داریوش فرضیایی معروف به عمو پورنگ در یادداشتی در پی تجاوز دشمن آمریکایی- صهیونی به خاک ایران و شهادت کودکان میناب در مدرسه «شجره طیبه» دلنوشته‌ای را منتشر کرد.

وی در این یادداشت نوشت:

«من عمو پورنگ، سال‌هاست با خنده‌های کودکان جان گرفته‌ام اما این روزها میان سایه‌ سنگین جنگ، ذهنم گیر کرده روی بچه‌های میناب و داغی که در دل پدر و مادرهایشان هیچ‌وقت سرد نمی‌شود. منِ قصه‌گو که همیشه برای شادی آمده بودم، حالا واژه‌هایم خیسِ اندوه‌اند؛ انگار هر قصه‌ای که شروع می‌کنم به بغضی می‌رسد که مال من نیست، مال همه بچه‌هایی‌ است که ناگهان بزرگ شده‌اند.

کاش هیچ کودکی در هیچ کجای دنیا بوی جنگ را نفهمد و واژه‌هایی مثل موشک و صدای انفجار وارد دایره‌ لغاتشان نشود. بچه‌ها باید با رنگ‌ها بزرگ شوند نه با خاکستر؛ با لالایی بخوابند نه با دلهره. این غم‌انگیزترین حقیقتی‌ است که قلبم را می‌فشارد؛ اینکه جنگ، کودک را از کودکی‌اش می‌گیرد.

این روزها بیشتر از همیشه به دست‌های لرزان مادرم و همه‌ مادربزرگ‌های این سرزمین فکر می‌کنم که در این اضطراب و ناامنی به مراقبت نیاز دارند.»

منبع: مهر