در روزگاری که هوش مصنوعی به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های جهان معاصر تبدیل شده، فیلم کوتاه های‌کپی به کارگردانی محمد رحمتی و تهیه‌کنندگی محمدرضا همایی تلاش می‌کند از این موضوع به‌عنوان نقطه‌ای برای ورود به مسائل عمیق‌تر انسانی استفاده کند. این فیلم که این روزها در بسته اکران «قرار» به همت انجمن سینمای جوانان ایران روی پرده رفته است، بیش از آنکه درباره فناوری و ربات‌ها باشد، درباره انسان، روابط انسانی و چالش‌های زیستن در کنار دیگری سخن می‌گوید.

به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران به نقل از نیم‌نما، «های کپی» با ریتمی آرام و متناسب با فضای زندگی امروز آغاز می‌شود. فیلمساز بدون آنکه درگیر نمایش جلوه‌های تکنولوژیک شود، مخاطب را به تدریج با شخصیت‌ها و جهان ذهنی آن‌ها آشنا می‌کند. در ادامه، یک پرسش محوری در دل روایت شکل می‌گیرد؛ پرسشی که نه‌تنها شخصیت اصلی بلکه مخاطب را نیز تا پایان فیلم همراه خود نگه می‌دارد. نکته قابل توجه آن است که فیلم از ارائه پاسخ قطعی پرهیز می‌کند و قضاوت نهایی را به تماشاگر می‌سپارد.

از مهم‌ترین ویژگی‌های «های کپی» می‌توان به نگاه متفاوت آن به مسئله تعهد و روابط زناشویی اشاره کرد. فیلم تلاش می‌کند از زاویه‌ای غیرمتعارف به این مفاهیم نزدیک شود و امکان‌های تازه‌ای را برای مواجهه با بحران‌های عاطفی پیش روی مخاطب قرار دهد. هرچند برخی ایده‌ها ظرفیت پرداخت بیشتری داشتند، اما فیلم در مدت زمان کوتاه خود موفق می‌شود بحثی فراتر از هوش مصنوعی را پیش بکشد؛ بحثی درباره مرزهای انسان بودن، نیاز به دیگری و پیچیدگی روابطی که هیچ الگوریتمی قادر به حل کامل آن‌ها نیست.

«های کپی» در نهایت اثری است که از دل یک ایده علمی‌تخیلی، به دغدغه‌های کاملاً انسانی می‌رسد؛ فیلمی که نشان می‌دهد مهم‌ترین مسئله آینده شاید نه پیشرفت ماشین‌ها، بلکه بازتعریف انسان با خودش و با دیگران باشد.