یک منتقد و استاد دانشگاه معتقد است تنوع بازیگران در سریال «اعتراف می کنم» و پرهیز از نمایش خشونت که چند سالی است در شبکه نمایش خانگی مد شده است، از نقاط قوت محصول جدید فیلم نت است.
مینو خانی، منتقد سینما و مدرس دانشگاه، با اشاره به توضیح ابتدای تیتراژ درباره اقتباس از سریال «Criminal» و ساختهشدن چندین نسخه بومی از آن، چنین رویکردی را ارزشمند دانست و گفت: در همان قسمت نخست که سریال را دیدم، توضیحی که در ابتدای آن ارائه شده بود، توجهام را جلب کرد. صداقت سازندگان در شفافسازی بسیار ارزشمند است، بهخصوص اینکه در ادامه نیز تاکید میشود این اثر با داستانهای تخیلی ایرانی ساخته شده و «اعتراف میکنم» نسخه ایرانی همان سریال است.
خانی با تاکید بر اهمیت اشاره به منبع اولیه اثر افزود: اینکه سریال «اعتراف میکنم» با چنین توضیحی آغاز میشود، در وهله نخست برای مخاطب ارزشمند است؛ زیرا این توضیح اجازه نمیدهد مخاطبی که پیش از این نسخه اصلی را دیده، تصور کند سازندگان بدون اشاره به منبع، اثر را عیناً بازسازی کردهاند و آنها را متهم به سرقت محتوایی، فرمی یا موارد دیگر کند؛ اتفاقی که در تلویزیون خودمان بارها دیدهایم که عوامل سازنده حتی به نمونه غیرایرانی آن اشاره هم نمیکنند و وقتی مخاطب متوجه این موضوع میشود، همین مسئله نوعی دلزدگی ایجاد میکند.
فرم شبهتئاتری «اعتراف میکنم» و ضرورت صبوری مخاطب
این منتقد سینما در ادامه به فرم «اعتراف میکنم» اشاره کرد و گفت: به لحاظ ساختار و محتوا، این سریال فرمی شبهتئاتری دارد؛ یعنی داستان در فضاهای بسته اتفاق میافتد و ما تقریبا هیچ فضای بازی نداریم. در سه قسمت نخست، شخصیتها را از طریق خردهداستانهای هرکدام میشناسیم و در این روند با شخصیتها، داستانهای دیگر زندگیشان، مسائل خانوادگی و شرایطشان آشنا میشویم.
این مدرس دانشگاه ادامه داد: باید کمی صبور باشیم و ببینیم ادامه داستان چگونه پیش میرود. هرچند هر قسمت داستان خاص خودش را دارد، اما در نهایت، به دلیل حضور بازیگران و شخصیتهای ثابت در طول سریال، با یک مجموعه روبروییم و نمیتوانیم این قسمتها را صرفاً به دلیل تفاوت داستانهایشان منفصل از یکدیگر ببینیم و باید در مجموع یک ارزیابی کلی از سریال داشته باشیم. بنابراین با توجه به اینکه تاکنون چهار قسمت را دیدهایم، برای ارائه چنین ارزیابیای کمی زود است.
خانی همچنین فرم متفاوت «اعتراف میکنم» نسبت به بسیاری از سریالهای جنایی را یکی از نکات مثبت آن دانست و گفت: با توجه به فرم متفاوت سریال نسبت به آثار مشابه، بهخصوص سریالهای جنایی که در سالهای اخیر میبینیم و آثاری که برای پلتفرمها ساخته میشوند، نبود صحنههای خشن در این سریال را نیز یک وجه مثبت میدانم.
«اعتراف میکنم» با پروندههای واقعی جذابتر میشد
وی با بیان اینکه شنیدن خبر کشتهشدن با دیدن صحنه کشتهشدن تفاوت دارد، تأکید کرد که نمایش چنین صحنههایی تأثیر بسیار زیادی بر روحیه مخاطب میگذارد و ادامه داد: بهطور مثال، سریال «زخم کاری» در ابتدا اصلاً به نظر نمیرسید قرار است اثری خشن باشد، چون موضوع اصلی ...
