رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 2 خبر


  • شنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۵
  • السبت ۲۷ ربيع ثاني ۱۴۴۸
  • 2026 Saturday 10 October

نمایش خانگی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 150

«زاپاس» و «دلبری» وارد شبکه نمایش خانگی شدند

«دلبری» به کارگردانی سیدجلال اشکذری و به تهیه کنندگی سیدمحمود رضوی و «زاپاس» ساخته برزو نیک نژاد و به تهیه کنندگی سیدامیر پروین حسینی توسط موسسه هنرهای تصویری سوره از امروز سه شنبه ۱۱ آبان ماه در شبکه نمایش خانگی توزیع شد. «دلبری» دومین ساخته سید جلال اشکذری یک ملودرام اجتماعی است و روایت تازه […]


مصطفی زمانی : یک ماه است در «شهرزاد ۲» مشغول به کارم

مصطفی زمانی بازیگر سریال «شهرزاد ۲»  درباره این مجموعه و جذابیت آن برای مخاطبانی که یک فصل از آن را دنبال کرده اند، گفت: ذائقه مردم می تواند در طول دوره های زمان تغییر کند و معمولا کارهایی که پیش از این یک فصل از آنها تولید شده اند فصل دوم مورد اختلاف سلیقه هایی […]


«رخ دیوانه» و «انارهای نارس» به شبکه نمایش خانگی می‌آیند

«رخ دیوانه» اثر برگزیده سی و دومین جشنواره فیلم فجر از نظر مردم توسط موسسه هنرهای تصویری سوره در شبکه نمایش خانگی عرضه می‌شود. سعید خندق‌آبادی مدیرعامل موسسه هنرهای تصویری سوره گفت: به تازگی فیلم سینمایی «روزگاری عشق و خیانت» به کارگردانی داوود بیدل و تهیه‌کنندگی روح الله شمقدری توسط این موسسه در شبکه نمایش […]


پخش «دندون طلا» از ۱۲ مرداد همراه با پشت صحنه‌ها

مینی سریال «دندون طلا» اثری از داوود میرباقری از ۱۲ مرداد ماه مرداد ماه وارد بازار شبکه نمایش خانگی می شود و پس از آن نیز تا پایان مجموعه هر ۱۰ روز یکبار پخش خواهد شد. مینی سریال «دندون طلا» ۱۸ اسفند ماه در یکی از سینماهای قدیمی حوالی جنوب تهران کلید خورد و پس […]


توزیع «شهرزاد» از مرداد در شبکه نمایش خانگی

س از گذشت چهارماه از آغاز فیلمبرداری سریال «شهرزاد» به کارگردانی حسن فتحی این سریال با بازی جمعی از ستارگان سینما و تئاتر مردادماه امسال به شبکه‌ خانگی می‌آید.حسن فتحی کارگردان سینما و تلویزیون به همراه گروهی از چهره‌های شناخته‌شده‌ تلویزیون، تئاتر و سینما در حال آماده‌سازی سریال «شهرزاد» است که قرار است از اواخر […]


ساخت مستند زندگی رضا یزدانی تا پایان سال ۹۵

کارگردان «فرزند خلیج فارس» اعلام کرد ساخت این مستند تا پایان سال ۹۵ برای عرضه در شبکه نمایش خانگی ادامه خواهد داشت.نوید صولتی کارگردان مستند «فرزند خلیج فارس» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره ویژگی‌های این اثر توضیح داد: دو سالی می‌شود که مشغول تهیه یک مستند از زندگی و حرفه رضا یزدانی هستیم و […]


«دندون طلا» پس از ۱۶ سال از یک نمایش محبوب به مینی‌سریالی در شبکه نمایش خانگی تبدیل می‌شود| گزارش پشت صحنه

چهار ساعت همراهی با عوامل «دندون طلا» که پس از ۱۶ سال از یک نمایش محبوب به مینی‌سریالی در شبکه نمایش خانگی تبدیل می‌شود، به گزارشی از ضبط این سریال در محله‌ای به نام «تیر دوقلو» می‌انجامد. آخرین باری که برای تهیه گزارش به پشت صحنه یکی از آثار داوود میرباقری رفته بودم، لوکیشن در […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...