رفتن به بالا

اخبار سینما ، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 10 خبر


  • چهارشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۵ ذو القعدة ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 18 July
نقدی بر نمایش تبلیغاتی

به وقت وحشت در پردیس سینمایی کوروش



یادداشتی بر فیلم "ظهور و سقوط یک کمپانی فیلمسازی کوچک"

و پول دغدغه تمام کمپانی های فیلم سازی جهان


یادداشت ها

گاهی هم اینطور می شود

قدیمترها، وقتی پشت درهای بسته جشنواره ها و سمینارها و مناسبت هایی از این دست می ماندم، نگاه “کوزت” واری (مثل مواقعی که عروسک مورد علاقه اش را از پشت ویترین نگاه می کرد) به کسانی که بند خوشرنگی گردنشان را زینت داده بود؛ داشتم. شاه کلیدی به آن آویزان بود که همهء درهای بسته […]


نقدی بر نمایش تبلیغاتی

به وقت وحشت در پردیس سینمایی کوروش

چه بر سرت آمده کارگردان؟چطوری حاتمی کیا؟ با دیدن این فیلم نه فقط برای تو کارگردان برای تمام عوامل تاسف خوردم. با تمامی جنجال ها، حاشیه ها و نقاط ضعف فیلم  به وقت شام را دوست داشتم. اما تو برای تبلیغات فیلم به هر وسیله ای متوسل میشوی و امروز هم به بهای ترساندن خانواده […]


جشنواره جهانی فیلم فجر عنوانی که مصداق ندارد

قوانین ممیزی در ایران گریبان کلاه قرمزی را هم می گیرد چه رسد به بیگانگانی که به پاسداشت یاد اسطوره فرهنگ و ادب ایران زمین “فردوسی بزرگ”هفت خوان رستم را از سر می گذرانند تا پا بگذارند بر فرش قرمز دست بافت و هزارنقش، افتخار ملی مان. پرسش اما اینجاست که با وجود قوانین و […]


یادداشتی بر فیلم "ظهور و سقوط یک کمپانی فیلمسازی کوچک"

و پول دغدغه تمام کمپانی های فیلم سازی جهان

مسایل اقتصادی و چالش تهیه ی بودجه ی مورد نیاز تولید فیلم و به طور کلی تهیه ی محصولات فرهنگی و هنری در بخش خصوصی، دلمشغولی امروز و اینجا نیست؛ که گودار نیز در سال ۱۹۸۶ آنرا دستمایه ی فیلم خود قرار داده است. به قول ایزابل جوردن صاحب کمپانی یونیفرم در فرانسه و مهمان […]


«خرگیوش» یا خرگوش تیزپا

یک منتقد سینما با اشاره به فیلم در حال اکران «خرگیوش» از ویژگی های آن نوشت. محمدرضا لطفی منتقد و کارگردان سینما درباره فیلم «خرگیوش» ساخته مانی باغبانی یادداشتی را به نگارش درآورده است و در آن با اشاره به ویژگی های این فیلم از جسارت و پیشرو بودن آن نوشت. در این یادداشت می […]


شیفته نمی شوی!

سریال “گلشیفته” به کارگردانی بهروز شعیبی از ۹ اسفند ماه ۱۳۹۶ در شبکه نمایش های خانگی عرضه شده و تا کنون توزیع سه قسمت نخست سریال “گلشیفته” پایان یافته است. “گلشیفته” همانند “عالیجناب” ساخته سام قریبیان در جلب رضایت مخاطبان موفق نیست. موضوعی که یک علت اساسی دارد: فیلمنامه ضعیف. فیلمنامه “گلشیفته” که به سرپرستی […]


از مزیت های تهیه کنندگی!

به گزارش سینماخانه؛ در روزهای گذشته، فیلم سینمایی “آذر” بیش از اینکه با فروش گیشه در روزنامه ها و خبرگزاری ها خبرساز شود، با اخبار جسته و گریخته مربوط به تهیه کننده نامی آذر، نیکی کریمی خبرساز شده است. اتفاقی که با اکران خصوصی آذر در تاریخ ۱۸ آذر کلید خورد و در تک تک […]


از تهران ۱۵۰۰ تا فهرست مقدس!

انیمیشن تا سالها در ایران با آثار پخش شده ایرانی در برنامه های کودک و نوجوان تلویزیون تعریف می شد تا اینکه بنا به اوج گیری بحث تهاجم فرهنگی و در ادامه لزوم حمایت از تولیدات ایرانی به انیمیشن در سینمای ایران بها داده شد و انیمیشن “تهران ۱۵۰۰” به کارگردانی بهرام عظیمی نخستین انیمیشن […]


فرم و فراستی!

در فصل پاییز، یک فصلنامه تخصصی نقد سینما، ادبیات، هنرهای تجسمی و تئاتر به نام “فرم و نقد” به جمع مجلات تخصصی در زمینه هنرهای نمایشی پیوست. صاحب امتیاز، مدیر مسئول و سردبیر “فرم و نقد” مسعود فراستی است. مردی که بعد از پایان پخش فصل سوم برنامه سینمایی “هفت” بیکار ننشست و مقدمات یک […]


سکوت “میلانی”، فرصت است یا تهدید؟!

چندی پیش، تهمینه میلانی آخرین اثرش “مَلی و راه های نرفته اش” را به اکران عمومی درآورد که از سوی منتقدان مورد توجه قرار نگرفت. از سوی دیگر، از طرف اغلب روزنامه ها و نشریات متهم به سیاه نمایی و نمایش چهره کریهی از مردان شد. بدون بررسی درستی و یا نادرستی چنین ادعاهایی، قصد […]


آخرین اخبار

logo-samandehi

یادداشت ویژه

گاهی هم اینطور می شود

قدیمترها، وقتی پشت درهای بسته جشنواره ها و سمینارها و مناسبت هایی از این دست می ماندم، نگاه "کوزت" واری (مثل مواقعی که عروسک مورد علاقه اش را از پشت ویترین نگاه می کرد) به کسانی که بند خوشرنگی گردنشان را زینت داده بود؛ داشتم. شاه کلیدی به آن آویزان بود که همهء درهای بسته را باز می کرد. آنها که اغلب دیرشان شده بود و اعصاب هم نداشتند، جمعیتی را که  تحتانی و فوقانی تحت فشار بودند، کنار می زدند و با نشان دادن "علامت مخصوص حاکم بزرگ" یکباره درهای بسته باز می شد و ما بیرون مانده ها با حسرت، محو شدن پیکر آنها در افق را دنبال می کردیم. آرزوی گردن آویزِ "سِ سِمی باز شو" بلاخره روزی به واقعیت پیوست و ما هم به جرگهء کارت خبرنگاری داران پیوستیم. اما چه فایده... چه فایده که گاهی هم اینطور می شود: فلان مدیر فراموش کرده که به فلان معاون خبر دهد که به فلان کارمند بگوید که به مسئول مربوطه پیغام بدهد تا تلفنی دستور صدور کارت های خبرنگاری را بدهد تا شخص مورد نظر کارت اسامی داده شده را صادر و کارت ها پله ها را یکی یکی عقب گرد کنند و برسند به دست بنده و همکاران. گاهی هم مثل دو روز اول "جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران" اینطور می شود که: مراتب بدرستی طی شده ولی دستگاه پرینتر دبیرخانه خراب شده است و "پرینتر" های معتبر سراسر شهر هم لابد تعطیل بوده اند و خلاصه دستت به کارت جادویی ات نمی رسد. حال باید در حالیکه پشت درهای بسته دیگر برایت تره هم خورد نمی کنند، بایستی و باز هم کوزت وار شاهد ورود گروه های گوناگون به داخل سالن باشی؛ اولویت اول همیشه با تیوالی هاست، اعلام می شود آنهایی که بلیط شان را از تیوال خریداری کرده اند وارد شوند، مهمانان ویژه هم که جایگاه ویژه خودشان را دارند. حالا هم نوبت بلیط های مخصوصی ست که مُهر "ویژه مهمان" روی آنها مثل عدد برنده بلیط بخت آزمایی، بخت را یار دارندگانشان می کند و آنها هم داخل می شوند. اصحاب رسانه هایی هم هستند که شاه کلیدهایشان زیر دستگاه پرینتر گیر نکرده و "سِ سِمی" برای آنها هم باز می شود. نا امیدانه خودت را معرفی می کنی، ولی تماسی هم با مسئول مربوطه گرفته نشده تا هماهنگی لازم برای ورود ات انجام گیرد. بماند که همان زمان  همکار عکاس ات که دبیر جشنواره قول اجازه عکسبرداری را به او داده بود هم مثل خودت سنگ رو یخ شده است، چراکه مدیر اجرایی از اجازه عکسبرداری او بیخبر است. خواستم خودم را دلداری بدهم و بگویم که اشکالی ندارد، جشنواره ی دانشجویی است و سنش هم به بیست و یک سال بیشتر نمی رسد، جشنواره فجر که نیست، همه چیز مرتب و به موقع انجام شده باشد، مجبور نباشی بدو بدو بروی دبیرخانه و بدو بدو برگردی سالن اجرا و خودت ترتیب هماهنگی ها را بدهی تا پشت درهای ...

یادداشت های خصوصی