رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 32

نمایش «خانه کاغذی» در آمریکا با حضور پرویز پرستویی و تینا پاکروان

فیلم سینمایی «خانه کاغذی» ساخته مهدی صباغ‌زاده در امریکا با حضور پرویز پرستویی و تینا پاکروان به نمایش در می‌آید و این اولین نمایش خارج از کشور این فیلم است. به نقل از روابط‌عمومی فیلم، روز شنبه؛ ۲۰ آبان‌ماه برابر با ١١ نوامبر ساعت ۱۹ در سینما اوریندا و روز یکشنبه ۱۲ نوامبر ساعت ۱۹ […]


کوپال تنها نماینده‌ی ایران در «ششمین جشنواره‌ی فیلم دهلی»

فیلم سینمایی «کوپال» هفته‌ی آینده در بخش اصلی جشنواره‌ی کلکته به نمایش درآمده و پس از آن راهی دهلیِ نو می‌شود. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی اثر؛ فیلم سینمایی «کوپال» که چندی پیش در بیستمین نمایش جهانی خود به عنوان یکی از آثار اصلی «بیست و سومین جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم کلکته» […]


❖ آماده شدن برای فجر ملی

«به وقت شام» کوتاه می‌شود

فیلم سینمایی «به وقت شام» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا در حال کوتاه شدن و رسیدن به زمان ۱۲۰ دقیقه برای نمایش در سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر است. فیلم سینمایی «به وقت شام» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا این روزها مراحل تدوین و انجام ویژوآل افکت خود را سپری می کند و […]


❖ تهیه‌کننده فیلم رقص پا:

از اکران «رقص پا» پیشمانم

تهیه‌کننده فیلم «رقص پا» با ابراز نارضایتی از وضعیت فروش این فیلم گفت: اگر می‌دانستیم شرایط اینطور است «رقص پا» را اکران نمی‌کردیم. محمد احمدی با اشاره به میزان کم فروش این فیلم که اکرانش از سوم آبان‌ماه در سینماها آغاز شده است، بیان کرد: متاسفانه تاکنون به فروش خوبی نرسیده‌ایم و فیلم پس از یک […]


❖ کارگردان فیلم «خرس»:

«خرس» مشکل حقوقی و شرعی ندارد

خسرو معصومی مدعی شد: برخی ندانسته، فکر می‌کردند محتوای «خرس» مشکل قانونی دارد که تاکنون به اکران نیامده در حالی که اصلا ماجرا این نبود.  پس از رویکرد اخیر سازمان‌های مربوطه مبنی بر رفع توقیف برخی فیلم‌ها احتمالا کم‌کم باید شاهد اکران جدی‌تر این فیلم‌ها بر پرده سینماها باشیم. همچنان که «خانه دختر» به سرعت […]


احتمال اکران “مادری” بعد از جشنواره فجر

تهیه‌کننده «مادری» می‌گوید به دلیل تراکم اکران ممکن است این فیلم بعد از جشنواره ملی فیلم فجر به نمایش عمومی دربیاید. سیاوش حقیقی تهیه‌کننده سینما درباره زمان اکران فیلم سینمایی «مادری» به کارگردانی رقیه توکلی گفت: ما پیشتر پیش بینی می کردیم که بتوانیم این فیلم را در فصل پاییز اکران کنیم اما با توجه […]


«مصادره» با هومن سیدی و رضا عطاران ادامه دارد

همزمان با آغاز مونتاژ «مصادره»، هومن سیدی در نقش «زکی»، جلوی دوربین رفت و برای اولین بار با رضا عطاران همبازی شد. به نقل از روابط عمومی «مصادره»، هومن سیدی اواخر هفته با حضور در لوکیشن لاس وگاس، در نقش «زکی» همراه با رضا عطاران جلوی دوربین رفته است. هومن سیدی و رضا عطاران که […]


نیکی کریمی: برایم مهم است «آذر» خوب دیده شود

فیلم سینمایی «آذر» به تهیه‌کنندگی نیکی کریمی و کارگردانی محمد حمزه‌ای هفته اول آذرماه در گروه سینمایی «آزادی» اکران می‌شود. نیکی کریمی، بازیگر و تهیه‌کننده فیلم سینمایی «آذر» گفت: به دلیل اینکه اسم فیلم «آذر» است، علاقمند بودم تا در آذرماه اکران شود. البته شرایط هم در این تصمیم تاثیرگذار بود. ‎وی با بیان اینکه […]


هدیه تهرانی با «واسطه» می‌آید

به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه، فیلم ‌سینمایی «واسطه» به کارگردانی آرش لاهوتی و با بازی هدیه تهرانی که چندی پیش پروانه ساخت آن صادر شده است، به زودی وارد مرحله تولید می‌شود. به گزارش مشاور رسانه‌ای پروژه، این فیلم نخستین اثر سینمایی آرش لاهوتی است که تاکنون فعالیت چشمگیری در عرصه فیلم مستند داشته […]


❖ سعید خانی:

اعمال ممیزی‌ها نباید به فیلم آسیب بزند

تهیه‌کننده «ارادتمند، نازنین، بهاره و تینا» تاکید کرد ممیزی‌هایی که به یک فیلم وارد می‌شود نباید به کلیت اثر آسیب بزند. سعید خانی با اشاره به فیلم سینمایی «لونه زنبور» به کارگردانی برزو نیک نژاد گفت: این فیلم در مرحله پست پروداکشن قرار دارد و با توجه به ساختار آن طراحی ویژوآل افکت ها کمی […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...