رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 29

«شاید عشق نبود» در ۶ شهر کشور اکران شد

فیلم سینمایی «شاید عشق نبود» ساخته سعید ابراهیمی فر در ۶ شهر کشور در حال اکران است. به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه ای فیلم، فیلم سینمایی «شاید عشق نبود» ساخته سعید ابراهیمی فر که از ۱۵ آذر در گروه سینمایی «هنر و تجربه» اکران شد هم اکنون در سینماهای مشهد، اصفهان، […]


«دارکوب» در راه جشنواه فجر

بهزاد عبدی ساخت موسیقی فیلم «دارکوب» آخرین ساخته بهروز شعیبی را دنبال می کند و می گوید سعی کرده به حال و هوای فیلم وفادار باشد. فیلم «دارکوب» سومین فیلم بلند سینمایی بهروز شعیبی است که این روزها توسط بهزاد عبدی در مرحله ساخت موسیقی قرار دارد. این سومین همکاری مشترک عبدی و شعیبی پس از فیلم های «دهلیز» و «سیانور» است. بهزاد عبدی درباره ساخت […]


فرخ‌نژاد مقابل دوربین «لاتاری» رفت

حمید فرخ‌نژاد به ترکیب بازیگران فیلم سینمایی لاتاری، به کارگردانی محمدحسین مهدویان اضافه شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی پروژه؛ حمید فرخ‌نژاد به تازگی مقابل دوربین این فیلم سینمایی رفته است. فرخ‌نژاد دراولین همکاری‌اش با مهدویان، نقش متفاوتی را از خود به نمایش خواهد گذاشت. قبلا خبر حضور جواد عزتی، هادی […]


نرگس آبیار در گفتگو با ورایتی چه گفت؟

نشریه سینمایی ورایتی در گفتگو با نرگس آبیار، از بزرگترین مانع وی برای ساخت فیلم، مهمترین دستاورد، هدف، قهرمان و … از این کارگرانی ایرانی پرسید. امسال در مجموع ۹۲ کشور در بخش بهترین فیلم خارجی جوایز سینمایی اسکار پذیرفته شده‌اند که در این میان رکورد ۲۷ فیلم را کارگردانان زن ساخته‌اند و ۸ نفر […]


مونتاژ “مصادره” به پایان رسید

مونتاژ فیلم سینمایی کمدی «مصادره» به کارگردانی مهران احمدی به پایان رسید. مونتاژ فیلم سینمایی «مصادره» که برعهده سجاد پهلوان‌زاده بود، به پایان رسید. این فیلم یک کمدی قصه‌گو است که به گفته‌ پهلوان‌زاده، با فضای گرم و کمدی مبتنی بر فیلمنامه خود، هم می‌تواند در جشنواره فیلم فجر قابل توجه باشد و هم فروش […]


فیلمبردارى «پاسیو» به پایان رسید + تصاویر

فیلمبرداری «پاسیو» نخستین فیلم بلند مریم بحرالعلومی به پایان رسید. به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه؛ فیلمبرداری فیلم «پاسیو» به کارگردانی مریم بحرالعلومی که با ضبط سکانسی با بازی محدثه حیرت در بازار تهران آغاز شده بود، با شب‌کارى در لوکیشنی واقع در خیابان آزادى تهران به پایان رسید. تدوین این […]


«آپاندیس» در نیمه دوم آذر اکران مى شود

فیلم سینمایى«آپاندیس» به کارگردانى حسین نمازى و تهیه کنندگى مقصود جبارى از ٢٢ آذر در سینماهاى تهران و شهرستانها اکران مى شود. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومى فیلم سینمایى «آپاندیس» این اثر از ٢٢ آذر اکران خود را در سینماهاى تهران و شهرستان ها آغاز خواهد کرد و پیش بینى مى […]


فیلم «محمد رسول الله» هفته آینده در شبکه خانگی

نسخه قاچاق فیلم سینمایی «محمد رسول الله» باعث شد پس از دو سال از اکران این فیلم، نسخه ویدئویی آن در هفته‌های آتی با قیمت ده هزار تومان در شبکه نمایش خانگی توزیع شود. نسخه ویدئویی فیلم سینمایی «حضرت محمد رسول الله» به کارگردانی مجید مجیدی هفته آینده با قیمت ده هزار تومان در شبکه […]


فیلمبرداری «زنگاری» از نیمه گذشت

مونا زندی‌حقیقی از دهم آبان ماه فیلم سینمایی «زنگاری» که با نام اولیه «باران تابستان» پروانه ساخت گرفته بود را کلید زد و فیلمبرداری این فیلم به تهیه‌کنندگی علیرضا شجاع‌نوری همچنان در آمل ادامه دارد. فیلم اول مونا زندی با نام «عصر جمعه» تولید سال ۱۳۸۴ بود که پس از پنج سال انتظار در شرایطی […]


پشت پرده نام‌های «قاتل اهلی»

همین آغازِ مطلب باید گفت که به باور نگارنده می‌توان «قاتلِ اهلی» را با وجود ضعف‌هایی که دارد، در میان چند فیلم اخیرِ مسعود کیمیایی، یعنی فیلم‌های «حکم»، «رئیس»، «محاکمه در خیابان»، «جُرم» و «متروپل» بهترین و پویاترین فیلم به‌شمار آورد. «قاتل اهلی» در مقایسه با این چند فیلمِ یادشده ، «همگانی‌تر» است . بدین […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...