به گزارش سینماخانه؛ فیلمساز در «آندو» می خواهد بر وجوه انسانی جنگ متمرکز باشد و آن را از زاویه دیدی کودکانه روایت کند و تا حدی نیز موفق عمل می کند اما مشکل آنجاست که کارگردان جسارت لازم برای عمق بخشیدن به فیلمنامه ای را که بیش از حد تخت و خطی است ندارد و پا را از روایت معمول این خط داستانی کم رمق اما مهم و تاثیرگذار فراتر نمی گذارد. «آندو» فیلم مهجوری است و به نظر می رسد با بودجه زیادی هم ساخته نشده با اینکه فیلم محصول ارگانی است ولی همین مقدار از هزینه نیز به درستی صرف نشده تا شاهد یک فیلم با میزان تأثیرگذاری چندین برابری باشیم. مهم ترین اصل در هر فیلمی جذب طیف مخاطبین است و «آندو» با داشتن سوژه جالب توجه می‌توانست طیف مخاطب نوجوان را در شکل گسترده ای هدف گیرد اما ماحصل کار بعید به نظر می‌رسد در جلب نظر بیننده و ایجاد انگیزه برای آمدن به سینما به توفیق قابل توجهی دست یابد. همه چیز در فیلم بسیار بیش از آنکه باید ساده است!

سینماخانه / حمید عبدالحسینی