رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 10 خبر

  • دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵
  • الإثنين ۱۷ ربيع أول ۱۴۴۸
  • 2026 Monday 31 August

یادداشت ها | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 4

❖ زندگی درجنگ

«سرزمین فرشته ها» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱۰)

به گزارش سینماخانه؛ «سرزمین فرشته ها» میان روایت یک قصه در ارتباط با زندگی کودکان در غزه و مشکلات آنها در حین جنگ و یا ارائه تصویری مستند از چنین شرایطی، دومی را برمی گزیند. تمرکز فیلمساز نه بر دراماتیک ساختن بلکه بر هرچه احساسی کردن موقعیت‌ها است و از همین رو شاهد حجم بالایی […]

❖ جاندار

«اسکورت» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۸)

به گزارش سینماخانه؛ «اسکورت» یک فیلم اکشن جاده ای خوش ساخت، هیجان برانگیز و سینمایی است. فیلمبرداری، صدا و تمام عناصر ساختاری کاملاً در خدمت میزانسن کارگردان قرار می‌گیرند و یا به عبارت صحیح تر این کارگردان است که موفق شده تمام اجزای اثر را در خدمت آنچه مدنظر داشته در بیاورد. «اسکورت» و فیلمنامه […]

«نیم شب» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۷)

به گزارش سینماخانه؛ «نیم شب» فیلم موقعیت است که با تجمیع خرده روایت های یک حادثه در دل جنگل ۱۲ روزه شکل گرفته است، بنابراین دراماتیک نیست. شکل پرداخت مهدویان در «نیم شب» به سیاق مستند و تجربیاتش در این نوع سینما بنا نهاده شده است که برای چنین فیلمی انتخاب مناسبی است همین طور […]

❖  ابهام پروانه

«پروانه» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۶)

«پروانه»، در واقع برداشتی است از فیلم جزیره شاتر که فیلمساز درصدد است تا با المان ها و به کارگیری برخی عناصر به نوعی نسخه ای ایرانی و آداپته شده را عرضه کند. باوجود برخی اجزای ساختاری بصری از جمله طراحی صحنه و نور و رنگ چشم نواز؛ کلیت فیلم با نوعی گسست در شکل […]

❖ کف خیابان

«خیابان جمهوری» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۵)

به گزارش سینماخانه؛ بازگشت منوچهر هادی به ساخت فیلمی در ژانر اجتماعی قابل تقدیر است ولی نتیجه آن دلخوش کننده نیست. فیلم بی جهت طولانی است که ناشی از وجود انبوهی خرده روایت و موقعیت هایی است که کمکی به جلو رفتن فیلم نمی کند و صرفاً آن را به درجا زدن وامی دارد؛ ما […]

❖ بازی تمام می شود

«قمارباز» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۴)

به گزارش سینماخانه؛ سوژه و ایده «قمارباز» جذاب و تازه است و نحوه پرداخت نیز کم و بیش درخدمت سوژه است. اینجا هم فیلم تک لوکیشن است اما چالش بین کاراکترها و کشف و شهودی که برای مخاطب ایجاد شده، بیننده را خسته نمی کند. با اینکه فیلم بر بستر جنگ دوازده روزه می گذرد […]

❖ غیرمتقاطع

«تقاطع نهایی» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۳)

به گزارش سینماخانه؛ «تقاطع نهایی» می کوشد در بستر مینی‌مال، قصه اش را طرح کند و از طریق ایجاد یک بحران کاراکترها را درگیر کند که به نظر برای کاری تک لوکیشن استراتژی قابل قبولی است؛ اما علی رغم تلاش کارگردان و بازی های قابل قبول بازیگران که در میانشان چهره تازه ای همچون پریچهر […]

❖ غبارآلود و پرابهام

«غبار میمون» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۲)

به گزارش سینماخانه؛ «غبار میمون» بین فیلمی تماشاگر پسند و اثری تأمل برانگیز با مضمونی جاسوسی در نوسان است و نتیجه اش فیلمی سطحی، شتابزده و بی کارکرد است که در برخی از لحظات به یک کمدی ناخواسته تبدیل می شود. غبار میمون سرشار از موقعیت‌ها و دیالوگ‌های شعار زده است که هیچ راهی به […]

❖ معلق؛

«غوطه ور» / یادداشت های جشنواره ۴۴ فیلم فجر (۱)

به گزارش سینماخانه؛ «غوطه ور» را یک روحانی ساخته است و نکته جالب تر این که فیلم درباره مذهب هم نیست. فیلمساز بنابر گفته خود می خواهد از زبان سینما برای بیان دغدغه هایش استفاده کند و در واقع سینما را به مثابه منبر در نظر بگیرد و با اغماض می توان او را تا […]

«شش ماهه»؛ طنزی که از نفس افتاده است

«شش ماهه»؛ طنزی که از نفس افتاده است

سریال «شش ماهه» به کارگردانی مهران مدیری، با وجود انتظاری که از نام او در حوزه طنز اجتماعی وجود دارد، نتوانسته به اندازه آثار موفق پیشینش تاثیرگذار باشد. مهم‌ترین مشکل سریال تکرار موقعیت‌ها و شوخی‌هایی است که پیش‌تر در کارهای مدیری دیده شده و همین موضوع باعث می‌شود بخش‌هایی از روایت قابل پیش‌بینی و کم‌رمق […]

«تیغ خشم» برای شبکه تهران دوبله شد

پخش فیلم سینمایی «سلام آقای میلیاردر» از شبکه سه سیما

«لنا و علی»؛ روایتی کودکانه از سبک زندگی اسلامی شیعی

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

پرهیز از خشونت در «اعتراف می‌کنم» یک نقطه قوت است

یک منتقد و استاد دانشگاه معتقد است تنوع بازیگران در سریال «اعتراف می کنم» و پرهیز از نمایش خشونت که چند سالی است در شبکه نمایش خانگی مد شده است، از نقاط قوت محصول جدید فیلم نت است. مینو خانی، منتقد سینما و مدرس دانشگاه، با اشاره به توضیح ابتدای تیتراژ درباره اقتباس از سریال «Criminal» و ساخته‌شدن چندین نسخه بومی از آن، چنین رویکردی را ارزشمند دانست و گفت: در همان قسمت نخست که سریال را دیدم، توضیحی که در ابتدای آن ارائه شده بود، توجه‌ام را جلب کرد. صداقت سازندگان در شفاف‌سازی بسیار ارزشمند است، به‌خصوص اینکه در ادامه نیز تاکید می‌شود این اثر با داستان‌های تخیلی ایرانی ساخته شده و «اعتراف می‌کنم» نسخه ایرانی همان سریال است. خانی با تاکید بر اهمیت اشاره به منبع اولیه اثر افزود: اینکه سریال «اعتراف می‌کنم» با چنین توضیحی آغاز می‌شود، در وهله نخست برای مخاطب ارزشمند است؛ زیرا این توضیح اجازه نمی‌دهد مخاطبی که پیش از این نسخه اصلی را دیده، تصور کند سازندگان بدون اشاره به منبع، اثر را عیناً بازسازی کرده‌اند و آنها را متهم به سرقت محتوایی، فرمی یا موارد دیگر کند؛ اتفاقی که در تلویزیون خودمان بارها دیده‌ایم که عوامل سازنده حتی به نمونه غیرایرانی آن اشاره هم نمی‌کنند و وقتی مخاطب متوجه این موضوع می‌شود، همین مسئله نوعی دلزدگی ایجاد می‌کند. فرم شبه‌تئاتری «اعتراف می‌کنم» و ضرورت صبوری مخاطب این منتقد سینما در ادامه به فرم «اعتراف می‌کنم» اشاره کرد و گفت: به لحاظ ساختار و محتوا، این سریال فرمی شبه‌تئاتری دارد؛ یعنی داستان در فضاهای بسته اتفاق می‌افتد و ما تقریبا هیچ فضای بازی نداریم. در سه قسمت نخست، شخصیت‌ها را از طریق خرده‌داستان‌های هرکدام می‌شناسیم و در این روند با شخصیت‌ها، داستان‌های دیگر زندگی‌شان، مسائل خانوادگی و شرایطشان آشنا می‌شویم. این مدرس دانشگاه ادامه داد: باید کمی صبور باشیم و ببینیم ادامه داستان چگونه پیش می‌رود. هرچند هر قسمت داستان خاص خودش را دارد، اما در نهایت، به دلیل حضور بازیگران و شخصیت‌های ثابت در طول سریال، با یک مجموعه روبروییم و نمی‌توانیم این قسمت‌ها را صرفاً به دلیل تفاوت داستان‌هایشان منفصل از یکدیگر ببینیم و باید در مجموع یک ارزیابی کلی از سریال داشته باشیم. بنابراین با توجه به اینکه تاکنون چهار قسمت را دیده‌ایم، برای ارائه چنین ارزیابی‌ای کمی زود است. خانی همچنین فرم متفاوت «اعتراف می‌کنم» نسبت به بسیاری از سریال‌های جنایی را یکی از نکات مثبت آن دانست و گفت: با توجه به فرم متفاوت سریال نسبت به آثار مشابه، به‌خصوص سریال‌های جنایی که در سال‌های اخیر می‌بینیم و آثاری که برای پلتفرم‌ها ساخته می‌شوند، نبود صحنه‌های خشن در این سریال را نیز یک وجه مثبت می‌دانم. «اعتراف می‌کنم» با پرونده‌های واقعی جذاب‌تر می‌شد وی با بیان اینکه شنیدن خبر کشته‌شدن با دیدن صحنه کشته‌شدن تفاوت دارد، تأکید کرد که نمایش چنین صحنه‌هایی تأثیر بسیار زیادی بر روحیه مخاطب می‌گذارد و ادامه داد: به‌طور مثال، سریال «زخم کاری» در ابتدا اصلاً به نظر نمی‌رسید قرار است اثری خشن باشد، چون موضوع اصلی ...
ادامـــه
LemonTheme