رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر

  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 15

رقابت «ائو» در جشنواره‌ی فیلم «رومانی»

فیلم سینمایی «ائو» (خانه) به کارگردانی و تهیه‌کنندگی اصغر یوسفی‌نژاد در هفدهمین جشنواره فیلم ترانسیلوانیا در شهر کلوج رومانی حضور خواهد داشت. فیلم سینمایی «ائو» (خانه) به کارگردانی و تهیه‌کنندگی اصغر یوسفی‌نژاد پس از حضور در جشنواره‌های متعدد بین‌المللی از جمله جشنواره بین‌المللی دهلی‌نو، موسسه فیلم دانمارک، جشنواره فیلم استانبول، هشتمین جشنواره فیلم پکن،بیست‌ونهمین جشنواره […]

اتفاقاتی که «لنگ ظهر» در آشپزخانه می‌افتد

کارگردان «لنگ ظهر» اجرای این اثر نمایشی را تجربه متفاوتی در حوزه کاری خود می داند. رسول کاهانی کارگردان «لنگ ظهر» درباره این اثر نمایشی که در تماشاخانه باران روی صحنه است گفت: این نمایش اجرای خود را از ۳۰ اردیبهشت ماه آغاز کرده است و برای من تجربه جدید و جذابی است که تا […]

گزارش تصویری نمایش “اتاق ورونیکا” (۲)

نمایش “اتاق ورونیکا” نوشته آیرا لِوین با ترجمه مژگان رادفر و به دراماتورژی، طراحی و کارگردانی کوروش ولیدی و با بازی سعید سالمی، مژگان رادفر، بهار سهراب بیگی، کورش ولیدی، ‌پرنیان عبادی، گلناز کرکی، آوا پورترک، نرگس شهرجردی، لیندا آوراهم؛ از ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ تا ۴ خرداد ماه ۱۳۹۷ در خانه نمایش اداره تئاتر به […]

گزارش تصویری نمایش “یرماغ”

نمایش “یرماغ” نوشته مریم محمدی و مهیار احمدی و به کارگردانی مریم محمدی از ۲۷ اردیبهشت تا ۲۵ خرداد ماه ۱۳۹۷ در سالن اصلی تالار مولوی به روی صحنه می رود. سینماخانه / عکاس : فرزاد جمشیددانایی

گزارش تصویری نمایش “چشم ها”

نمایش “چشم ها” به کارگردانی حمید دادگر و با بازی شهرزاد علیمحمدی، ملینا سامی زاده، آرزو صراف رضایی، حمید دادگر از ۱۶ اردیبهشت تا ۹ خرداد ماه ۱۳۹۷ در تماشاخانه شانو به روی صحنه می رود. سینماخانه / عکاس : لیلا محرم پور

گزارش تصویری نمایش “جوجه تیغی”

نمایش “جوجه تیغی” به نویسندگی، طراحی و کارگردانی بهرام افشاری از ۱۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۷ تا ۱۱ خرداد ماه ۱۳۹۷ در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه می رود. سینماخانه / عکاس : فرزاد جمشیددانایی  

جایزه جشنواره کن برای فیلم پناهی

در هفتادویکمین دوره جشنواره فیلم کن جایزه بهترین فیلمنامه به فیلم «سه رخ» به کارگردانی جعفر پناهی اهدا شد. فیلم «سه رخ» به کارگردانی جعفر پناهی جایزه بهترین فیلمنامه را به صورت مشترک با فیلم «لازاروی خوشحال» ساخته آلیس رورواچر دریافت کرد. این فیلم با بازی جعفر پناهی و بهناز جعفری در بخش رقابت اصلی […]

گزارش تصویری نمایش “بر فراز برجکها”

نمایش “بر فراز برجکها” به کارگردانی سعید تقوایی و نویسندگی محمد رضایی راد از ۱۹ اردیبهشت تا ۲ خرداد ماه ۱۳۹۷ در سالن ناصر خسرو به روی صحنه می رود. سینماخانه / عکاس: امیر سهیلی پور

گزارش تصویری “مراسم اختتامیه بیست و یکمین دوره جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران” (۲)

مراسم اختتامیه “بیست و یکمین دوره جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی ایران” به دبیری حسین عبداللهی، روز چهارشنبه، ۲۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۷ در تالار وحدت با حضور اساتید دانشگاهی، هنرمندان و دانشجویان دانشگاه های مختلف برگزار شد و برندگان بخش های گوناگون، مورد تقدیر قرار گرفتند. سینماخانه / عکاس : لیلا محرم پور

آغاز پیش‌فروش بلیت‌های جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی

افتتاح چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با یادی از بهرام بیضایی

جشنواره فیلم کوتاه تهران در قاب برنامه «هوران»

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme