رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر

  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 22

نمایش “کوپال” در دومین دوره جشنواره فیلم های ایرانی ویسکانسین

نمایش “کوپال” در دومین دوره جشنواره فیلم های ایرانی ویسکانسین به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی اثر، فیلم سینمایی “کوپال” ساخته “کاظم ملایی” در دومین دوره جشنواره فیلم های ایرانی “ویسکانسین” نمایش داده می شود. جشنواره فیلم “ویسکانسین” برای ایجاد گفتگوی فرهنگی از طریق آثار هنری تاسیس شده و در دومین دوره […]

برندگان جوایز بفتا ۲۰۱۸ معرفی شدند

مراسم اعطای جوایز هفتادویکمین دوره جوایز بفتا با اعطای جایزه بهترین فیلم به «سه بیلبورد» و بهترین کارگردانی به «گیلرمو دل تورو» به کار خود پایان داد و جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی نیز به نماینده کره جنوبی رسید. در این سوی آکادمی هنرهای سینمایی و تلویزیونی بریتانیا و در سالن رویال آبرت هال لندن برگزار […]

پوستر جشنواره جهانی فیلم فجر رونمایی شد

پوستر اصلی سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر رونمایی شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از ستاد خبری جشنواره، پوستر اصلی سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر با استفاده از عکسی قدیمی مربوط به دوران ورود سینما به ایران، رونمایی شد. این پوستر را ‌علی خورشیدپور طراحی کرده است و در ادامه […]

پرونده سی و ششمین جشنواره فیلم فجر بسته شد

آیین اختتامیه سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر با معرفی برگزیدگان برگزار شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از ستاد خبری جشنواره فیلم فجر، در ابتدای مراسم پس از پخش سرود جمهوری اسلامی ایران و قرائت قرآن کریم، نماهنگ جشنواره سی و ششم پخش شد و با موسیقی زنده رضا بهرامی همراه با کلیپی از عکس‌های […]

گزارش تصویری آخرین روز از سی و ششمین جشنواره فیلم فجر

به گزارش سینماخانه در نهمین روز از سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر، فیلم های “کار کثیف” به کارگردانی خسرو معصومی و مستند “زنانی با گوشواره های باروتی” به کارگردانی رضا فرهمند در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمد. همچنین در پایان آخرین روز از سی‌ و ششمین جشنواره فیلم فجر با حضور “رسول صدرعاملی”، […]

گزارش تصویری هشتمین روز از سی و ششمین جشنواره فیلم فجر (۲)

به گزارش سینماخانه در هشتمین روز از سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر، فیلم های “مصادره” به کارگردانی مهران احمدی، “سوءتفاهم” به کارگردانی احمدرضا معتمدی و “دارکوب” به کارگردانی بهروز شعیبی در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمد. سینماخانه / عکاس: شهاب اسدی  

گزارش تصویری هفتمین روز از سی و ششمین جشنواره فیلم فجر (۱)

به گزارش سینماخانه در هفتمین روز از سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر، فیلم های “جشن دلتنگی” به کارگردانی پوریا آذربایجانی، “هایلایت” به کارگردانی اصغر نعیمی و “ماهورا” به کارگردانی حمید زرگرنژاد در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمد. سینماخانه / عکاس: شهاب اسدی

گزارش تصویری ششمین روز از سی و ششمین جشنواره فیلم فجر (۱)

به گزارش سینماخانه در ششمین روز از سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر، فیلم های “سرو زیر آب” به کارگردانی محمد علی باشه آهنگر، “تنگه ابوقریب” به کارگردانی بهرام توکلی و “اتاق تاریک” به کارگردانی روح‌الله حجازی در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمد. سینماخانه / عکاس: شهاب اسدی    

گزارش تصویری پنجمین روز از سی و ششمین جشنواره فیلم فجر (۲)

به گزارش سینماخانه در پنجمین روز از سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر، فیلم های “مغز های کوچک زنگ زده” به کارگردانی هومن سیدی، “امپراطور جهنم” به کارگردانی پرویز شیخ طادی و “عرق سرد” به کارگردانی سهیل بیرقی در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمد. سینماخانه / عکاس: کاملیا رجبی

گزارش تصویری پنجمین روز از سی و ششمین جشنواره فیلم فجر (۱)

به گزارش سینماخانه در پنجمین روز از سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر، فیلم های “مغز های کوچک زنگ زده” به کارگردانی هومن سیدی، “امپراطور جهنم” به کارگردانی پرویز شیخ طادی و “عرق سرد” به کارگردانی سهیل بیرقی در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمد. سینماخانه / عکاس: شهاب اسدی

آغاز پیش‌فروش بلیت‌های جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی

افتتاح چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با یادی از بهرام بیضایی

جشنواره فیلم کوتاه تهران در قاب برنامه «هوران»

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme