رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 14 خبر


  • دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵
  • الإثنين ۱۷ ربيع أول ۱۴۴۸
  • 2026 Monday 31 August

یادداشت ها | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 12

نگاهی به فیلم کوتاه «امیرعلی»

فیلم کوتاه «امیر علی» به کارگردانی شیوا قنبریان و از تولیدات انجمن سینمای جوانان استان فارس است و در هفتمین جشنواره بین المللی فیلم شهر نیز به نمایش در آمد. «امیر علی» داستان پسر نوجوان و خواهر کوچکترش را روایت می کند که در بحران طلاق پدر و مادرش در وضعیت انتخاب بین تصمیم عقلانی […]


سینمای ایران و دولت چهاردهم

با پایان کار دولت سیزدهم و آغاز به کار دولت چهاردهم، بار دیگر سینمای ایران در معرض تغییر و تحولات مدیریتی قرار گرفته و همین امر زمینه را برای آسیب شناسی دوره مدیریتی گذشته و نیز طرح مطالبات جدید گشوده است. سینمای ایران در سه سال دولت شهید آیت الله رئیسی چالش های مختلفی را […]


نگاهی به فیلم‌ کوتاه «پاراوان»

فیلم‌ کوتاه «پاراوان» سومین تجربه کارگردانی الهام اخوان بازیگر سینما، تلویزیون و آثار شبکه نمایش خانگی است که در سال ۱۳۹۹  و با بازی شبنم مقدمی و مهتاب ثروتی برای حضور در جشنواره های بین المللی ساخته شده است. «پاراوان» در ۶ دقیقه و ۳۰ ثانیه ساخته شده که ۲۳ ثانیه آغازین فیلم تنها به […]


نگاهی به فیلم کوتاه «ویار»

فیلم کوتاه «ویار» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی حورا طباطبایی داستان زن بارداری به نام نسترن است که در یک ظهر جمعه خانواده او (محسن، نیما و فرید) می خواهند خبر درگذشت پدرش را به او بدهند. «ویار» در ۱۵ دقیقه و برای جشنواره آموزشگاه هشت میلی متری تولید شده است و با انتخاب آن به […]


«در انتهای شب» به چه می‌رسیم؟

یکی از مسائلی که سریال‌های ساخته شده در مدیوم‌های مختلف طی چهل سال اخیر با آن دست به گریبان بوده و مخاطب عام نیز به آن اذعان دارد، شروع خوب و پایان‌های ضعیف است. موضوع وقتی جذاب‌تر می‌شود که به حافظه تاریخی خود رجوع کرده و نمونه‌های مختلف را به یاد بیاوریم. تقریبا همگی آنها […]


نگاهی به فیلم کوتاه «کوچه»

به بهانه اکران فیلم کوتاه «کوچه» در سکوی اینترنتی فیلم نت، نگاهی داشتیم به این فیلم کوتاه که توانست با گروه سازنده نام آشنای خود، تندیس بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را از سی و ششمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران دریافت نماید. فیلم کوتاه «کوچه» به کارگردانی محمدرضا مصباح که برای دوست داران سینما […]


«بی بدن» و زنده نگه داشتن سینمای اجتماعی

سینمای اجتماعی ایران حالا دیگر به یکی از ارکان اصلی بدل گشته است و «بی بدن» نشان می دهد محدودیت‌های چند سال اخیر و تمام تلاش های خواسته یا ناخواسته در جهت کمرنگ نمودن این شکل از سینما نتوانسته است ریشه دوانده و اصیل این گرایش را به تمامی در میان فیلمسازان و مخاطبین بگسلد. […]


«تمساح خونی» و خون تازه سینمای کمدی

کیفیت کمدی های سینمای ایران همواره محل مناقشه صاحب نظران و تماشاگران بوده اند و این امر در دوره اخیر که بحث استقبال و فروش و نجات اقتصاد سینما پر رنگ تر از قبل گشته، بیش از گذشته نمود یافته است و در چنین شرایطی «تمساح خونی» به روی پرده آمده. فیلمی که اولین ساخته […]


احیای ژانر ورزشی با «پرویز خان»

در میان انبوه ژانرهایی که سینمای ایران از آن ها محروم و یا تهی است؛ از میان فیلم های ورزشی تنها تعداد معدودی در دهه ۷۰ به یاد می آید و حالا «پرویز خان» بار دیگر نفسی تازه و جانی دیگر بر این پیکره فراموش شده می دمد. «پرویز خان» نخستین فیلم علی ثقفی است […]


ادای دین «ریپلی» به سینمای کلاسیک نوآر

مینی­­ سریال «ریپلی» محصول سال ۲۰۲۴ میلادی و یک سیاه و سفیدِ جذاب و کلاسیک با دیالوگ­هایی به اندازه است. سریال «ریپلی» اقتباسی ادبی از رمان «آقای ریپلی بااستعداد» است و داستان آن در سال ۱۹۶۱ در ایتالیا می­ گذرد. مردی ثروتمند در نیویورک، فردی به نام ریپلی را استخدام  می کند تا پسر جوان […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

پرهیز از خشونت در «اعتراف می‌کنم» یک نقطه قوت است

یک منتقد و استاد دانشگاه معتقد است تنوع بازیگران در سریال «اعتراف می کنم» و پرهیز از نمایش خشونت که چند سالی است در شبکه نمایش خانگی مد شده است، از نقاط قوت محصول جدید فیلم نت است. مینو خانی، منتقد سینما و مدرس دانشگاه، با اشاره به توضیح ابتدای تیتراژ درباره اقتباس از سریال «Criminal» و ساخته‌شدن چندین نسخه بومی از آن، چنین رویکردی را ارزشمند دانست و گفت: در همان قسمت نخست که سریال را دیدم، توضیحی که در ابتدای آن ارائه شده بود، توجه‌ام را جلب کرد. صداقت سازندگان در شفاف‌سازی بسیار ارزشمند است، به‌خصوص اینکه در ادامه نیز تاکید می‌شود این اثر با داستان‌های تخیلی ایرانی ساخته شده و «اعتراف می‌کنم» نسخه ایرانی همان سریال است. خانی با تاکید بر اهمیت اشاره به منبع اولیه اثر افزود: اینکه سریال «اعتراف می‌کنم» با چنین توضیحی آغاز می‌شود، در وهله نخست برای مخاطب ارزشمند است؛ زیرا این توضیح اجازه نمی‌دهد مخاطبی که پیش از این نسخه اصلی را دیده، تصور کند سازندگان بدون اشاره به منبع، اثر را عیناً بازسازی کرده‌اند و آنها را متهم به سرقت محتوایی، فرمی یا موارد دیگر کند؛ اتفاقی که در تلویزیون خودمان بارها دیده‌ایم که عوامل سازنده حتی به نمونه غیرایرانی آن اشاره هم نمی‌کنند و وقتی مخاطب متوجه این موضوع می‌شود، همین مسئله نوعی دلزدگی ایجاد می‌کند. فرم شبه‌تئاتری «اعتراف می‌کنم» و ضرورت صبوری مخاطب این منتقد سینما در ادامه به فرم «اعتراف می‌کنم» اشاره کرد و گفت: به لحاظ ساختار و محتوا، این سریال فرمی شبه‌تئاتری دارد؛ یعنی داستان در فضاهای بسته اتفاق می‌افتد و ما تقریبا هیچ فضای بازی نداریم. در سه قسمت نخست، شخصیت‌ها را از طریق خرده‌داستان‌های هرکدام می‌شناسیم و در این روند با شخصیت‌ها، داستان‌های دیگر زندگی‌شان، مسائل خانوادگی و شرایطشان آشنا می‌شویم. این مدرس دانشگاه ادامه داد: باید کمی صبور باشیم و ببینیم ادامه داستان چگونه پیش می‌رود. هرچند هر قسمت داستان خاص خودش را دارد، اما در نهایت، به دلیل حضور بازیگران و شخصیت‌های ثابت در طول سریال، با یک مجموعه روبروییم و نمی‌توانیم این قسمت‌ها را صرفاً به دلیل تفاوت داستان‌هایشان منفصل از یکدیگر ببینیم و باید در مجموع یک ارزیابی کلی از سریال داشته باشیم. بنابراین با توجه به اینکه تاکنون چهار قسمت را دیده‌ایم، برای ارائه چنین ارزیابی‌ای کمی زود است. خانی همچنین فرم متفاوت «اعتراف می‌کنم» نسبت به بسیاری از سریال‌های جنایی را یکی از نکات مثبت آن دانست و گفت: با توجه به فرم متفاوت سریال نسبت به آثار مشابه، به‌خصوص سریال‌های جنایی که در سال‌های اخیر می‌بینیم و آثاری که برای پلتفرم‌ها ساخته می‌شوند، نبود صحنه‌های خشن در این سریال را نیز یک وجه مثبت می‌دانم. «اعتراف می‌کنم» با پرونده‌های واقعی جذاب‌تر می‌شد وی با بیان اینکه شنیدن خبر کشته‌شدن با دیدن صحنه کشته‌شدن تفاوت دارد، تأکید کرد که نمایش چنین صحنه‌هایی تأثیر بسیار زیادی بر روحیه مخاطب می‌گذارد و ادامه داد: به‌طور مثال، سریال «زخم کاری» در ابتدا اصلاً به نظر نمی‌رسید قرار است اثری خشن باشد، چون موضوع اصلی ...