رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 0 خبر

  • دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵
  • الإثنين ۱۷ ربيع أول ۱۴۴۸
  • 2026 Monday 31 August

یادداشت ها | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 2

❖ بازگشت سینمای اجتماعی

نکته ها و تأملاتی درباره جشنواره چهل و چهارم فیلم فجر

به گزارش سینماخانه؛ با پایان یافتن چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر امسال نکته ها و تأملاتی درباره جشنواره فیلم فجر امسال به چشم اهالی رسانه آمد که بیان آن و اندیشیدن به آن ها، شاید بتواند چراغ راهی برای بدنه سینمای ایران باشد. ۱. برگزاری جشنواره پس از وقایع دی ماه ۱۴۰۴ موقعیتی متناقض […]

❖ استخر بدون آب

«استخر» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۶)

به گزارش سینماخانه؛ صحت به سیاق دو فیلم قبلی، اینجا هم در «استخر» درصدد است تا مفاهیم مدنظرش نظیر: تکرار، بهره گیری از حیوان (گاو)، به واقع رسیدن عناصر غیر واقعی نظیر سیگار، سکوت ها و مکث های طولانی و… در دل فیلم و قصه اش جای دهد. در سینمای مورد علاقه صحت قصه از […]

❖ روزگار پرابهام هاتف ها

«جهان مبهم هاتف» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۵)

به گزارش سینماخانه؛ «جهان مبهم هاتف» می خواهد به مسیری که جوانان (جوانان نخبه و برجسته دانشگاهی) برای رسیدن به آمال و آرزوهایشان باید از پس موانع و مشکلات برآیند، بپردازد. شروع فیلم خوب است و با ایجاد یک حادثه نوید فیلمی غافلگیر کننده را به مخاطب می دهد اما به سیاق چندین فیلم دیگر […]

❖ اردو در خیابان بهشت

«اردوبهشت» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۵)

به گزارش سینماخانه؛ اسم فیلم از همان ابتدا کنجکاوی برانگیز است به ویژه تجانس اش با یکی از ماه های سال نیز بر حجم این کنجکاوی می افزاید. «اردوبهشت» ساختار روایی و سینمایی محکمی دارد و در دقایق ابتدایی با وقوع واقعه و معرفی به اندازه کاراکترها و موقعیت هایشان می تواند مخاطب را درگیر […]

«آندو» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۴)

به گزارش سینماخانه؛ فیلمساز در «آندو» می خواهد بر وجوه انسانی جنگ متمرکز باشد و آن را از زاویه دیدی کودکانه روایت کند و تا حدی نیز موفق عمل می کند اما مشکل آنجاست که کارگردان جسارت لازم برای عمق بخشیدن به فیلمنامه ای را که بیش از حد تخت و خطی است ندارد و […]

❖ شستن

«کارواش» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۳)

به گزارش سینماخانه؛ «کارواش» می خواهد یک تریلر معمایی در خصوص مفاسد اقتصادی باشد اما به سبب افراط در بیان بی ظرافت مفاهیم در فیلمنامه، آنچنان موفق نیست. فیلمنامه میان انتخاب پیش برد درام و یا توضیح پیام ها دومی را به خصوص در یک سوم پایانی اثر بر می گزیند و این موضوع به […]

❖ خانه بدوش

«سقف» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۴)

به گزارش سینماخانه؛ «سقف» درصدد است تا از زاویه دیدی متفاوت به تبعات جنگ دوازده روزه بپردازد با اینکه ایده جمع شدن خانواده در یک محیط تکراری است اما نحوه پرداخت کمیک این موضوع در ابتدا نوید فیلمی مفرح و بامزه را می دهد ولی این توقع دیری نمی پاید که رنگ می بازد و […]

«آرامبخش» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۳)

به گزارش سینماخانه؛ «آرامبخش» شروع می شود و به ما می گوید قرار هست قصه دختری را ببینیم که به دلیل مشکلات خانوادگی و کمبودها تصمیم گرفته تا مستقل باشد و خود برای بچه ای نقش مادر را ایفا کند بی آنکه دیگران از این موضوع مطلع شوند. تا اینجا همه چیز به ظاهر درست […]

❖ حال خوب تهران

«قایق سواری در تهران» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۱)

به گزارش سینماخانه؛ «قایق سواری در تهران» بدون شک یکی از بهترین های جشنواره تا امروز و یکی از بهترین فیلم های چند سال اخیر سینمای ایران با ساخت و پرداخت فضایی مفرح، شوخ و همدلی برانگیز برای هر مخاطب و در هر سنی است. قاسم خانی در «قایق سواری در تهران» بار دیگر نبوغ […]

❖ عملگرا

«جانشین» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲۰)

به گزارش سینماخانه؛ «جانشین»، تلاشی قابل اعتنا در پرداختن به شهدای تأثیرگذار اما گمنام دوران دفاع مقدس است که می کوشد در قالب یک فیلم حادثه محور روایت شود. همین جا نقطه افتراق در شکل بیانی با سایر آثار (پرتره) شهدای مطرح دوران جنگ هشت ساله خود را نشان می دهد و فیلمنامه نویس کوشیده […]

«پی او وی» به صحنه باز می‌گردد

نمایش «پیانیست» روی صحنه مجموعه تئاتر لبخند می‌رود

نمایش نسخه مرمت شده «زیر درختان زیتون» در موزه سینما

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«اعتراف می‌ کنم»؛ وقتی «Criminal» به روایت ایرانی می‌رسد

«اعتراف می کنم»؛ یک اتاق، چند مظنون و حقیقتی که آرام آشکار می شود سریال «اعتراف می کنم» تازه ترین تجربه فیلم نت در حوزه سریال های جنایی و معمایی است؛ مجموعه ای اپیزودیک که پخش خود را از ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ آغاز کرده و با انتشار 2 قسمت نخست، مخاطب را وارد دنیایی کرده که قرار است در هر قسمت پرونده ای تازه را پیش روی او بگذارد. این سریال اقتباسی ایرانی از مجموعه «Criminal» نتفلیکس است؛ اثری که ایده اصلی خود را بر بازجویی، گفت وگو و مواجهه روانی میان مأموران تحقیق و مظنونان بنا کرده است. «اعتراف می کنم» اما صرفاً بازتولید یک الگوی خارجی نیست و تلاش کرده این ساختار را با داستان ها، شخصیت ها و موقعیت های ایرانی همراه کند. ساختار اصلی همچنان بر یک گروه ثابت از مأموران تحقیق و بازجویی استوار است و هر قسمت، پرونده ای مستقل را روایت می کند؛ پرونده ای که مخاطب باید در جریان گفت وگوها، تناقض ها و اطلاعاتی که به تدریج آشکار می شوند، قطعات آن را کنار هم بگذارد. خود فیلم نت نیز مجموعه را سریالی اپیزودیک معرفی کرده که در هر قسمت یک پرونده جنایی را واکاوی می کند. یکی از مهم ترین ویژگی های «اعتراف می کنم»، انتخاب ساختار تک لوکیشن است. بخش عمده روایت در فضای بازجویی می گذرد و خبری از جابه جایی های متعدد، تعقیب و گریزهای پرهزینه یا صحنه های اکشن متعارف سریال های جنایی نیست. در اینجا دوربین بیش از آنکه دنبال حادثه باشد، روی آدم ها، واکنش ها، سکوت ها و کلمات متمرکز است. همین انتخاب، ریتم سریال را نیز تعیین می کند؛ «اعتراف می کنم» اثری تند و حادثه محور نیست و با ریتمی آرام پیش می رود. تعلیق آن نه از انفجار و شلیک و تغییر مداوم لوکیشن، بلکه از این پرسش شکل می گیرد که کدام شخصیت حقیقت را می گوید و کدام یک چیزی را پنهان می کند. البته این شیوه روایت یک ریسک جدی هم دارد. وقتی قرار است یک سریال در فضای محدود و با تکیه بر دیالوگ پیش برود، فیلمنامه باید آن قدر دقیق باشد که هر جمله، نگاه و سکوت کارکرد داشته باشد. در چنین ساختاری، ضعف در دیالوگ یا شخصیت پردازی خیلی زود خودش را نشان می دهد. بنابراین «اعتراف می کنم» بیش از آنکه با گستردگی تولید یا تنوع بصری محک بخورد، با کیفیت روایت و توانایی اش در حفظ کنجکاوی مخاطب سنجیده خواهد شد. ساختار تولید مجموعه نیز در همین راستا قابل توجه است. هر قسمت توسط کارگردانی متفاوت ساخته شده و اسما ابراهیم زادگان، بهداد امینی، عماد خدابخش، امیررضا رشتی، نفیسه زارع و پویا سعیدی کارگردانی قسمت های مختلف را برعهده داشته اند. در کنار این گروه، تیمی از نویسندگان شامل علی امیرریاحی، امیررضا رشتی، نفیسه زارع، پویا سعیدی، عاطفه صالحی، رضا فخاری و مینا نظری روی نگارش مجموعه کار کرده اند و پویا سعیدی طراحی و سرپرستی نویسندگان را برعهده داشته است. در بخش ...
ادامـــه
LemonTheme