نشست نقد و بررسی آثار بخش «استعداد نو» در روز چهارم جشنواره با حضور سیامک سلیمانی و با اجرای محمدرضا همایی برگزار شد.

به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی؛ نشست نقد و بررسی فیلم‌های کوتاه «۱ تا ۱۰» به کارگردانی بهزاد گل‌چشمه، «بادِبادک» به کارگردانی نرگس شیخی، «دوآنی» به کارگردانی محمد فرج صالحی، «دِریازده» به کارگردانی بهتاش مرادی زاده، «لش» به کارگردانی رضا راد، «بلوغ نزده» به کارگردانی زریبار کریمی و « هیچ چیزی هیچ وقت تموم نمی‌شه» به کارگردانی شیدا شرج ویسری از فیلم‌های بخش «استعداد نو۴» چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌ کوتاه تهران با اجرای محمدرضا همایی، سه‌شنبه ۲۸ مهرماه در پردیس سینمایی ملت، خانه چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران برگزار شد.

هم‌چنین سیامک سلیمانی منتقد، فیلم‌ساز و مدرس سینما کارشناسی این نشست را بر عهده داشت.

در آغاز جلسه محمدرضا همایی مجری نشست در مورد اهمیت بخش استعداد نو در این دوره از جشنواره اظهار کرد: در بخش استعداد نو، ۲۵ فیلم نمایش داده می‌شوند که از بین تعداد بالایی از آثار انتخاب شده اند و این حاکی از اهمیت این فیلم‌هاست.

سپس بهزاد گل‌چشمه کارگردان فیلم« ۱ تا ۱۰» روی صحنه آمد و در مورد داستان فیلم خود بیان کرد: داستان فیلم من در مورد دختری ترکمن است که دچار بیماری پیسی است و از این موضوع خجالت می‌کشد. از طرف دیگر مادر او قصد دارد او را به ازدواج در سن پایین ترغیب کند. مادربزرگ او نیز در گذشته چنین بیماری داشته و خودسوزی کرده است.

همچنین گل چشمه در مورد پیشینه کاری خود اعلام کرد: من دانشجوی سینما نبودم و دوره سینمای جوان نگذراندم و صرفا عاشق سینما هستم و بسیار این حوزه را دنبال می‌کنم.

سلیمانی نیز ضمن تمجید از بازی شخصیت اول و پرداخت فیلم به او بیان کرد: فیلم شما موفق می‌شود شخصیتی را به صورت ثابت بسازد و ما را با او همراه کند. این شاید ساده به نظر برسد اما برای کسی که کار اول اوست بسیار دشوار است. بسیاری هیچ وقت نمی‌توانند چنین کاری بسازند. فیلم شما می‌تواند تاثیر خودش را بگذارد. نسخه کوتاه شده این اثر بسیار خوب است.

سلیمانی در نقد این اثر بیان کرد: ای کاش می گذاشتید زبان کارکتر بومی باشد. زیرا این دختر چهره سمپاتی دارد. بازی کارکتر شما عالی بوده است و همه حس‌ها را توانسته منتقل کند. به محض اینکه ایشان به زبان غیر بومی صحبت می‌کند زبان فیلم افت می‌کند. این بزرگترین آسیب به فیلم است.

گل‌چشمه در مورد این نکته گفت: نکته‌ای در زبان وجود داشت. شخصیت اصلی ما نمی‌خواست بپذیرد که یکسری آیین خاص وجود دارد. به همین دلیل فارسی صحبت میکند.

سلیمانی اما در پاسخ گفت: ما نمی‌توانستیم این نکته را از فیلم شما بفهمیم و این نکته به گونه‌ای باید به ما منتقل می‌شد. اگر در جاهای دیگری از فیلم نکات دیگری را نسبت به مقاومت شخصیت دختر فیلم می‌دیدیم بهتر بود.

همچنین سلیمانی در مورد معماری موقعیت گفت: باید بفهمیم چرا یک اتفاق در زمانی خاص در فیلم می‌افتد. در برخی جاها از فیلم این مشاهده نمی‌شد و ما دلیل رفتار را به دلیل ندیدن صحنه قبل نمی‌فهمیم. نباید مفروضات را وارد کنیم زیرا مخاطب روند علی را نمی‌فهمد. باید فیلم‌نامه را حتما قبل از اینکه بسازیم به چند نفر نشان دهیم تا باگ‌های آن را پیدا کند.

سلیمانی در ادامه گفت: موضوع فیلم بسیار مهم است اما با رعایت یکسری از جزئیات قطعا فیلم خیلی بهتری می‌شد. شما حتما در فیلم بعدی نقص‌ها را برطرف می‌کنید. ابتدای فیلم شما با یک ایماژ سینماتیک شروع می‌شود که بسیار عالی بود کاش بیشتر به ما ایماژ را نشان می‌دادید.

گل‌چشمه اضافه کرد: این فیلم زیست شخصی من بوده زیرا من خودم به بیماری پی سی مبتلا هستم و فکر میکردم که با این فیلم میتوانم ترس خود را برطرف کنم.

همچنین گل‌چشمه در مورد معنای اسم فیلم و دلیل این انتخاب بیان کرد: اسم اژه در زبان ترکمنی دو معنا دارد. مادر و مادربزرگ. اژه وامدار نسل اندر نسل زنان ترکمن است. تاکید در واژه مادربزرگ به این دلیل بود که می‌خواستیم بگوییم زنان ترکمن نسل اندر نسل با تفکرات غلط رشد کردند و آسیب دیده‌اند. همچنین می‌خواستیم بر این تاکید کنیم که سرنوشت شخصیت اصلی دختر داستان مانند مادربزرگ خود می‌شود.

سلیمانی نیز ضمن تمجید از اسم فیلم این نکته را تایید کرد که این فیلم در مورد یک درد به ارث رسیده از زنان نسل قبل است.

همچنین سلیمانی در مورد پایان تراژیک فیلم بیان کرد: ایشان انتخابشان این بوده که پایان فیلم را تراژیک تمام کنند و کس دیگری می‌توانست به نوع دیگری تمام کند.

در نوبت بعدی نرگس شیخی کارگردان پویانمایی «بادبادک» در مورد فیلم خود بیان کرد: فیلم من در مورد فردی خودخواه است که برای رسیدن به امیال خود هرکاری میکند و در نهایت برنده جایزه بادبادک سازی میشود. کار در ۶ ماه انجام شد و این کار پایان نامه دانشگاهم بود.

همایی در مورد این پویانمایی گفت: تلاشی که شما کردید کاملا نتیجه داده است.

سلیمانی در مورد این انیمیشن گفت: من پرداخت شما را خیلی دوست داشتم. این فیلم از وجه تکنیکی بسیار خوب است من را یاد مکتب زاگرب می‌اندازد. در این فیلم ها تقلیل فیگورها به اجسام ساده و کاهش عناصر و دوری از وجه مرسوم در انیمیشن هایی مثل دیزنی میبینیم. این سادگی خیلی همخوان با ایده ساده شماست.

شیخی گفت: من کارهای مایکل دودوک را بسیار دوست دارم و تاثیر پذیرفتم.

سلیمانی در مورد اسم فیلم گفت: من این اسم را خیلی ساده میدانم. خود فیلم شما از اسمی که انتخاب کردید بسیار بهتر بود.

سلیمانی در مورد زمان پویانمایی افزود:من دوست داشتم فیلم شما کمی طولانی تر بود و پرداخت شرارت های کارکتر بیشتر بود.

شیخی گفت: هزینه فیلم بیشتر برای انیمیت و موسیقی بود که حدودا ۷۰ میلیون بود و زمان هم ۶ ماه صرف کردیم.

سلیمانی در مورد موسیقی تیتراژ اضافه کرد: ملودی خیلی جذابی داشتید و میتوانید آن را در آینده اصلاح هم بکنید.

رضا راد کارگردان فیلم «لش» در مورد داستان فیلم خود گفت: داستان فیلم من در مورد پسری است که باید به دامادی قوم لر دربیاید اما باید قبلش مردانگی‌اش را ثابت کند.

سلیمانی در مورد وجه طنز فیلم گفت: در شرایط کنونی جامعه این که فیلم شما می‌تواند بخنداند خیلی مثبت است. داستان فیلم شما کاملا مناسب مدیوم فیلم کوتاه است. شما به خوبی توانستید از سنت‌های فرهنگی استفاده کنید و با آن‌ها شوخی کنید اما کسی ناراحت نشود. فیدبک‌های خوبی هم از بینندگان گرفتید.

رضا راد در مورد فیلم گفت: دوست من همزمان با فیلمبرداری فوت شد و من این فیلم را تقدیم به او کردم. مردم هنگام فیلم می‌خندیدند ولی من برای دوستم گریه کردم.

سلیمانی در مورد فیلمنامه اضافه کرد: بازیگران کار شما بسیار خوب بودند. تقطیع فیلمنامه هم بسیار به درستی صورت گرفته است. بی‌دلیل برای صحنه ها مقدمه و موخره نگذاشتید. این وجه کار را حرفه‌ای میکند.

سلیمانی در ادامه در مورد نکاتی انتقادی از فیلم افزود: بازیگران کار شما هم سطح نیستند. برخی خیلی خوب بازی میکنند اما برخی نه. این صحنه را در نقاطی از ریتم می‌اندازد. در مجموع بازی‌ها بالانس نیست.

سلیمانی اضافه کرد: بدون ایراد گرفتن پیشنهاد می‌دهم منطق درونی خود آثار باید اتفاقات را رقم بزند. فرق فیلمنامه نویسان و طنزنویسان در این است که فیلمنامه نویسان به منطق بسیار توجه می‌کنند. در فیلم طنز این نیاز وجود ندارد. اگر فیلمنامه شما یکبار دیگر بازنویسی میشد این اشکالات برطرف می‌شد.

سلیمانی در مورد تدوین اثر اضافه کرد: تدوین می‌توانست بهتر باشد و صحنه‌ها کوتاه تر باشد. سکانس پایانی شما می‌توانست کوتاه تر باشد.

راد همچنین اضافه کرد: به نظر من کار خیلی کمدی نیست. زندگی خیلی از ما همین فضا را دارد که در فیلم دیدیم.

زریبار کریمی کارگردان فیلم «بلوغ نزده» نیز به عنوان نفر بعدی روی صحنه آمد و در مورد پیشینه کاری خود بیان کرد: من در سینمای جوانان تحصیل نکردم و از فسا آمدم. این فیلم به صورت مستقل تهیه شد و اولین فیلم من بود. پیش از این نیز در تئاتر کارگردانی و بازیگری کردم.

سلیمانی در مورد نقطه مرکزی فیلم گفت: ایجاز مهم‌ترین ویژگی فیلم شماست. از همان ابتدا اطلاعات را می‌دهد. صحنه‌ها خیلی به موقع قطع می‌شوند و به صحنه بعد می‌روند. دکوپاژ و میزانسن کار نیز بسیار عالی بوده است.

سلیمانی در ادامه پیشنهاداتی برای بهبود فیلم ارایه کرد و ادامه داد: به نظرم فیلم در جای بدی تمام می‌شود. به لحاظ الگوی داستانی شخصیت مورد آزار است و در انتقام در گام اول موفق است اما در گام بعدی نه. این شخصیت باید در گام دوم فکر پیچیده تری می‌داشت و بهتر بود فیلمنامه کمی بلندتر میبود. این خوب نبود که شخصیت همان اول بتواند انتقام بگیرد. فیلم شما با موقعیت کاملا جدی شروع می‌شود اما با کمدی و شوخی تمام می‌شود. این مطلوب نیست و انگار نمیتوان آن را زیاد جدی گرفت. میزان تأثیرگذاری فیلم این گونه کم می‌شود.

کریمی در مورد این نکته بیان کرد: علی رغم اینکه ابتدا یک اتفاق بسیار تلخ می‌افتد اما من سعی کردم به گونه‌ای آن را بیان کنم که قابل تماشا باشد.

سلیمانی اضافه کرد: منظور من از ایجاز این بود که شما صحنه اضافی نداشتید اما وقتی گفتم باید بلندتر میبود منظورم این بود که نتیجه منطقی را در فیلم نمی‌دیدیم. فضای کار این فیلم چند پاره نبوده ولی لحن گروتسک است و در پایان باید منطقی و جدی تمام می‌شد.

همچنین سلیمانی در ادامه ضمن تمجید از کارگردانی فیلم گفت: کارگردانی عالی بود اما فیلم‌نامه نویسی می‌توانست بهتر شود.

شیدا شرج ویسری کارگردان فیلم «هیچ چیزی هیچ وقت تموم نمی‌شه» به عنوان نفر بعدی در مورد پیشینه کاری خود بیان کرد: من مهندسی برق خواندم. در دفتر مشهد سینمای جوان دوره گذراندم البته خودم اهل شمالم. این فیلم به عنوان پایان دوره پذیرفته شده است.

شرج ویسری در مورد داستان فیلم گفت: فیلم در مورد زنی است که بازیگر تئاتر است که جنینی سقط می‌کند اما نمی‌تواند با آن کنار بیاید. و سال‌ها بعد تلاش می‌کند آن مسئله را حل بکند. زنان خیلی از مسائلشان را بیان نمی‌کنند و من دغدغه داشتم که این را بیان کنم.

سلیمانی در مورد شیوه‌مندی اثر گفت: فیلم نظام بصری و پالت رنگی درستی دارد. محدود شدن فیلم در لوکیشن به درستی رخ داده و این چیدمان بصری اثر حسی هماهنگی بر روی ما میگذرد.

سلیمانی در مورد پیشنهاداتی برای اصلاح ادامه داد: ایده شما بدیع نیست و این یک مشکل دارد که می‌توانست در فیلمنامه اصلاح شود. مشکل این است که داستان فیلم لو می‌رود. داستان را می‌توانستید به گونه‌ای دیگر پیش ببرید که لو نرود.

سلیمانی همچنین گفت: ستاپ فیلم قابل باور نیست. برای مثال بازیگر بودن این زن کارکردش خیلی معلوم نیست.

شرج ویسری در مورد این نکته گفت: من نیز معتقدم که فیلمنامه بدیع نیست. این فیلم خلاصه شده‌ سه صفحه‌ای از ۸ صفحه ابتدایی یک فیلمنامه بود. تئاتر و پشت صحنه آن نیز در فیلمنامه طولانی کارکرد داشت. من میخواستم زنی روایت بشود که نقابی بر چهره می‌زند پس تئاتر می‌تواند این مسئله را به صورت جدی تر نشان دهد. برای مثال زن شخصیت اول وقتی صورت خود را از گریم پاک می کند به شخصیت اصلی خود برمی‌گردد.

سلیمانی اضافه کرد: بهتر بود به مسائل بازنمایی واقعیت و پنهان شدن در فیلم پرداخته میشد. یا مفهوم فریب دادن نیز مطلوب بود. اما این اتفاق نیفتاد و تئاتریکال بودن شخصیت کارکرد نداشت. در فیلم شما نشان داده نمیشد که این زن دارد کسی را فریب می‌دهد و بهتر بود این اتفاق می‌افتاد.

محمدرضا همایی در نهایت در پایان جلسه در جمع‌بندی نکات در مورد اهمیت ساختن فیلم با بودجه کم تذکر داد: متاسفانه برخی در بهانه‌ای برای ساخت ضعیف فیلم بودجه را مثال می‌آورند. اما ما فیلم‌هایی داشتیم که با بودجه کم کارهای بسیار خوبی بودند. نکاتی که اینجا در این جلسه در این شب‌ها گفته شد قطعا به بهتر شدن کارها کمک میکند و مشکلات منحصر به بودجه نیست. اینجا فرصتی برای ذکر دوستانه انتقادات بود و خارج از اینجا لزوما به این شکل دوستانه به آثار نقد و پیشنهاد وارد نمی‌شود.

سلیمانی نیز ضمن آرزوی موفقیت ابراز امیدواری کرد که سال‌های آینده کارگردانان بخش استعداد نو کارهای خود را به گونه‌ای بسازند که وارد بخش اصلی شود.