رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر

  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 30

فیلمبرداری «سراسر شب»، فرزاد موتمن به پایان رسید.

فیلمبرداری «سراسر شب» به پایان رسید. به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه، فیلمبرداری فیلم سینمایی «سراسر شب» به کارگردانی فرزاد موتمن شب گذشته به پایان رسید و سکانس فینال این فیلم با حضور بازیگران اصلی در لوکیشنی در شمال تهران مقابل دوربین رفت. در حال حاضر سهراب خسروی مشغول تدوین بخش‌های […]

مهناز افشار از حاشیه‌های زندگی شخصی خود گفت

شانزدهمین قسمت از برنامه «سی و پنج»، شب گذشته (شنبه ۴ آذر ماه) میزبان مهناز افشار بود که با سردبیری و اجرای فریدون جیرانی از تلویزیون اینترنتی تی وی نت (tvnet.ir) پخش شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از  روابط عمومی برنامه «سی و پنج»، فریدون جیرانی در ابتدای این قسمت از برنامه با […]

پایان فیلمبرداری فیلم مشترک محصول ایران و مالزی

فیلمبرداری فیلم سینمایی “یک لحظه بی‌پایان” محصول مشترک ایران و مالزی به پایان رسید و تدوین فیلم آغاز شد. به نقل از روابط عمومی فیلم ، فیلم سینمایی “یک  لحظه بی‌پایان” محصول مشترک ایران و مالزی است که فیلمبرداری آن به تازگی به پایان رسیده و تدوین آن در کوآلالامپور پایتخت مالزی آغاز شده است. […]

شقایق فراهانی به «پاسیو» پیوست

پس از پایان بازی پوریا پورسرخ در فیلم «پاسیو»، شقایق فراهانی به مجموعه بازیگران این فیلم اضافه شد . در حالی که بازی پوریا پورسرخ در فیلم «پاسیو» به کارگردانی مریم بحرالعلومی به پایان رسیده است، شقایق فراهانی به مجموعه بازیگران این فیلم اضافه شد. شقایق فراهانی از کودکی در کنار پدر و مادرش در […]

پایان تصویربرداری «عروس دریایی» در جنوب ایران

تصویربرداری فیلم کوتاه «عروس دریایی» به کارگردانی مهدی بوستانی شهربابکی پایان یافت. تصویربرداری فیلم کوتاه «عروس دریایی» به کارگردانی مهدی بوستانی شهربابکی در قشم و بندرعباس پایان یافت. عوامل این فیلم تا این مرحله عبارتند از بازیگران: نسیبه جمشیدی، شیخ علی علوی، علیرضا زارعی، محمود قاسمی، احسان چنگانی و مریم نادرشاهی، دستیار صدابردار: واحد جمشیدی، […]

FBI هویت هکر ایرانی “HBO” را فاش کرد

دفتر دادستانی ایالات متحده آمریکا در منهتن روز سه‌شنبه (۲۱ نوامبر/ ۳۰ آبان) یک تبعه ایرانی را به جرم هک کردن سیستم‌های شبکه تلویزیونی اچ‌بی‌او (HBO) و دزدیدن فیلمنامه قسمت‌های پخش‌نشده تعدادی از سریال‌های این شبکه از جمله “بازی تاج و تخت” متهم کرد. در کیفرخواست دادستانی ذکر شده این فرد به نام بهزاد مصری […]

غیبت ۲ هفته ای نوید محمدزاده در «الیور توئیست»

نمایش پربازیگر و پر سر و صدای «الیورتوئیست» در حالی از اول آذر ماه اجرا می‌شود که هنرمند دیگری به‌جای نوید محمدزاده، روی صحنه می‌رود. از وقتی خبرهای مربوط به اجرای نمایشی موزیکال با نام «الیور توئیست» به کارگردانی حسین پارسایی منتشر شد، بیش از هر چیز حضور چهره‌هایی مانند مهناز افشار و نوید محمدزاده […]

قاتل اهلی؛ بازتولید سینمای کیمیایی

اکران فیلم «قاتل اهلی» آخرین ساخته «مسعود کیمیایی» بار دیگر نگاه ها را به سمت و سوی این کارگردان برجسته کشاند. کیمیایی از معدود کارگردانانی است که همواره آثارش با استقبال مخاطبان روبرو می شوند و قاتل اهلی به نوعی بازتولید سینمای او است. فیلم قاتل اهلی حکایت گر دو قهرمان از دو نسل متفاوت […]

هادی کاظمی مقابل دوربین «مصادره» رفت

کار بر روی جلوه‌های ویژه «مصادره» به کارگردانی مهران احمدی و تهیه‌کنندگی محمدحسین قاسمی ادامه دارد و هادی کاظمی جلوی دوربین این فیلم رفت. به نقل از روابط‌عمومی فیلم، آخرین روزهای فیلمبرداری فیلم کمدی «مصادره» در حالی در تهران سپری می‌شود که هادی کاظمی در نقشی متفاوت جلوی دوربین مسعود سلامی رفته است. این در […]

❖ امیر سیدزاده :

به «شماره ۱۷ سهیلا» سرگروه نمی‌دهند/ اکران در دست مافیا است

تهیه کننده فیلم سینمایی «شماره ۱۷ سهیلا» با انتقاداز وضعیت اکران فیلم ها در سینمای ایران اعلام کرد که هنوز موفق نشده برای این فیلم سرگروه اکران پیدا کند. امیر سیدزاده تهیه کننده فیلم سینمایی «شماره ۱۷ سهیلا» به کارگردانی محمود غفاری که در بخش چشم انداز سی و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر به […]

آغاز پیش‌فروش بلیت‌های جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی

افتتاح چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با یادی از بهرام بیضایی

جشنواره فیلم کوتاه تهران در قاب برنامه «هوران»

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme