فیلمنامه نویس نیز رویکردی متفاوت به آن را در پیش نمی گیرد و صرفاً با انتخاب یک روایت خطی سعی در بازگو نمودن آن دارد که به موفقیت خاصی دست پیدا نمی کند؛ همچنین است نوع ساختاری که فیلمساز برای بیان بصری اثر برگزیده که بیش از حد ساده می نماید و فاقد جذابیت های لازم جهت ترغیب دیدگان مخاطب به پیگیری رویدادها است و می توان گفت از دل این سادگی فرم بیرون نمی یاید.
انتخاب لوکیشن روایت این قصه در شهری خارج از مرکز می توانست ظرفیت های بهتری در اختیار فیلم قرار دهد اما اینجا کارکرد خاصی نمی یابد و حتی بازیگران نیز از حیث بیان لهجه ها دچار نوسان و عدم حفظ راکورد می باشند.
پدران فیلمی ساده است که شاید این سادگی در سینمای امروز با انواع و اقسام شیوه های متفاوت و متنوع تولید آثار، قدری نامتعارف جلوه کند و برای مخاطبین سینمارو جذاب نباشد اما این امکان را دارد تا طیف دیگری از مخاطبین عادی تر را باخود همراه سازد.
سینماخانه / حمید عبدالحسینی