رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 19 خبر

  • پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵
  • الخميس ۳ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Thursday 15 October

اسلاید اصلی | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 25

رعنا آزادی‌ور مقابل دوربین «به وقت خماری» رفت

بازی رعنا آزادی‌ور در فیلم سینمایی «به وقت خماری» آغاز شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه، فیلمبرداری فیلم سینمایی «به وقت خماری» به کارگردانی محمدحسین لطیفی به نیمه رسیده و تاکنون اکثر بازیگران این فیلم مقابل دوربین رفته‌اند. طی یکی – دو روز گذشته بازی رعنا آزادی‌ور یکی از بازیگران […]

مهناز افشار جلوی دوربین “گلشیفته” رفت

راحله “گلشیفته” جلوی دوربین رفت بازی مهناز افشار در مجموعه نمایش خانگی “گلشیفته” به کارگردانی بهروز شعیبی و تهیه کنندگی علی اکبر نجفی آغاز شد. افشار که پیش از این در فیلم سینمایی “دارکوب” با شعیبی همکاری داشته است، روز گذشته جلوی دوربین سریال جدید این کارگردان رفت. این بازیگر با گریمی متفاوت در نقش […]

«سدمعبر» به جشنواره رتردام هلند راه یافت

فیلم سینمایى «سدمعبر» در سومین حضور بین المللى خود به چهل و هفتمین جشنواره بین المللى رتردام هلند راه یافت. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومى فیلم سینمایى «سدمعبر» به کارگردانى محسن قرایى و تهیه کنندگى بهمن کامیار، این فیلم در بخش رقابتى چهل و هفتمین جشنواره بین المللى فیلم رتردام هلند […]

❖ در آستانه برگزاری جشنواره فجر

لوگو فیلم سینمایی “دارکوب” رونمایی شد

لوگو فیلم سینمایی “دارکوب” سومین ساخته بلند سینمایی بهروز شعیبی رونمایی شد. به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی رسانه سیمای مهر؛ این فیلم که قرار است سی و سومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآید، هم اکنون در آخرین مراحل فنی است. طراحی لوگو و موشن گرافی “دارکوب” برعهده کارگاه طراحی سه […]

ساخت موسیقی «به وقت شام» به پایان رسید

به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی اثر، ساخت موسیقی «به وقت شام» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا توسط کارن همایونفر به پایان رسید. فیلم سینمایی «به وقت شام» که آخرین مراحل فنی خود را طی می‌کند ساخت موسیقی آن توسط کارن همایونفر به پایان رسید. «به وقت شام» دومین همکاری کارن همایونفر […]

قرارداد «دعوتنامه» قطعی شد

سخنگوی شورای صنفی نمایش با اشاره به اینکه از این هفته «کمدی انسانی» در سینماهای کشور اکران می شود، بیان کرد قرارداد فیلم «دعوتنامه» نیز قطعی شد. غلامرضا فرجی سخنگوی شورای صنفی نمایش با اشاره به جلسه امروز دوشنبه ۲۵ دی ماه شورای صنفی نمایش گفت: در جلسه امروز تصمیم گرفته شد که سرگروه فیلم […]

فیلم «تنگه ابوغریب» درباره چیست؟

بهرام توکلی امسال نهمین ساخته بلند سینمایی‌اش را با داستانی دفاع مقدسی به سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر آورده است. اثری که «تنگه ابوغریب» نام دارد و تهیه‌کنندگی آن را سعید ملکان عهده دارد شده است. «تنگه ابوغریب»، تنگه‌ای بسیار استراتژیک بود. اتفاقی که درباره آن فیلم ساخته شده‌ است، واقعه‌ای است در سال ۶۷ در […]

«خجالت نکش» در مراحل پایانی

امیر پروین‌حسینی تهیه کننده فیلم «خجالت نکش» بیان کرد این اثر سینمای آخرین مراحل فنی خود را پشت سر می گذارد. امیر پروین‌حسینی تهیه کننده فیلم سینمایی «خجالت نکش» به کارگردانی رضا مقصودی که در بخش مسابقه سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر حضور دارد به گفت: این فیلم در پایان مراحل فنی قرار […]

لوگوی فیلم لاتاری رونمایی شد

لوگوی فیلم لاتاری به کار گردانی محمدحسین مهدویان رونمایی و منتشر شد. لوگوی فیلم سینمایی لاتاری توسط محمد روح الامین و در کارگاه سه در چار طراحی شده است. فیلم لاتاری به کارگردانی محمدحسین مهدویان و تهیه‌کنندگی سیدمحمود رضوی با حضور هادی حجازی‌فر، حمید فرخ‌نژاد، جواد عزتی و ساعد سهیلی ساخته شده است.

بامداد بیات آهنگساز «پاسیو» شد

بامداد بیات فرزند زنده‌یاد بابک بیات، موسیقی متن فیلم «پاسیو» به کارگردانی مریم بحرالعلومی را می‌سازد. به گزارش مشاور رسانه‌ای پروژه؛ بامداد بیات فرزند زنده یاد بابک بیات متولد ١٣۶۴ تهران است. او آهنگساز، تنظیم‌کننده و مدرس موسیقى و داراى دو مدرک کارشناسى در رشته‌هاى آهنگسازى فیلم و موسیقى جاز از دانشگاه هامبر کاناداست. از […]

آغاز پیش‌فروش بلیت‌های جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی

افتتاح چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با یادی از بهرام بیضایی

جشنواره فیلم کوتاه تهران در قاب برنامه «هوران»

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme