- شنبه 22 فروردین 1405 - 14:08
- کد خبر : 186270
- رادیو و تلویزیون

هلن نقیلو، بازیگر سریال «بیگانگان» درباره اجرای صحنههای حسی گفت: یک بازیگر همواره اندوختههایی احساسی دارد که هنگام مواجهه با یک سکانس احساسی به آنها رجوع میکند. من خودم سالها پیش برادرم را از دست دادهام و در لحظات سخت سریال مدام به آن تجربههای شخصی رجوع میکردم. در چنین موقعیتهایی ناچارید از غمهای خودتان […]
هلن نقیلو، بازیگر سریال «بیگانگان» درباره اجرای صحنههای حسی گفت: یک بازیگر همواره اندوختههایی احساسی دارد که هنگام مواجهه با یک سکانس احساسی به آنها رجوع میکند. من خودم سالها پیش برادرم را از دست دادهام و در لحظات سخت سریال مدام به آن تجربههای شخصی رجوع میکردم. در چنین موقعیتهایی ناچارید از غمهای خودتان استفاده کنید تا بخشی از رنج آن شخصیت را درک کنید.
او درباره شرایط سخت فیلمبرداری گفت: شرایط مانند سریالهای آپارتمانی نبود. در جنگ و پس از جنگ کار میکردیم. از جایی که الهام دزدیده میشود، واقعاً افسردگی عجیبی گرفتم. حتی سکانسی هست که الهام را به خانه شخصی در عراق میبرند؛ بعد از آن سکانس حدود یک ساعت گریه میکردم و عوامل نمیتوانستند آرامم کنند. در صحنهای دیگر در سرمای شدید بهمن ماه در شهرک دفاع مقدس بودیم. تنها جایی که میتوانستیم فیلمبرداری کنیم داخل تانک بود. من یخ زده بودم، انگشتانم از کار افتاده بود و حرکت نمیکرد.
نقیلو با تأکید بر علاقه به نقشش افزود: در عین سختی، قدر این کاراکتر را میدانستم. تمام این سختیها را دوست داشتم. شاید بعضی جاها خودم بیشتر دلم میخواست سختی بکشم تا حال و هوای کاراکتر را بفهمم. تیم ما بسیار حرفهای بود و پشت صحنه همه همراه و همدل بودند.
او درباره قصه سریال توضیح داد: فیلمنامه «بیگانگان» قصهای عاشقانه دارد و همچنین درباره انسانیت است. وقتی از ایران به کشور دیگری میروی تا به پزشکان آن کشور کمک کنی، این فراتر از میهنپرستی است؛ یعنی به انسانها کمک میکنی.
این بازیگر در پایان تأکید کرد: برای من به عنوان بازیگر، مهمترین چیز این است که نقش چقدر مرا در خودش غرق کند. ممکن است نقش بسیار کوتاهی باشد، برای تلویزیون باشد، اما آنقدر تأثیرگذار باشد که تا مدتها در ذهن آدمها بماند.
نظرات