رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 1 خبر

  • جمعه ۲۴ مهر ۱۴۰۵
  • الجمعة ۴ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Friday 16 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 37

سینماهای «لاله زار» بدون تابلو

رئیس انجمن سینماداران با تاکید بر اینکه تمامی سینماهای خیابان لاله زار دارای مجوز انحلال از وزارت ارشاد هستند به برداشتن و حذف تابلوی این سینماها از سر درشان اشاره کرد و گفت: مسئله ما برداشتن تابلوها نیست وقتی که انحلال سینما داده شده است، دیگر تابلو چه اهمیتی دارد! محمد قاصد اشرفی در پی […]

رفع توقیف ۵ فیلم سینمایی

معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی از حل مشکل نمایش تعدادی از فیلم های توقیف شده و اکران آن ها در آینده نزدیک خبر داد. ابراهیم داروغه زاده با بیان اینکه با واژه توقیف موافق نیست؛ گفت: همانطور که در سال های گذشته فیلم های زیادی ساخته شده است که بسیار خوب بوده اند و […]

«می سی سی پی نشسته می میرد» برگزیده جشن انجمن منتقدان تئاتر

شانزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتر ایران شامگاه پنجشنبه ۲۳ شهریورماه برگزار و همایون غنی زاده کارگردان نمایش «می سی سی پی نشسته می میرد» برگزیده منتقدان تئاتر شد. شانزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتر ایران شامگاه پنجشنبه ۲۳ شهریورماه در تالار زنده یاد عباس کیارستمی بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد. این مراسم […]

❖ بلیت تمام سینماهای ایران از 19 شهریور تا 6 مهرماه نیم‌بهاست

بلیت نیم‌ بها ؛ به کام مردم یا سینما؟

امسال هم در هفته‌های آخر شهریورماه و در آستانه بازشدن مدارس و دانشگاه‌ها فروش فیلم‌های روی پرده با افت چشمگیری روبه‌روست و اکران فیلم‌هایی چون «تابستان داغ»، «نگار»، «ماجان» و… هم نتوانست مخاطب چندانی را به سالن‌های سینما بکشاند. در هفته گذشته شورای صنفی نمایش تصویب کرد به مناسبت روز ملی سینما (۲۱ شهریور) و […]

تهمینه میلانی در تدارک یک کار کودک

«تهمینه میلانی» پس از ۲۳ سال فیلم‌نامه «هوشمندان سیاره اوراک» را در ژانر کودک و نوجوان با اقتباس از کتاب «هوشمندان سیاره اوراک» نوشته فریبا کلهر می‌‎نویسد. به نقل از روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، «تهمینه میلانی» نویسنده و کارگردان سینما با اشاره به اینکه نگارش فیلمنامه «هوشمندان سیاره اوراک» به سفارش بنیاد سینمایی فارابی […]

❖ در روز ملی سینما

برترین های نوزدهمین جشن بزرگ سینمای ایران معرفی شدند

برندگان نوزدهمین جشن بزرگ سینمای ایران در بخش های مختلف اعلام شد. نوزدهمین جشن بزرگ سینمای ایران امشب ۲۱ شهریور ماه برندگان خود را معرفی کرد. برندگان جشن بدین شرح است: بهترین فیلم: فروشنده بهترین کارگردانی: اصغر فرهادی(فروشنده) بهترین فیلمنامه: اصغر فرهادی(فروشنده) بهترین بازیگر نقش اول زن: لیلا حاتمی(رگ خواب) بهترین بازیگر نقش اول مرد: […]

❖ دومین حضور بین‌المللی؛

«زیر سقف دودی» در جشنواره جهانی فیلم «پارسی» استرالیا به نمایش در‌آمد

فیلم سینمایی «زیر سقف دودی» به کارگردانی پوران درخشنده در ششمین دوره جشنواره جهانی فیلم «پارسی» استرالیا به نمایش درآمد. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی سازمان سینمایی حوزه هنری، فیلم سینمایی «زیر سقف دودی» به کارگردانی پوران درخشنده در دومین حضور بین‌المللی خود، در ششمین دوره جشنواره جهانی فیلم «پارسی» که […]

❖ برای فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا»

وجید جلیلوند بهترین کارگردان و نوید محمدزاده بهترین بازیگر بخش «افق های نو» جشنواره ونیز

وحید جلیلوند برای کارگردانی و نوید محمدزاده برای بازی در فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» جایزه بهترین کارگردانی و بهترین بازیگری را از بخش «افق های نو» جشنواره ونیز گرفتند. فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» به کارگردانی وحید جلیلوند و تهیه کنندگی علی جلیلوند که در هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم ونیز حضور دارد شامگاه […]

«گریخته» تنها نماینده ایران در جشنواره فیلم جوانان لهستان شد

فیلم کوتاه «گریخته» تنها نماینده ایران در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم کوتاه لهستان است. به نقل از سایت جشنواره، در سی و چهارمین دوره فستیوال بین‌المللی فیلم «دوزولون» لهستان فیلم «گریخته» از ایران به نمایش درمی‌آید. این جشنواره از معتبرترین جشنواره‌های اروپاست که برای کارگردان‌های جوان و نوجوان زیر ۲۱ ساله برگزار می‌شود. […]

پخش خانگى «دوران عاشقى» رکورد زد

نسخه نمایش خانگی فیلم سینمایی دوران عاشقی به توزیع مجدد رسید. به نقل از مشاوررسانه‌ای این فیلم، فیلم سینمایی «دوران عاشقی» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی علیرضا رئیسیان که پس از اکرانی موفق در سینماهای کشور و حضور پررنگ در جشنواره‌های داخلی و خارجی، زمستان ۹۴ برای نخستین بار توسط موسسه هنرهای تصویری سوره در شبکه […]

❖ براساس یک پرونده واقعیِ جنجالی

نیک یوسفی سریال جنایی می‌سازد

آغاز پیش‌فروش بلیت‌های جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی

افتتاح چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با یادی از بهرام بیضایی

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme