زنده‌شور» به کارگردانی کاظم دانشی در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، ادامه مسیر او بعد از «علف‌زار» در سینمای اجتماعی تلخ و مسئله‌محور است. فیلم با محوریت شخصیتی درگیر با مرگ، قصاص و حاشیه‌های سخت زندگی، سعی می‌کند از خلال یک موقعیت ملتهب، پرسش‌های اخلاقی و انسانی طرح کند.

در سطح محتوایی، «زنده‌شور» بیش از آن‌که شعار بدهد، بر موقعیت و روابط تکیه می‌کند و تلاش دارد مخاطب را به هم‌حسی و تأمل درباره قضاوت، خشونت و چرخه انتقام بکشاند.

از نظر فنی، فیلم با قاب‌بندی‌های نزدیک، نورپردازی تیره و واقع‌گرا و ریتم نسبتاً کند تدوین، فضای سنگین و تلخی می‌سازد که با موضوع اثر هماهنگ است. بازی بهرام افشاری نیز بر همین بستر، اجرای درونی و کم‌اغراق دارد و بار احساسی فیلم را تا حد زیادی به دوش می‌کشد.

«زنده‌شور» در مجموع، نمونه‌ای از سینمای اجتماعی امروز ایران است که هم در سطح فرم و هم محتوا، می‌کوشد تماشاگر را درگیر کند و بعد از پایان، چند سؤال جدی درباره مرگ، مجازات و انسان‌بودن در ذهن او باقی بگذارد.

سینماخانه/ حامد بهجتی