رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 21

لوون هفتوان بازیگر سینما و تئاتر درگذشت

لوون هفتوان از بازیگران سینما و تئاتر درگذشت. لوون هفتوان بازیگر سینما و تلویزیون صبح امروز ۱۹ اسفندماه در صحنه فیلمبرداری سریال «عروس تاریکی» که مشغول بازی در آن بود بر اثر سکته درگذشت. لوون هفتوان متولد ۶ فروردین ۱۳۴۵ در تهران بازیگر و کارگردان سینما و تئاتر ایرانی-ارمنی است. از کارهای او می توان […]


❖ آخرین روز اجراهای جشنواره تجربه

یازدهمین روز از هجدهمین جشنواره تئاتر تجربه

در این روز نمایش های “بدن کارفرما، ذهن کارگر”، “Prometheus 2.0″، “کو!؟” و “در خلوت مزارع پنبه” در بخش هنرهای اجرایی و “لیدی مکpaste”، “زمان صفر مطلق” و “آدمیزاد تنها به خودش وفادار است و بس” در بخش صحنه ای اجرا شدند. نمایش “بدن کارفرما، ذهن کارگر” به طراحی و ایده پردازی سید مجتبی نظامی […]


❖ روز پنجم اجراهای جشنواره تجربه

دهمین روز از هجدهمین جشنواره تئاتر تجربه

به گزارش سینماخانه؛ در این روز نمایش های “دایجستیس یا دایجستیو”، “شرح”، “برف ها آب می‌شوند”، “کو!؟” و “در خلوت مزارع پنبه” در بخش هنرهای اجرایی و نمایش های “نافرمانی”، “مده آ”، “هنوز از شب” و “بالانس” در بخش صحنه ای اجرا شدند. نمایش “برف ها آب می‌شوند” به نویسندگی و کارگردانی مرضیه آژینی و […]


❖ روز چهارم اجراهای جشنواره تجربه

نهمین روز از جشنواره تئاتر تجربه برگزار شد

به گزارش سینماخانه؛ در این روز نمایش های “یاجوج”، “برده داری نوین”، “کو!؟” و “ورودی بی نام” در بخش هنرهای اجرایی و نمایش های “ما”، “چراغ”، “آشغال مانده ها” و “در این نمایش مجید حجت را می‌کشد” در بخش صحنه ای اجرا شدند. نمایش “ورودی بی نام” یک نمایش ویدیو آرت به کارگردانی نوا عسگری […]


❖ روز سوم اجراهای جشنواره تجربه

هشتمین روز هجدهمین جشنواره تئاتر تجربه برگزار شد.

در این نمایش های “یاجوج”، “ب ساز”، “این یک خیمه نیست” و “ورودی بی نام” در بخش هنرهای اجرایی و نمایش های “لیلی و مجهول”، “شین”، “آشغال مانده ها” و “دختر وحشی” در بخش صحنه ای به روی صحنه رفتند. همچنین دو نمایش “بی/اینستالیشن” و “G-J” در بخش تئاتر در حاشیه شهر اجراهای خود را […]


برگزیدگان اسکار ۲۰۱۸ مشخص شدند

به نقل از هالیوود ریپورتر، نودمین دوره مراسم اسکار در دالبی تئاتر لس آنجلس برگزار شد و برگزیدگان این دوره از اسکار معرفی شدند. اجرای این مراسم مانند سال پیش بر عهده جیمی کیمل بود. در این مراسم که با حضور چهره های مطرح سینمای جهان همراه بود، برگزیدگان به شرح ذیل معرفی شدند: بهترین طراحی صحنه […]


پریناز ایزدیار در «متری شیش و نیم» روستایی

پریناز ایزدیار در دومین همکاری‌ خود با سعید روستایی پس از فیلم «ابد و یک روز»، در ساخته جدید این کارگردان با نام «متری شیش و‌ نیم» به ایفای نقش خواهد پرداخت. به نقل از روابط‌عمومی فیلم، فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» به تهیه کنندگی سیدجمال ساداتیان قرار بود دی ماه امسال کلید بخورد […]


حضور پنج بازیگر دیگر در جمع خانواده دکتر ماهان

شهروز ابراهیمی، مختار سائقی به همراه کیمیا حسینی ، عرفان برزین و ژیار محمدزاده (بازیگران خردسال) در سریال خانواده دکتر ماهان به کارگردانی راما قویدل و تهیه کنندگی بهروز خوش رزم به ایفای نقش می پردازند. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی سریال خانواده دکتر ماهان، انتخاب بازیگران سریال خانواده دکتر ماهان […]


“کوپال” بهترین فیلم سینمایی جشنواره بین‌المللی “هانتینگتون بیچ” آمریکا شد

به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی اثر؛  فیلم سینمایی “کوپال” به کارگردانی «کاظم ملایی» بهترین فیلم سینمایی سیزدهمین دوره جشنواره بین المللی “هانتینگتون بیچ” آمریکا شد. جشنواره فیلم “هانتینگتون بیچ” که از سال ۲۰۰۵ در شهر ساحلی کالیفرنیای جنوبی برگزار می‌شود، هر ساله سعی می‌کند که بهترین های سینمای مستقل را به […]


تصویربرداری سریال از یادها رفته به جلسه دویستم رسید

تصویربرداری سریال از یادها رفته به کار گردانی بهرام بهرامیان و تهیه کنندگی اکبر تحویلیان به جلسه دویستم رسید به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی سریال از یادها رفته ،تصویر برداری سریال از یادها رفته به کار گردانی بهرام بهرامیان همچنان ادامه دارد و دویستمین جلسه تصویر برداری سریال انجام شد و […]


logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...