رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 2 خبر


  • پنجشنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۹
  • الخميس ۸ شعبان ۱۴۴۱
  • 2020 Thursday 2 April
درروزهای قرنطینه مروری داریم بر برفیلم ها ، آدم ها و کتاب های دوست داشتنی

کلوزآپ؛ ساده اما پیچیده




یادداشت ها

پدیده پایتخت

آنچه در طی این سالیان روند مجموعه سازی در تلویزیون را دستخوش عدم اقبال گسترده مخاطبین در قیاس با دهه های پیش قرار داده؛ جنس و ماهیت این آثار در نوعی فاصله گذاری خود خواسته با شرایط و حال و هوای زندگی و آدم های جامعه ایرانی و تغییرات پی درپی شرایط زیست اجتماعی در […]


درروزهای قرنطینه مروری داریم بر برفیلم ها ، آدم ها و کتاب های دوست داشتنی

کلوزآپ؛ ساده اما پیچیده

درروزهای قرنطینه مروری داریم بر برفیلم ها ، آدم ها و کتاب های دوست داشتنی کلوزآپ ….گریزپاترین فیلم در تعریف مستند یا داستانی است. ظاهر فیلم ساده است؛ کیارستمی پس از باخبر شدن از ماجرا و در دوره زندانی بودن سبزیان و پیش از دادگاه او وارد ماجرا شده است. صحنه دادگاه را گرفته و باقی […]


دورهمی ای ازجنس مردم

ساخت برنامه های ترکیبی همواره از چالش های تلویزیون دست کم در یک دهه اخیر بوده است. تا جایی که برخی از آن ها در ابتدا یا میانه های پخش با مشکلات و اعتراض هایی رو به رو گردیده و دچار تعطیلی یا تغییر عوامل علی الخصوص مجری شده اند. پس تداوم یک برنامه آن […]


یاسوجیرو اوزو؛ مثل چخوف

اوزو با تصاویر جادو می کند. دوربینش همیشه ثابت است و از پایین (روی سطح زمین) همه چیزرا نشان می دهد. دیالوگ ها زیاد ولی کم اهمیت اند. اهمیتشان به تکرار است. در فیلم های اوزو همه چیز مدام تکرار می شود از جمله موسیقی ثابت آشنایی که فقط روی پاساژها به گوش می رسد […]


هیچکاک، مظهر سینما

هیچکاک منتقد جدی  وشوخ طبع مدرنیسم است. در فیلم های او نظم زندگی مدرن و ثبات ظاهری آن با کوچکترین چیزی به هم می ریزد و کائوس رخ می دهد و چهره واقعی و کرخت کننده و فاسد کننده آن نظم بر ملا شده و تعلیق که حکومت بی ثباتی است حادث می شود. هیچکاک […]


مروری برفیلم ها، آدم ها و کتاب های دوست داشتنی درروزهای قرنطینه

آزمون عشق به روایت داریوش مهرجویی

درروزهای قرنطینه مروری داریم بر برفیلم ها ، آدم ها و کتاب های دوست داشتنی لیلا فیلمی ساده درباره آزمون عشق با همه خوشی ها و رنج ها و سبک بالی ها و بغض هایش است و بنیاد آن، چه در کلیت اثر و چه در هرفصل و گاه در هر نما، بر چرخش هر لحظه […]


تیپ یا شخصیت

سیمین سینمای ایران، کلاس بازیگری است

درعرف بازیگری ما تیپ سازی و بازی در قالب تیپ های آشنا، کار بی کلاس و بی اعتباری تلقی می شود که برای بازیگر افت دارد. معمولاً به هر بازیگری گفته شود نقشی که بازی کرده به “تیپ” نزدیک است؛ اخم هایش توی هم می رود و سر سختانه از نقش و بازی خودش رفع […]


مروری برفیلم ها ، آدم ها و کتاب های دوست داشتنی درروزهای قرنطینه

کیمیایی؛ نویسنده ای در قامت کارگردان

درروزهای قرنطینه مروری داریم بر برفیلم ها ، آدم ها و کتاب های دوست داشتنی جسدهای شیشه ای گرچه با واژه ها و حروف نوشته شده و گرچه به زبان نوشتاری است؛ اما روح و زیرساختش یکسر تصویر است. این؛تصور، تلقی و یا حتی استنباط نیست، واقعیت محسوس است. هر خواننده ای در اثنای خواندن یکدفعه […]


«ژان رنوار»، بیزار از تفسیر

این مشاهده گر شفیق زندگی معاصر را بعضی از سختگیرترین و کمال گراترین سینما دوستان تاریخ این هنر، بزرگترین کارگردان می شناسند. از آن طرف تقریبا تمام آثار رنوار به عنوان فیلم هایی در متن سینمای عامه پسند فرانسه و آمریکا ساخته شده اند؛ بی هیچ ادعایی برای انقلاب در فرم. انتخاب چند فیلم پیاپی […]


سی‌و هشتمین جشنواره فیلم فجر

خروج حاتمی کیا در نشست خبری

پس از اکران فیلم «خروج» ابراهیم حاتمی کیا که در دومین سانس از روز هفتم جشنواره فجر به نمایش درآمد، نشست خبری با حضور عوامل فیلم در سالن نشست های خبری پردیس سینمایی ملت برگزار شد. دقایقی پس از شروع نشست خبری «خروج» با توجه به تکمیل ظرفیت سالن نشست خبری سایر خبرنگاران اجازه ورود […]


logo-samandehi

آرشیو

تبلیغات

یادداشت ویژه

پدیده پایتخت

آنچه در طی این سالیان روند مجموعه سازی در تلویزیون را دستخوش عدم اقبال گسترده مخاطبین در قیاس با دهه های پیش قرار داده؛ جنس و ماهیت این آثار در نوعی فاصله گذاری خود خواسته با شرایط و حال و هوای زندگی و آدم های جامعه ایرانی و تغییرات پی درپی شرایط زیست اجتماعی در گذر از بحران ها و پیامدهای ناگزیر آن است. در چرایی این گسست دلایل مختلفی را می توان باز شمرد اما به عنوان مهم ترین مسئله پیش روی نویسندگان و کارگردانان این آثار آنچه بیش از پیش حائز اهمیت می نماید: ممیزی ها، خطوط قرمز و یا تابوهای بی اساس و به نوعی خود ساخته ایی است که مبنایی جز سلایق و رویکردهای مقطعی ناظران، سیاست گذاران و متولیان این حوزه را نمی توان برای آن متصور شد (که شاید در پاره ای موارد فشارهای بیرونی نیز بی تاثیر نبوده است) از همین رو است که اگر فهرست آثار موفق یکی دودهه گذشته این عرصه را ازنظر بگذرانیم با مجموعه هایی روبه رو می شویم که عمدتاً در حوزه تاریخی تولید گشته اند که می توان از پراقبال ترین آن ها به هزاردستان، امام علی، مختارنامه و این اواخر بانوی عمارت اشاره کرد. اما در میان همه مجموعه های این سال ها با در نظر گرفتن نکاتی که پیشتر گفته شد پایتخت به عنوان یک پدیده سر برآورده است. سریالی که با آنچنان اقبالی رو به رو گشت که تا فصل ششم نیز پیش آمده است. این مجموعه ای است شکل گرفته از خود آدم ها با همه خصایص شان چه ویژگی های مثبت و چه مشخصه های منفی. دقیقاً همانند هر آنچه در زندگی از آدم ها و به عبارت صحیح تر از خودمان سر می زند. درپایتخت، شخصیت ها چه آدم بزرگ ها و چه کوچکترها بدون رتوش با همه بازیگوشی ها و خطاهاشان تصویر می شوند. کسی جلودار دیگری نیست و مجال و فرصت زیست را از خود یا دیگران دریغ نمی کند و برای این منظور از زبان طنز بهره می گیرد تا بار تلخکامی ها را تلطیف کرده باشد. پایتخت اگر چه در ظاهر نماینده خلق و خوی مردمان خطه شمال کشور است ولی در باطن اشلی است کوچک از کلی به نام ایران زمین و طبعاً همه مردمان این دیار گوشه ای از خود را درآن باز می یابند و به تماشایش می نشینند و احتمالاً معدود منتقدانش نیز از دیدن خود در قاب تلویزیون می آزارند و آن را برنمی تابند. پایتخت به سیاق هر اثر دیگری با کمبودها و نواقصی رو به رو است و نه عاری از اشکال و می بایست در مجالی معین، مورد نقد صاحبنظران قرارگیرد و حتی نه فقط به عنوان یک پدیده هنری صرف بلکه از منظر جامعه شناختی نیز مورد ارزیابی قرار گیرد. به گمانم حفاظت از چنین دستاوردی که ماحصل یک گفتمان ایجاد شده رسانه ای در نزدیک به یک دهه (با همه فراز و فرودها) ...

یادداشت های خصوصی