رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۳
  • الخميس ۶ ذو الحجة ۱۴۴۵
  • 2024 Thursday 13 June

فیلم سینمایی عطرآلود | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون

خوشبو

(۱۴) یادداشت های کوتاه از جشنواره فجر ۴۱؛ «عطرآلود»

هادی مقدم دوست یکی از معدود فیلمسازانی است که با همین تعداد اندک آثار ساخته و به نمایش در آمده اش به یک سبک و لحنی خاص در جریان فیلمسازی اش دست یافته است. آثاری که می کوشند با فیلمنامه هایی کار شده و با طرافت مفاهیمی چون امید و میل به زندگی و یا […]


پوستر «عطرآلود» رونمایی شد

در آستانه شروع جشنواره فیلم فجر، از پوستر ملودرام سینمایی «عطرآلود» به کارگردانی هادی مقدم دوست و تهیه کنندگی یوسف منصوری رونمایی ‌به عمل آمد. به نقل از روابط عمومی پروژه پوستر رسمی فیلم سینمایی «عطرآلود» ساخته جدید هادی مقدم‌دوست به تهیه‌کنندگی یوسف منصوری و محصول سازمان سینمایی سوره برای حضور در چهل‌ویکمین جشنواره فیلم فجر رونمایی شد. […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«بی بدن» و زنده نگه داشتن سینمای اجتماعی

سینمای اجتماعی ایران حالا دیگر به یکی از ارکان اصلی بدل گشته است و «بی بدن» نشان می دهد محدودیت‌های چند سال اخیر و تمام تلاش های خواسته یا ناخواسته در جهت کمرنگ نمودن این شکل از سینما نتوانسته است ریشه دوانده و اصیل این گرایش را به تمامی در میان فیلمسازان و مخاطبین بگسلد. «بی بدن» قصه اش را از ماجرایی واقعی وام می گیرد و فیلمنامه نویس به سبب تجربه و دسترسی به پرونده های جنایی سال های گذشته موفق می شود تا با تلفیق عناصر و متریال های درام و تعلیق بر بستر موضوعی ملتهب، تماشاگر را با خود همراه سازد. فیلمساز و فیلمنامه نویس می کوشند تا تصویری تازه از شخصیت‌ها و فرآیندهای قضایی ارائه دهند و به همین مناسبت است که نوید پورفرج برای نقش بازپرس انتخاب گردیده تا یک نوع آشنایی زدایی را با کاراکتری این چنین شاهد باشیم و تا حد قابل قبولی به توفیق رسیده است. نمونه این رویکرد را می توان در نقش پدر و استفاده از سروش صحت هم امتداد داد که البته به آن اندازه موثر و باورپذیر نیست. الناز شاکردوست پس از وقفه ای کوتاه و در ادامه روند روبه رشد گذشته از پس نقشی سخت که نیاز به آمادگی های روحی و حسی و حتی جسمی خاصی داشته برآمده و حس و حال یک مادر نگران را به خوبی بازتاب می دهد. «بی بدن» یک نقطه ضعف هم دارد و آن طولانی بودن تایم فیلم (نسخه جشنواره) است که می تواند با تدوینی مجدد شکلی پالوده به خود بگیرد. پایان بندی «بی بدن» به شدت غافلگیرکننده است و به زعم نگارنده بر تاثیر گذاری قصه بر مخاطب اش بسیار می افزاید و می تواند از جمله وجوه افتراق این فیلم با سایر آثاری باشد که تاکنون با موضوع قصاص ساخته شده اند؛ همچنانکه پرداختن به جزییات قضایی نیز یکی از ویژگی های «بی بدن» است. سینماخانه / حمید عبدالحسینی