رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 18


گزارش تصویری اولین روز از سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر

سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر روز گذشته به صورت رسمی در پردیس سینمایی چارسو آغاز به کار کرد. جشنواره جهانی فجر از ۱۹ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ (۳۰ فروردین تا ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷) به دبیری سیدرضا میرکریمی در تهران برگزار می شود. سینماخانه / عکاس: فاطمه طالبی


❖ جشنواره جهانی فیلم فجر رسما افتتاح شد

کیک تولد ۱۲۰ سالگی سینما در ایران بریده شد

سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر شامگاه ۲۹ فروردین با نمایش فیلم «آن سوی ابرها» ساخته مجید مجیدی به صورت رسمی آغاز شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از ستاد خبری سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر، ساعت ۲۱ چهارشنبه ۲۹ فروردین ماه فیلم «آن سوی ابرها» ساخته مجید مجیدی در سینما […]


❖ رونمایی از پوستر بین‌المللی «ماهورا»

حضور «ماهورا» در بخش بازار سی‌وششمین جشنواره جهانی فیلم فجر

به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه‌اى فیلم، همزمان باحضور فیلم سینمایى «ماهورا»در بخش بازارسى وششمین جشنواره جهانى فیلم فجر، پوستر بین‌المللى این فیلم باطراحی سارا شوقی رونمایى شد. این فیلم دومین فیلم زرگرنژاد پس از «پایان خدمت» است که در مقام کارگردان، در سینما حضور دارد. «ماهورا» که در بخش بازار سی‌وششمین […]


گزارش تصویری کنسرت-تئاتر «شطّ رنج»

کنسرت-تئاتر “شطّ رنج” اثر تازه على قمصرى روز چهارشنبه ۳۰ فروردین ماه ۱۳۹۷ ویژه عکاسان و اصحاب رسانه به روی صحنه رفت. اجراهای عمومی این نمایش از سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷ تا سه شنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۷ در تالار حافظ ادامه خواهد داشت. سینماخانه / عکاس: فاطمه طالبی


«رقص روى شیشه» رادان را به شبکه نمایش خانگى مى آورد

بهرام رادان بعنوان جدى ترین گزینه حضور در سریال «رقص روى شیشه» که بزودى براى شبکه نمایش خانگى تولید خواهد شد، با این پروژه وارد مذاکره شده است. به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه اى و مدیر روابط عمومى پروژه، سریال «رقص روى شیشه» به کارگردانى مهدى گلستانه و تهیه کنندگى پیمان […]


❖ در آستانه برگزاری جشنواره جهانی فجر

پوستر «یک کیلو و بیست و یک گرم» رونمایی شد

پوستر فیلم سینمایی «یک کیلو و بیست و یک گرم» ساخته رحیم طوفان با نام بین‌المللی A heart for an eye با طرحی از فریبرز اسمعیلی رونمایی شد. این فیلم به کارگردانی و مجری طرحی رحیم طوفان، تهیه‌کنندگی وحید نیکخواه آزاد و با سرمایه‌گذاری سید مهدی نریمانی با حضور بازیگرانی چون لیلا زارع، سعید آقاخانی، […]


❖ سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر

ابراهیم حاتمی‌کیا استاد کارگاه «دارالفنون» جشنواره جهانی فیلم فجر شد

ابراهیم حاتمی‌کیا نویسنده و کارگردان سینمای ایران در بخش «دارالفنون» سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر یک ورک‌شاپ ۲ ساعته خواهد داشت. به گزارش ستاد خبری سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر، ابراهیم حاتمی کیا کارگردان شناخته شده ایرانی تجربه های خود را در زمینه فیلمسازی با دانشجویانی از ۳۰ کشور جهان در […]


❖ آغاز پخش درام عاشقانه محمدرضا ورزی

سریال «ایراندخت» از جمعه روی آنتن شبکه یک

مجموعه تلویزیونی «ایراندخت» » از جمعه ۳۱ فروردین روی آنتن شبکه یک می رود. به گزارش سینماخانه، مصطفی شریفی تهیه کننده سریال گفت:تصویربرداری مجموعه تلویزیونی «ایراندخت» به کارگردانی و نویسندگی محمدرضا ورزی این روزها آخرین مراحل خود را در تهران سپری می کند و بزودی به پایان می رسد. شریفی افزود:سایر مراحل فنی سریال نیز […]


حضور «اسرافیل» در بخش مسابقه جشنواره ژنو

فیلم سینمایی «اسرافیل» در بخش مسابقه سیزدهمین فستیوال بین المللی فیلم‌های شرقی ژنو حضور دارد. به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه‌ای فیلم، فیلم سینمایی «اسرافیل» در سیزدهمین دوره فستیوال فیلم‌های شرقی ژنو که از ۲۱ تا ۲۹ آوریل سال جاری در ژنو و لوزان سوییس برگزار می‌شود، حضور دارد و در بخش […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...