وقتی قدرت، قدرت را کنترل می‌کند

به گزارش سینماخانه؛ آرمان محمدی، طراح و کارگردان نمایش «فقط رئیس‌جمهور متوجه نشود!» در این گفت‌وگو از دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی اثرش می‌گوید؛ نمایشی الهام‌گرفته از مفهوم «هفت گناه کبیره» که با زبانی طنزآلود، زنجیره‌ی پنهان قدرت و کنترل در جهان امروز را به چالش می‌کشد و مخاطب را به پرسش درباره‌ نقش انسان عادی در رأس این چرخه دعوت می‌کند.

لطفاً خودتان را معرفی کنید.

من آرمان محمدی هستم، طراح و کارگردان نمایش «فقط رئیس‌جمهور متوجه نشود!». فارغ‌التحصیل مؤسسه‌ هنرگستر حیایی در رشته‌ بازیگری هستم. سال‌ها است در حوزه‌ بازیگری تئاتر و تصویر فعالیت می‌ کنم و در اغلب آثاری که به‌عنوان بازیگر حضور داشته‌ام، هم‌زمان دستیار کارگردان نیز بوده‌ام. تلاش کرده‌ام چکیده‌ این سال‌ها تجربه و دستیاری را برای هرچه بهتر به صحنه بردن این اجرا به کار بگیرم.

ایده‌ اولیه‌ نمایش «فقط رئیس‌جمهور متوجه نشود!» چگونه شکل گرفت؟

ایده‌ اولیه‌ نمایش «فقط رئیس‌جمهور متوجه نشود!» از دل اتفاقاتی که امروز در جهان رخ می‌دهد شکل گرفت؛ به‌ویژه مسئله‌ی کنترل دنیا توسط افراد قدرتمند. این نمایش بر اساس مفهوم «هفت گناه کبیره» طراحی شده و دارای هفت کاراکتر به‌همراه یک رئیس‌جمهور است؛ در مجموع هشت شخصیت که هفت شخصیت نشون دهنده مردم دنیا و کارکتر رئیس جمهور که فکر میکنه همه رو کنترل میکنی.

چه دغدغه‌ی اجتماعی یا سیاسی باعث شد به سراغ چنین موضوعی بروید؟

در جهان، افرادی وجود دارند که با نفوذ و قدرت خود دیگران را کنترل می‌کنند و تصور می‌کنند در رأس هرم قدرت قرار دارند؛ در حالی که خود آن‌ها نیز توسط افرادی دیگر کنترل می‌شوند. این زنجیره ادامه پیدا می‌کند تا در نهایت به آدم‌های عادی می‌رسد و در پایان، این مردم عادی هستن که جهان را کنترل می‌کنند.

عنوان نمایش بسیار کنجکاوی‌برانگیز است؛ این نام چگونه انتخاب شد و چه معنایی برای شما دارد؟

عنوان نمایش عمداً جذاب و سؤال‌برانگیز انتخاب شده است. دلیل این انتخاب، پرسش‌هایی است که در طول نمایش برای مخاطب شکل می‌گیرد و ذهن او را درگیر می‌کند.

متن نمایش تا چه حد الهام‌گرفته از واقعیت‌های جامعه‌ی امروز است؟

اگر جامعه‌ غرب را در نظر بگیریم، الهام‌گیری بسیار پررنگ است؛ اما با فرهنگ غنی و ذهنیت مردم ایران فاصله دارد.

مهم‌ترین چالش شما در کارگردانی این نمایش چه بود؟

تمام چالش‌ها به‌نوعی مهم بودند. در طول فرآیند تمرین با چالش‌های متعددی مواجه شدیم و همین مسیر پرچالش است که در نهایت شیرینی اجرا را دوچندان می‌کند.

در هدایت بازیگران، بیشتر بر بداهه‌پردازی تأکید داشتید یا اجرای دقیق متن؟

اجرای دقیق متن. این رویکرد در تمام عناصر نمایش مشهود است و همه‌چیز در چهارچوبی مشخص و قاعده‌مند پیش می‌رود.

طراحی صحنه و میزانسن‌ها چه نقشی در انتقال پیام نمایش دارند؟

تمام جزئیات در خدمت پیام نمایش هستند؛ از نگاه بازیگر گرفته تا تعداد برگه‌هایی که روی صحنه دیده می‌شود. در این نمایش، جزئیات اهمیت بسیار زیادی دارند.

فضای طنز در این اثر چگونه شکل گرفت و چقدر آگاهانه از آن استفاده کردید؟

فضای طنز نمایش در دل اتفاقاتی که در مسیر درام رخ می‌دهد شکل می‌گیرد و کاملاً آگاهانه و در راستای پیشبرد داستان از آن استفاده شده است.

انتظار دارید مخاطب پس از تماشای نمایش به چه چیزی فکر کند؟

دوست دارم هر مخاطب برداشت شخصی خودش را داشته باشد و معتقدم این اتفاق در طول نمایش رخ می‌دهد.

فکر می‌کنید نمایش شما بیشتر مخاطب عام را جذب می‌کند یا مخاطب خاص تئاتر؟

به نظرم هر دو گروه مخاطب می‌توانند با این نمایش ارتباط برقرار کنند.

آیا در مسیر تولید یا اجرا با محدودیت یا سانسور خاصی مواجه شدید؟

بله، در متریال تبلیغاتی از جمله پوستر و بخش‌هایی از تیزر ایراداتی گرفته شد که همچنان در حال اصلاح آن‌ها هستیم.

چگونه بین بیان انتقادی و حفظ فضای نمایشی تعادل برقرار کردید؟

با قرار دادن تمام جزئیات در چهارچوبی دقیق و حساب‌شده.

اگر قرار باشد پیام نمایش را در یک جمله خلاصه کنید، آن جمله چیست؟

در نهایت، چه کسی یا چه کسانی مردم جهان را کنترل می‌کنند؟

سینماخانه / سهیلا انصاری