رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 9

فیلم‌های سینمایی تلویزیون به مناسبت سالروز بازگشت آزادگان

به مناسبت سالروز بازگشت آزادگان سرافراز به میهن اسلامی و سالروز کودتای ۲۸ مرداد، فیلم‌های سینمایی «نفوذی» و «عملیات آژاکس» پنج‌شنبه و جمعه روی آنتن شبکه یک سیما می‌رود. فیلم «عملیات آژاکس» به کارگردانی محمدرضا ورزی روز پنج‌شنبه ۲۵ مردادماه ‌حوالی ساعت ۲۲:۱۵ از شبکه یک سیما پخش خواهد شد. داستان این فیلم درباره عملیاتی […]



گزارش تصویری نمایش “روزهای بی باران”

گزارش تصویری “نمایش روزهای بی باران” به کارگردانی امین بهروزى و با بازی سجاد افشاریان، نازنین احمدى، وحید آقاپور، سوگل خلیق مرداد ماه ۱۳۹۷ در سالن شماره یک پردیس تئاتر شهرزاد به روی صحنه می رود. سینماخانه / عکاس : لیلا محرم پور


جشن «حافظ» در دومین سال فقدان علی معلم برگزار شد

هجدهمین جشن سینمایی و تلویزیونی حافظ در دومین سال فقدان علی معلم بانی آن با معرفی برگزیدگان و اهدای نشان حافظ برگزار شد. در این مراسم که شامگاه بیست و دوم مردادماه در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار شد، احسان کرمی با همراهی علیرضا غفاری و لادن مستوفی این برنامه را اجرا کرد. در این […]


گزارش تصویری نمایش “شاهکار”

نمایش “شاهکار (سرگذشت سید محمد علی جمال زاده)” به کارگردانی لادن نازی و با بازی روزبه حصاری، مصطفی ملک مکان، ایمان سلگی، علی قربانخانی، نسیم افشار پور، افشین حسنلو، میثاق آقامولایی، سهیل قناعتی، پویا باقری، محمدرضا صفری، علی اکبر کرمی، آصفه غدیری بیدهندی، شیوا رضایی، مریم صادقیان امین، مونا عرب، یکتا طبیبی، سپیده زینلی، آتوسا […]


گزارش تصویری اکران خصوصی فیلم “همه چی عادیه”

مراسم اکران خصوصی فیلم سینمایی”همه چی عادیه” به کارگردانی محسن دامادی شامگاه یکشبه ۲۱ مرداد ماه ۱۳۹۷ در پردیس سینمایی مگامال باحضور عوامل و هنرمندان برگزار شد. سینماخانه / عکاس: امیر سهیلی پور  


«صد درصد» در شهرزاد به روی صحنه می رود

نمایش «صد در صد» به کارگردانی مرتضی اسماعیل کاشی از اوایل شهریور ماه در سالن شماره ۲ پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه خواهد رفت. «صد درصد» اثری معمایی و جنایی نوشته مارکس لید است که ستاره پسیانی و هوتن شکیبا در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند. نمایش «فلیک» به کارگردانی محمد حسن معجونی تا سی و یک […]


«دم سرخ‌‌ها» اصلاح شد

تهیه‌کننده «دم سرخ‌ها» گفت: پس از اصلاحیه‌های شورای صنفی نمایش نسخه نهایی این فیلم به اکران رسید. سعید سعدی در گفتگو با خبرنگار سینمایی گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا، از نسخه اصلاح شده فیلم سینمایی «دم سرخ‌ها» به کارگردانی آرش معیریان در سینماهای کشور خبر داد. تهیه‌کننده «دم سرخ‌ها» افزود: پس از نامه شورای […]


لیلا حاتمی با «مردی بدون سایه» از اسپانیا به تهران آمد

علیرضا رئیسیان فیلمبرداری جدیدترین فیلم سینمایی خود با عنوان «مردی بدون سایه»‌را در اسپانیا به پایان رساند. ‎به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری آنا،‌ فیلمبرداری فیلم سینمایی «مردی بدون سایه» به کارگردانی علیرضا رئیسیان پس از پایان سکانس‌های اسپانیا، در تهران در جریان است. ‎این اثر سینمایی که سومین فیلم از سه‌گانه آخر رئیسیان است مانند […]


روایتی متفاوت از جنگ تحمیلی در یک مستند

مستند «۳۳۰ سی سی خاطره» به کارگردانی الهام معروفی که یکی از آثار راه یافته به دهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران است، روایتی متفاوت از جنگ تحمیلی ارائه می دهد. الهام معروفی اظهار کرد: من متولد آبادان هستم و جنگ مقوله‌ای است که همواره ذهنم را درگیر می‌کند؛ شاید به همین دلیل بود که تصمیم […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...