رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر

  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 13

«بمب» پیمان معادی، پاییز اکران می شود

 زمان اکران فیلم سینمایی «بمب» به کارگردانی پیمان معادی، که اولین نمایشش را در جشنواره فیلم فجر سال گذشته پشت سر گذاشت، مشخص شد. امروز نهم تیر و هم‌زمان با تولد پیمان معادی، قرارداد پخش این فیلم با شرکت فیلمیران منعقد شد تا «بمب» مهرماه امسال اکران شود. این فیلم در جشنواره سی و چهارم […]

گزارش تصویری نمایش “شبیه رهایی ورای یک نفس”

نمایش “شبیه رهایی ورای یک نفس” نوشته سروناز زمانی با دراماتورژی سیاوش پاکراه ، کارگردانی ساناز زمانی و با بازی مهدی بوسلیک، جواد پولادی، سارا شاهرودیان، شهاب عباسیان، مریم نقیبی و الهام شعبانی؛ از ۳ تا ۱۵ تیر ماه ۱۳۹۷ در تئاتر باران به روی صحنه می رود. سینماخانه / عکاس : فرزاد جمشیددانایی

گزارش تصویری نمایش “اطلسی های لگدمال شده” (۱)

نمایش “اطلسی های لگدمال شده” نوشته تنسی ویلیامز، کارگردانی علی پیله ور و با بازی فاطمه میری، محمد قائم مقامی، امین ابراهیمی، سید امیر حسینی؛ از ۳۰ خرداد تا ۱۵ تیر ماه ۱۳۹۷ در تماشاخانه پرویز پرستویی موسسه فرهنگی هنری گندم (تئاتر گندم)  به روی صحنه می رود. دیگر عوامل این نمایش عبارتند از: دستیار کارگردان […]

گزارش تصویری نمایش “چشم اندازی در مه”

نمایش “چشم اندازی در مه” به نویسندگی و کارگردانی ابوالقاسم معارفی و با بازی علیرضا درویش نژاد، شقایق مسافر. قدرت الله دلاوری، فروغ بهرامی، حمیدرضا سعیدپور، فرداد صفاخو، صادق توکلی از ۱۸ خرداد تا ۸ تیر ماه در تماشاخانه شانو به روی صحنه می رود. سینماخانه / عکاس : فرزاد جمشیددانایی  

اکران خصوصی «شماره ۱۷ سهیلا» با حضور نمایندگان مجلس

اکران خصوصی فیلم سینمایی «شماره ۱۷ سهیلا» به کارگردانی محمود غفاری و تهیه‌کنندگی سید امیر سیدزاده شب گذشته (سه‌شنبه ۲۹ خردادماه) در پردیس سینمایی باغ کتاب تهران برگزار شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه‌ای فیلم «شماره ۱۷ سهیلا»، در این مراسم علاوه بر کارگردان و تهیه‌کننده و سعید خانی پخش کننده […]

«لابیرنت» کلید خورد

فیلم سینمایی «لابیرنت» به کارگردانی امیرحسین ترابی و تهیه‌کنندگی سپهر سیفی پس از پایان یافتن پیش تولید، وارد مرحله فیلمبرداری شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط‌عمومی فیلم، «لابیرنت» اولین ساخته بلند سینمایی امیرحسین ترابی است که با فیلمبرداری اشکان اشکانی در روزهای اخیر آغاز شده است. شهاب حسینی، ساره بیات، غزاله نظر، […]

«زرد» و «آپاندیس» وارد شبکه خانگی می‌شوند

به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی سازمان امور سینمایی و سمعی بصری؛ در جلسه اخیر شورای پروانه نمایش خانگی که با حضور اکثریت اعضا برگزار شد، با عرضه قسمت هفتم از فصل دوم سریال «ساخت ایران» به تهیه کنندگی مشترک منصور سهراب پور و سیدامیر پروین حسینی و کارگردانی برزو نیک نژاد و قسمت […]

فیلمبرداری «ناگهان درخت» به پایان رسید

فیلمبرداری فیلم سینمایی ناگهان درخت به کارگردانی صفی یزدانیان در شمال کشور، شهر لاهیجان به انتهای مسیر رسید. تولید این فیلم سینمایی که از اوایل اردیبهشت ماه آغاز شده بود، پس از ۴۷ جلسه فیلمبرداری، راهی مرحله پس از تولید شد تا مراحل فنی خود را آغاز کند. پیش‌بینی می‌شود اولین اکران این فیلم در […]

«دلم می خواد» از چهارشنبه در سینماها

فیلم سینمایی «دلم می خواد» به کارگردانی بهمن فرمان آرا از چهارشنبه ۲۳ خرداد ماه در گروه سینمایی پردیس «زندگی» روی پرده می‌رود. «فیلمیران» پخش «دلم می خواد» را برعهده دارد. رضا کیانیان – مهناز افشار – محمدرضا گلزار – سحر دولتشاهی – رویا نونهالی – صابر ابر – بهناز جعفری بازیگران این فیلم هستند. […]

آغاز پیش‌فروش بلیت‌های جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی

افتتاح چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با یادی از بهرام بیضایی

جشنواره فیلم کوتاه تهران در قاب برنامه «هوران»

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme