رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 6 خبر


  • جمعه ۱۵ خرداد ۱۴۰۵
  • الجمعة ۱۹ ذو الحجة ۱۴۴۷
  • 2026 Friday 5 June

یادداشت ها | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 2

خانه بدوش

«سقف» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۴)

به گزارش سینماخانه؛ «سقف» درصدد است تا از زاویه دیدی متفاوت به تبعات جنگ دوازده روزه بپردازد با اینکه ایده جمع شدن خانواده در یک محیط تکراری است اما نحوه پرداخت کمیک این موضوع در ابتدا نوید فیلمی مفرح و بامزه را می دهد ولی این توقع دیری نمی پاید که رنگ می بازد و […]


«آرامبخش» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۳)

به گزارش سینماخانه؛ «آرامبخش» شروع می شود و به ما می گوید قرار هست قصه دختری را ببینیم که به دلیل مشکلات خانوادگی و کمبودها تصمیم گرفته تا مستقل باشد و خود برای بچه ای نقش مادر را ایفا کند بی آنکه دیگران از این موضوع مطلع شوند. تا اینجا همه چیز به ظاهر درست […]


حال خوب تهران

«قایق سواری در تهران» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۱)

به گزارش سینماخانه؛ «قایق سواری در تهران» بدون شک یکی از بهترین های جشنواره تا امروز و یکی از بهترین فیلم های چند سال اخیر سینمای ایران با ساخت و پرداخت فضایی مفرح، شوخ و همدلی برانگیز برای هر مخاطب و در هر سنی است. قاسم خانی در «قایق سواری در تهران» بار دیگر نبوغ […]


عملگرا

«جانشین» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۰)

به گزارش سینماخانه؛ «جانشین»، تلاشی قابل اعتنا در پرداختن به شهدای تأثیرگذار اما گمنام دوران دفاع مقدس است که می کوشد در قالب یک فیلم حادثه محور روایت شود. همین جا نقطه افتراق در شکل بیانی با سایر آثار (پرتره) شهدای مطرح دوران جنگ هشت ساله خود را نشان می دهد و فیلمنامه نویس کوشیده […]


واقعا کوچک

«زندگی کوچک کوچک» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۹)

به گزارش سینماخانه؛ «زندگی کوچک کوچک»؛ اسم فیلم برازنده آن است. کوچک کوچک؛ از هر نظر چه در داستان، فرم، شخصیت پردازی و… در هیچ یک از عناصر ساختاری و فیلمنامه نمی تواند حرفی برای گفتن داشته باشد. بیشتر یک جور عکس انگاری است از مجموعه ای موقعیت در دل یک لوکیشن که معلوم نیست […]


 توقفگاه

«کافه سلطان» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۸)

به گزارش سینماخانه؛ در فیلم «کافه سلطان»، اتمسفر (کافه – رستوران بین راه) به خودی خود برای طرح قصه و ساخت یک فیلم سینمایی جذاب است و فیلم هم تا حدی توانسته از ظرفیت های چنین لوکیشن و موقعیتی بهره بگیرد و تماشاگران را باخود همراه سازد. نکته منفی بزرگ از دل شخصیت پردازی بیرون […]


عبور

«پل» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۷)

به گزارش سینماخانه؛ «پل» با ایده ای جذاب و با شروع قابل توجه مخاطب را جذب می کند اما در ادامه از نفس می افتند و دچار نوعی رخوت و ملال می‌ گردد. فیلم باز در یک سوم پایانی به جاده یا اصل موضوع باز می‌گردد؛ شاید بتوان گفت فیلمنامه در بخش میانی کم مایه […]


احساس

«حال خوب زن» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۶)

به گزارش سینماخانه؛ مضمون «حال خوب زن» در سینمای ایران فوق العاده و بی سابقه است. اگرچه پیدا است برخی خودسانسوری ها فیلمساز را با محدودیت در پرداخت سوژه مواجه ساخته اما تا همین اندازه طرح موضوع هم مغتنم است. زندگی سارا و ابراهیم به واسطه یک مشکل روانشناسی و زناشویی با رخوت و سردی […]


شهرت و شقاوت

«بیلبورد» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۵)

به گزارش سینماخانه؛ «بیلبورد» خوش ریتم است و سرپا اما خالی از اشکال نیست. سوژه متفاوتی را برگزیده اما افراط در آن و بله قربان گویی زن در برابر خواسته های مرد به جهت نجات فرزندش باعث می شود تا دست فیلم از جایی به بعد رو باشد و تازگی و طراوت اش رنگ ببازد. […]


مینیمالسیم افراطی

«رقص باد» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۴)

به گزارش سینماخانه؛ «رقص باد» بنا به گفته کارگردان اش می خواسته فیلمی در ژانر رئالیسم جادویی باشد. اما فیلمساز جوان ما در فیلم نخست اش یک موضوع مهم را نادیده گرفته و آن این که در ساخت اثری در چنین ژانری انتخاب نقطه دید از مهم ترین عناصر است. در «رقص باد» مشخص نیست […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«قایق‌سواری در تهران» طنزی که سطحی و مبتذل نیست

«قایق‌سواری در تهران» ساخته رسول صدرعاملی، روایتگر داستان مردی است که پس از سال‌ها زندگی در خارج از کشور، به تهران بازمی‌گردد و با واقعیت‌های پیچیده‌ای روبه‌رو می‌شود که انتظارش را نداشته است. این فیلم با نگاهی واقع‌گرایانه و طنزگونه، به تضادهای زندگی می‌پردازد. همکاری رسول صدرعاملی و پیمان قاسم‌خانی در این فیلم، ترکیبی موفق از طنز تلخ و نگاه انتقادی را به ارمغان آورده است. صدرعاملی با زبانی ساده اما تأثیرگذار، فضای سردرگم شخصیت های فیلم را به تصویر می‌کشد. طنز فیلم از آن دست طنزهای سطحی و مبتذل نیست؛ بلکه طنزی است که از دل موقعیت‌های واقعی و تلخ زندگی بیرون می‌آید و همین امر باعث شده تماشاگر هم‌زمان بخندد و تأمل کند. قاسم‌خانی با بازی طبیعی و بی‌تکلف خود، به این لایه طنزآمیز فیلم عمق بیشتری بخشیده است. عنوان فیلم خود استعاره‌ای است از ناممکن‌بودن برخی خواسته‌ها؛ قایق‌سواری در شهری که آب ندارد، نمادی از تلاش برای دستیابی به چیزی که شاید هرگز محقق نشود. این تناقض، محور اصلی روایت فیلم است. بازی‌های طبیعی بازیگران، فیلمنامه‌ای که به جزئیات زندگی توجه دارد، و کارگردانی صادقانه صدرعاملی، «قایق‌سواری در تهران» را به اثری قابل تأمل تبدیل کرده است - فیلمی که آینه‌ای است برای نگاه کردن به خودمان و شهری که در آن زندگی می‌کنیم. سینماخانه/ حامد بهجتی