رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 0 خبر

  • چهارشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۵
  • الأربعاء ۱۲ ربيع أول ۱۴۴۸
  • 2026 Wednesday 26 August

تئاتر | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 483

❖ روز پنجم اجراهای جشنواره تجربه

دهمین روز از هجدهمین جشنواره تئاتر تجربه

به گزارش سینماخانه؛ در این روز نمایش های “دایجستیس یا دایجستیو”، “شرح”، “برف ها آب می‌شوند”، “کو!؟” و “در خلوت مزارع پنبه” در بخش هنرهای اجرایی و نمایش های “نافرمانی”، “مده آ”، “هنوز از شب” و “بالانس” در بخش صحنه ای اجرا شدند. نمایش “برف ها آب می‌شوند” به نویسندگی و کارگردانی مرضیه آژینی و […]

کاریکاتوری از آخرالزمان

نمایش “هجوم” نوشته علی صفری و به کارگردانی رها حاجی زینل از ۶ اسفند ماه ۱۳۹۶ در عمارت نوفل لوشاتو (ارغنون سابق) به روی صحنه رفته است. مهم ترین مشکل “هجوم” نمایشنامه ضعیف است؛ “هجوم” می کوشد کمدی- تراژدی باشد در صورتی که دیالوگ ها به زور مخاطبان را به خنده می اندازند و از […]

گزارش تصویری نمایش “دیش”

نمایش “دیش” به نویسندگی، طراحی و کارگردانی رضا غیور از ۶ اسفند ماه ۱۳۹۶ تا ۱۸ اسفند ماه ۱۳۹۶، ساعت ۲۱ در تئاتر باران به روی صحنه می رود. سینماخانه / فرزاد جمشیددانایی

گزارش تصویری نمایش “رویای کتاب”

نمایش “رویای کتاب” به نویسندگی و کارگردانی مصطفی دلیری از ۱۱ اسفند ماه ۱۳۹۶ تا ۱۸ اسفند ماه ۱۳۹۶، ساعت ۱۸ در تماشاخانه شانو به روی صحنه می رود. سینماخانه / فرزاد جمشیددانایی

شانو میزبان تجربه های اخیر

تجربه های اخیر به نویسندگی امیررضا کوهستانی و کارگردانی پرژین علی محمدی پنجشنبه ۱۷ اسفند ساعت ۱۹:۳۰در سالن شانو به روی صحنه می رود. محمد قائم مقامی،زهرا نامور،سوگل نواب صفوی،نگار چگنی،آرزو کریمی زند و امیر خاک دوست به عنوان بازیگر در نمایش تجربه های اخیر نقش آفرینی خواهند کرد. از دیگر عوامل این نمایش میتوان […]

“یک بیانیه سیاسی”

نمایش “پیکر زن همچون میدان نبرد” نوشته ماتنی ویسنی یک با ترجمه تینوش نظم جو و به کارگردانی سید کوروش سیدی از ۲ اسفند ماه ۱۳۹۶ در عمارت نوفل لوشاتو (ارغنون سابق) به روی صحنه رفته است. “پیکر زن همچون میدان نبرد” از دراماتورژی ضعیف رنج می برد؛ حذف، جا به جایی و ترکیب برخی […]

شروعی نفسگیر و پایانی باز و بی معنا

نمایش “خدا نگهدار، آقا! ” به نویسندگی و کارگردانی مهسا نعمتی بر اساس نمایشنامه “وقتی ما مردگان برمی خیزیم” نوشته هنریک ایبسن با ترجمه انوشه شهریاری از ۴ اسفند ماه ۱۳۹۶ به روی صحنه رفته است. “خدا نگهدار، آقا! ” شروع نفسگیری دارد و به خوبی مخاطبان را با خودش همراه می سازد. در پرده […]

احسان یاسین برای «سفینه نجات» خواند

فیلم کوتاه «مُنشَآت» آماده نمایش شد

«پاندای دانا» مهمان شبکه فراتر می‌شود

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«اعتراف می‌ کنم»؛ وقتی «Criminal» به روایت ایرانی می‌رسد

«اعتراف می کنم»؛ یک اتاق، چند مظنون و حقیقتی که آرام آشکار می شود سریال «اعتراف می کنم» تازه ترین تجربه فیلم نت در حوزه سریال های جنایی و معمایی است؛ مجموعه ای اپیزودیک که پخش خود را از ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ آغاز کرده و با انتشار 2 قسمت نخست، مخاطب را وارد دنیایی کرده که قرار است در هر قسمت پرونده ای تازه را پیش روی او بگذارد. این سریال اقتباسی ایرانی از مجموعه «Criminal» نتفلیکس است؛ اثری که ایده اصلی خود را بر بازجویی، گفت وگو و مواجهه روانی میان مأموران تحقیق و مظنونان بنا کرده است. «اعتراف می کنم» اما صرفاً بازتولید یک الگوی خارجی نیست و تلاش کرده این ساختار را با داستان ها، شخصیت ها و موقعیت های ایرانی همراه کند. ساختار اصلی همچنان بر یک گروه ثابت از مأموران تحقیق و بازجویی استوار است و هر قسمت، پرونده ای مستقل را روایت می کند؛ پرونده ای که مخاطب باید در جریان گفت وگوها، تناقض ها و اطلاعاتی که به تدریج آشکار می شوند، قطعات آن را کنار هم بگذارد. خود فیلم نت نیز مجموعه را سریالی اپیزودیک معرفی کرده که در هر قسمت یک پرونده جنایی را واکاوی می کند. یکی از مهم ترین ویژگی های «اعتراف می کنم»، انتخاب ساختار تک لوکیشن است. بخش عمده روایت در فضای بازجویی می گذرد و خبری از جابه جایی های متعدد، تعقیب و گریزهای پرهزینه یا صحنه های اکشن متعارف سریال های جنایی نیست. در اینجا دوربین بیش از آنکه دنبال حادثه باشد، روی آدم ها، واکنش ها، سکوت ها و کلمات متمرکز است. همین انتخاب، ریتم سریال را نیز تعیین می کند؛ «اعتراف می کنم» اثری تند و حادثه محور نیست و با ریتمی آرام پیش می رود. تعلیق آن نه از انفجار و شلیک و تغییر مداوم لوکیشن، بلکه از این پرسش شکل می گیرد که کدام شخصیت حقیقت را می گوید و کدام یک چیزی را پنهان می کند. البته این شیوه روایت یک ریسک جدی هم دارد. وقتی قرار است یک سریال در فضای محدود و با تکیه بر دیالوگ پیش برود، فیلمنامه باید آن قدر دقیق باشد که هر جمله، نگاه و سکوت کارکرد داشته باشد. در چنین ساختاری، ضعف در دیالوگ یا شخصیت پردازی خیلی زود خودش را نشان می دهد. بنابراین «اعتراف می کنم» بیش از آنکه با گستردگی تولید یا تنوع بصری محک بخورد، با کیفیت روایت و توانایی اش در حفظ کنجکاوی مخاطب سنجیده خواهد شد. ساختار تولید مجموعه نیز در همین راستا قابل توجه است. هر قسمت توسط کارگردانی متفاوت ساخته شده و اسما ابراهیم زادگان، بهداد امینی، عماد خدابخش، امیررضا رشتی، نفیسه زارع و پویا سعیدی کارگردانی قسمت های مختلف را برعهده داشته اند. در کنار این گروه، تیمی از نویسندگان شامل علی امیرریاحی، امیررضا رشتی، نفیسه زارع، پویا سعیدی، عاطفه صالحی، رضا فخاری و مینا نظری روی نگارش مجموعه کار کرده اند و پویا سعیدی طراحی و سرپرستی نویسندگان را برعهده داشته است. در بخش ...
ادامـــه
LemonTheme