رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 8 خبر


  • سه شنبه ۲ تیر ۱۴۰۵
  • الثلاثاء ۷ محرم ۱۴۴۸
  • 2026 Tuesday 23 June

یادداشت ها | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 27

نگاهی به اتفاقات اخیر «هفت»/ ما نادان شما دانا!

برنامه «هفت» هفته ای یک بار روی آنتن می رود و مجری آن تلاش می کند که هر بار به نوعی خود و برنامه اش را با حاشیه‌سازی رسانه‌ای کند و این‌بار هم راه توهین به خبرنگاران را در پیش گرفته است. «هفت» همانطور که بهروز افخمی سردبیر آن طی گپ و گفتگوهایی با علی […]


قدرت کلمه

به کسانی که به مکه مشرف نشده‌اند، نگویید: حاج آقا! یا حاج خانم! مثل این‌است که به دوست و غریبه بگویید: تیمسار! تا جایی که به یاد می‌آورم در گذشته اگر نام کسی را نمی‌دانستند، فقط می‌گفتند: آقا یا خانم بنابراین اگر نام کوچک یا نام‌خانوادگی کسی را نمی‌دانیم، نباید او را این‌گونه خطاب کنیم. […]


نگاهی به فیلم «خانه‌ای در خیابان چهل و یکم»

ستایش بر یک آنتی‌سانتی‌مانتالیسم/ اثری علیه احساسات‌گرایی مفرط که سینمای ایران را فراگرفته است

«خانه‌ای در خیابان چهل و یکم» فیلمی است علیه سانتی‌مانتالیسم، دردی که به جان سینمای ایران افتاده است و هیجان و احساس را از مخاطب گدایی می‌کند. نخست «فیلم به شدت تأثیرگذار و قابل‌قبول.» «به نظر بنده فیلم خوبی بود. ارزش خرید بلیط رو داره.» «فیلم خوبی بود. فیلمنامه خوبی داره .تنها ایرادی که می‌شه […]


چرا سیما با سینما نامهربانی می‌کند؟

«برنده جایزه ویژه هیات داوران رسانه رسمی را متهم به تحقیر و نفی و انکار سینما کرد. در این یادداشت ۱۰ نکته در باب این نامهربانی برشمرده شده است.» مهرداد خدیر نوشت: «وقتی صداوسیما مدام فیلم‌های هالیوودی را تبلیغ و پخش می‌کند معلوم است که برای سینما برنامه‌ای می‌گذارند که مدام در حال تخریب سینمای […]


روزگاری که «محمدم» رمز مشترک عاشق‌ها بود

«آن روزها با قلب‌های نوجوان یک هفته صبر می‌کردیم تا «در پناه تو» شروع شود؛ غافل از آن که زندگی همیشه این مجال را نمی‌دهد که «در پناه تو» باشیم. چه با عجله رفتی «محمدش»! احسان محمدی نوشت: «سال ۷۴ تازه پشت لب‌مان سبیل درآمده بود. همه همسن‌ها را می‌گویم. چون دخترها هم آن زمان […]


نگاهی به عملکرد رسانه‌ی ملی در حادثه‌ی پلاسکو

این یادداشت نگاهی دارد به عملکرد رسانه‌ی ملی در موضوع حادثه‌ی ساختمان پلاسکو: وقتی سوت اولین ایستگاه آتشنشانی برای حادثه‌ی پلاسکو به صدا درآمد کمتر کسی فکر می‌کرد فاجعه‌ای در راه باشد. سوت‌ها اما چنان پشت سر هم به صدا درآمدند که امتدادشان دلهره‌ و آشوب در دل مردم شهر ایجاد کرد. صدای سوت ایستگاه‌ها […]


نقدی بر “لاک قرمز”

سال‌هاست در سینمای ایران گونه‌ای از فیلم با عنوان واقع‌گرای اجتماعی با موضوعات مختلف ساخته ‌می‌شود. مهمترین فیلمساز این جریان بی‌شک اصغر فرهادی است که شخصیت‌های فیلم‌هایش اغلب از طبقه متوسط و فرودست جامعه هستند و به مشکلاتی که توده مردم با آن دست و پنجه نرم ‌می‌کنند پرداخته است. به بهانه نقد فیلم «لاک […]


«نفس» فیلم پروپاگاندا نیست

یک نویسنده و پژوهشگر در یادداشتی فیلم «نفس» را اثری به دور از پروپاگاندا دانست که از حقیقت سخن می‌گوید. محمدرضا محقق منتقد و مدرس سینما یادداشتی را درباره فیلم «نفس» ساخته نرگس آبیار به نگارش درآورده که در آن از ویژگی های فیلم «نفس» از جمله توجه کارگردان به جزئیات، روایت بکر، بازی گرفتن […]


چند روز از ابد و یک روز زندگی یک خانواده

نقدی بر «ابد و یک روز»

آرش انیسی مستندساز در یادداشتی با اشاره به نقدهایی که درباره فیلم «ابد و یک روز» نوشته شده، بیان کرد این اثر روایت جدیدی از مضمون های متداول سینمای ایران عرضه کرده است. آرش انیسی نویسنده و مستندساز به بهانه توزیع فیلم سینمایی «ابد و یک روز» به کارگردانی سعید روستایی در شبکه نمایش خانگی […]


«آس و پاس» در حوزه هنری چه می‌کند؟

حوزه هنری در این سال ها رویکردهای عجیبی از خود نشان داده است. این سازمان در حالی براساس اساسنامه خود برخی از فیلمها را فارغ از هرگونه قضاوت از گردونه اکرانش خارج کرده که برخی آثار را بر پرده اکران برده که مسئولانش آنها را «سخیف» توصیف می‌کنند. این روزها فضای مجازی کمک می‌کند هر […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«قایق‌سواری در تهران» طنزی که سطحی و مبتذل نیست

«قایق‌سواری در تهران» ساخته رسول صدرعاملی، روایتگر داستان مردی است که پس از سال‌ها زندگی در خارج از کشور، به تهران بازمی‌گردد و با واقعیت‌های پیچیده‌ای روبه‌رو می‌شود که انتظارش را نداشته است. این فیلم با نگاهی واقع‌گرایانه و طنزگونه، به تضادهای زندگی می‌پردازد. همکاری رسول صدرعاملی و پیمان قاسم‌خانی در این فیلم، ترکیبی موفق از طنز تلخ و نگاه انتقادی را به ارمغان آورده است. صدرعاملی با زبانی ساده اما تأثیرگذار، فضای سردرگم شخصیت های فیلم را به تصویر می‌کشد. طنز فیلم از آن دست طنزهای سطحی و مبتذل نیست؛ بلکه طنزی است که از دل موقعیت‌های واقعی و تلخ زندگی بیرون می‌آید و همین امر باعث شده تماشاگر هم‌زمان بخندد و تأمل کند. قاسم‌خانی با بازی طبیعی و بی‌تکلف خود، به این لایه طنزآمیز فیلم عمق بیشتری بخشیده است. عنوان فیلم خود استعاره‌ای است از ناممکن‌بودن برخی خواسته‌ها؛ قایق‌سواری در شهری که آب ندارد، نمادی از تلاش برای دستیابی به چیزی که شاید هرگز محقق نشود. این تناقض، محور اصلی روایت فیلم است. بازی‌های طبیعی بازیگران، فیلمنامه‌ای که به جزئیات زندگی توجه دارد، و کارگردانی صادقانه صدرعاملی، «قایق‌سواری در تهران» را به اثری قابل تأمل تبدیل کرده است - فیلمی که آینه‌ای است برای نگاه کردن به خودمان و شهری که در آن زندگی می‌کنیم. سینماخانه/ حامد بهجتی