به گزارش سینماخانه؛ پرداختن به موضوع بچه دزدی و مسائل حاشیه نشینی جز موارد بسیار پراهمیت در سینمای اجتماعی محسوب می شود که می بایست در اولویت قرار گیرد و حالا ساخت حاشیه پاسخی به چنین نیازی است. فیلم با یک شروع کوبنده آغاز می شود و در کوتاه ترین زمان مقدمه و پیش فرض را با پیرنگی مناسب ارائه می دهد. کارگردانی حاشیه علی رغم سادگی اما فرمی متناسب با حال و هوای فیلم دارد و از یک سطح استاندارد برخوردار است. بدون آنکه در دام فضاسازی غلو آمیز و یا دوربین بی هویت رود. هادی کاظمی تلاشی قابل تحسین در خلق کاراکتری متفاوت از پرسونای همیشگی اش انجام می دهد و تقریباً موفق می شود ما را با خود همراه کند. هر چند در نماهای درشت که دوربین به چهره اش نزدیک می شود آنچنان به توفیق نمی رسد. پاشنه آشیل فیلم، در انتخاب شغل روحانی برای کاراکتر اصلی است که در ساختار اثر جا نمی افتد و علت العلل آن مبهم و نامشخص است و همین امر شائبه سفارشی بودن را به فیلم الصاق نموده است. یکی دیگر از نقاط ضعف فیلم در پرداخت شخصیت‌های منفی و به اصطلاح بدمن اثر است که بازی متوسط بازیگر زن (میترا رفیع) نیز به آن دامن زده است. پلیس هم بیشتر منفعل است و اغلب در زمانی وارد می شود که کاراکترها جلوتر از آنها در مهلکه حضور دارند.

سینماخانه / حمید عبدالحسینی