رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 31

«پاسیو» در بازار تهران جلوی دوربین رفت

مریم بحرالعلومی کارگردان «پاسیو» این فیلم را در بازار بزرگ تهران کلید زد. به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه، محدثه حیرت و کریم امینی در کنار یاسمن ترابی، بهروز قادری و حسین ملکی در نخستین سکانس‌های «پاسیو» مقابل دوربین رفتند. قصه فیلم در لوکیشن‌های متعددی می‌گذرد که تمامی آنها در تهران واقع شده‌اند. سینا گنجوی […]


خواننده ای که صدای مسعود کیمیایی را درآورد

داستان اختلاف بین کارگردان و تهیه کننده فیلم «قاتل اهلی» گویا تمامی ندارد و حالا در آستانه اکرانش مسعود کیمیایی یک بار دیگر صدایش درآمده و بشدت از صداگذاری روی فیلمش انتقاد کرده است. مسعود کیمیایی در گفت و گو با یک برنامه سینمایی ـ اینترنتی درباره استفاده از صدای امیر عباس گلاب به جای […]


اکران «فصل فراموشی فریبا» در کشورهای عربی

به گفته عباس رافعی کارگردان «فصل فراموشی فریبا» این فیلم در کشورهای عربی در حال اکران است و به زودی در رومانی هم به نمایش گذاشته می شود. عباس رافعی کارگردان سینما درباره اکران فیلم سینمایی «فصل فراموشی فریبا» در کشورهای عربی گفت: حضور در جشنواره ها می تواند راه را برای ورود به بازارهای […]


نمایش انیمیشن «بدو رستم بدو» در جشنواره «گدانسک» لهستان

انیمیشن «بدو رستم بدو» به کارگردانی حسین ملایمی در جشنواره «گدانسک» لهستان نمایش داده شد. این جشنواره از ۹ تا ۱۲ نوامبر در شهر گدانسک کشور لهستان برگزار شد. «بدو رستم بدو» به مدت ۱۱ دقیقه در استودیو برفک و با تکنیک ۲D digital cel ساخته شده است. این انیمیشن برای اولین بار در دهمین […]


❖ امشب در اختتامیه جشنواره تسالونیکی

۲ جایزه جشنواره تسالونیکی به فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا» رسید

جایزه ویژه هیات داوران و جایزه بهترین فیلم از نگاه منتقدان در جشنواره تسالونیکی به فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا» رسید. پس از چند جایزه داخلی و خارجی از جمله جایزه بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم ونیز و جایزه بهترین فیلم از جشنواره فیلم شیکاگو، امشب ۲۱ آبان ماه در یونان […]


کارگردان «دریاچه ماهی» دومین فیلمش را می‌سازد

مریم دوستی به زودی برای ساخت فیلم «آسیه در زمستان» درخواست پروانه ساخت می‌کند. مریم دوستی به زودی برای ساخت فیلم «آسیه در زمستان» درخواست پروانه ساخت می‌دهد. مراحل نگارش فیلمنامه «آسیه در زمستان» به زودی تمام می‌شود. دومین فیلم دوستی یک درام اجتماعی است که داستان زندگی زنی به نام آسیه را روایت می‌کند. این کارگردان که برای […]


«در وجه حامل» راهی جشنواره فجر می‌شود

فیلم سینمایی «خیابان دیوار» به تهیه کنندگی مصطفی کیایی و کارگردانی بهمن کامیار با تغییر نام به «در وجه حامل» فرم حضور در سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر را با همین نام پر کرد تا دومین تجربه بلند سینمایی کامیار در مقام کارگردان راهی این جشنواره شود. «در وجه حامل» تمامی مراحل فنی […]


توضیحات کامبوزیا پرتوی درباره نحوه حضور آینور دوغان در فیلم کامیون

ساخت موسیقی فیلم سینمایی «کامیون» جدیدترین اثر کامبوزیا پرتوی توسط میلاد موحدی آغاز شده است اما هنوز حضور «آینور دوغان» خواننده سرشناس کُُرد و ترکیه در این فیلم قطعی نیست. کامبوزیا پرتوی درباره نحوه حضور آینور دوغان (خواننده کرد) در این فیلم گفت: درباره حضور ایشان در این فیلم پیشنهاداتی مطرح شد. این پیشنهاد نیز […]


صداگذاری «هایلایت» به نیمه رسید

صداگذاری فیلم «هایلایت» توسط حسین قورچیان به نیمه رسید. به نقل از روابط‌عمومی فیلم، صداگذاری فیلم «هایلایت» که بعد از تدوین کار، از اواخر مهرماه توسط حسین قورچیان آغاز شده بود، این روزها همچنان ادامه دارد. قورچیان در این خصوص عنوان کرد: در حال حاضر نزدیک به نیمی از صداگذاری پیش رفته است و در […]


پایان فیلمبردارى «چهار راه استانبول»

فیلمبردارى فیلم سینمایى «چهار راه استانبول» به تهیه کنندگى و کارگردانى مصطفى کیایى به پایان رسید. به نقل از مشاوررسانه‌ای فیلم، فیلمبردارى فیلم سینمایى «چهار راه استانبول» به تهیه‌کنندگى و کارگردانى مصطفى کیایى که از اواخر شهریورماه در تهران آغاز شده بود بعد از پنجاه جلسه به پایان رسید. کیایى که سال گذشته فیلم «بارکد» […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...