رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 14 خبر

  • دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵
  • الإثنين ۱۷ ربيع أول ۱۴۴۸
  • 2026 Monday 31 August

یادداشت ها | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 9

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (18)

«لاک‌پشت»؛ خزیدن در هزارتوی ترس و تردید

فیلم «لاک‌پشت» به نویسندگی و کارگردانی بهمن کامیار، یک درام روان‌شناسانه است که در تهران معاصر جریان دارد. داستان فیلم به بررسی پیچیدگی‌های روانی شخصیت‌ها می‌پردازد و با ایجاد گره‌های داستانی متعدد، مخاطب را درگیر می‌کند. روایت فیلم کند و با ریتمی آرام پیش می‌رود که ممکن است برای برخی از مخاطبان خسته‌کننده باشد، اما […]

❖ یادداشت ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (17)

«چشم بادومی»؛ تألمات دختر نوجوان

یک ایده بکر و متناسب با شرایط جامعه درخصوص نوجوانان که علی رغم حمایت از سوی یک نهاد متولی در عرصه فرهنگی و آموزشی اما شعار زده نیست. قصه اصلی فیلم خیلی دیر به راه می افتد اما در همان موقعیت های پایانی به شدت مخاطب را درگیر می کند و موثر است. مهدی هاشمی […]

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (16)

«لولی»؛ از لکنت کلامی تا لکنت ساختاری

تصاویر و قاب بندی های «لولی» چشم نواز است و مشخص است فیلمساز دغدغه انجام یک کار سینمایی را دارد. همچنین سوژه و ایده فیلم تازگی دارد و در بیرون از فضاهای بسته و شهری روایت می شود و همه اینها برای یک فیلم در مناسبات سینمای ایران یک مشخصه و امتیاز محسوب می گردد. […]

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (15)

«شمال از جنوب غربی»؛ جنگیدن در جنگل

به گزارش سینماخانه و به نقل از روابط عمومی؛ «شمال از جنوب غربی» در پرداخت صحنه های اکشن و درگیری موفق است و قابل قبول اما در بحث فیلمنامه کاستی های جدی دارد به عنوان مثال تا یک سوم ابتدایی سیر روایت مبهم است و کاراکترها به درستی پرداخت نمی شوند و در واقع فیلم […]

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (14)

«آنتیک»؛ طنزی در گرداب تکرار و شوخی های سطحی

«آنتیک» به کارگردانی هادی نائیجی و تهیه‌کنندگی محمود بابایی، از فیلم های حاضر در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر می باشد. فیلم تلاش دارد با نگاهی طنز، به موضوع خرافات، باورهای عامیانه و تأثیر آن بر تصمیمات اجتماعی و اقتصادی بپردازد، اما در این مسیر به‌درستی پیش نمی‌رود. پژمان جمشیدی، در این فیلم در […]

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (13)

«رها»؛ اثری که مخاطب را رها نمی کند

فیلم «رها» به کارگردانی حسام فرهمند و تهیه‌کنندگی سعید خانی، یکی از آثار برجسته در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر است. این فیلم با بازی درخشان شهاب حسینی و غزل شاکری، داستان بحرانی در زندگی یک مرد و خانواده‌اش را به تصویر می‌کشد. ایفای نقش باورپذیر شهاب حسینیاز تقات قوت فیلم محسوب می‌شود و […]

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (12)

«اسفند»؛ پرتره ای در چارچوب حادثه پردازی

فیلم می خواسته پرتره ای از یک شهید باشد اما بیشتر از اینکه به کاراکتر نزدیک شود و خود علی هاشمی و مرام و مسلک اش را به تصویر بکشد به دنبال تمرکز به عملیات و نحوه شناسایی و کسب اطلاعات لازم برای انجام آن است. سکانس ابتدایی و اجرای دانش اقباشاوی که شهادت هم‌رزمان […]

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (11)

«آبستن»؛ آبستن تلخی تحمیلی

اگر به این تئوری معتقد باشیم که هر محتوایی یک فرم خاصی را برای روایت می طلبد و آن فرم می بایست به خوبی جنبه های مختلف محتوی موضوع را نمایان سازد و به عبارتی در خدمت آن باشد به این سوال می رسیم که چرا سازندگان آبستن از شیوه سکانس-پلان برای روایت این قصه […]

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (10)

«رها»؛ رهایی در دام حوادث

«رها» بزرگترین ضربه را از مرعوب شدن بی حد و حصرش نسبت به وارد کردن موقعیت های مختلف و به اصطلاح چیدمان سیر رویدادها می خورد و از جایی به بعد تصنع و دستکاری جای غافلگیری و شگفت زدگی را می گیرد و باعث می شود مخاطب دور از اثر بایستد و شاهد مثال آن […]

❖ یادداشت های ویژه جشنواره 43 فیلم فجر (8)

«آنتیک»؛ ایده ای گرفتار در کلیشه ها

این درست و قابل فهم است که سازندگان آنتیک می خواسته اند از بستر و ظرفیت های کمدی برای بیان مفاهیم جدی بهره ببرند و علاوه بر خنده، مخاطبانشان را به فکر نیز فرو ببرند و این دغدغه ای قابل احترام است. اما برای ساخت چنین اثری نیاز است تا فیلمساز ژانر کمدی را هم […]

رونمایی از آنونس رسمی «اسکورت»

«عموی بچه‌ها» جلوی دوربین رفت

حضور «چاوک» در دو جشنواره جهانی فیلم

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

پرهیز از خشونت در «اعتراف می‌کنم» یک نقطه قوت است

یک منتقد و استاد دانشگاه معتقد است تنوع بازیگران در سریال «اعتراف می کنم» و پرهیز از نمایش خشونت که چند سالی است در شبکه نمایش خانگی مد شده است، از نقاط قوت محصول جدید فیلم نت است. مینو خانی، منتقد سینما و مدرس دانشگاه، با اشاره به توضیح ابتدای تیتراژ درباره اقتباس از سریال «Criminal» و ساخته‌شدن چندین نسخه بومی از آن، چنین رویکردی را ارزشمند دانست و گفت: در همان قسمت نخست که سریال را دیدم، توضیحی که در ابتدای آن ارائه شده بود، توجه‌ام را جلب کرد. صداقت سازندگان در شفاف‌سازی بسیار ارزشمند است، به‌خصوص اینکه در ادامه نیز تاکید می‌شود این اثر با داستان‌های تخیلی ایرانی ساخته شده و «اعتراف می‌کنم» نسخه ایرانی همان سریال است. خانی با تاکید بر اهمیت اشاره به منبع اولیه اثر افزود: اینکه سریال «اعتراف می‌کنم» با چنین توضیحی آغاز می‌شود، در وهله نخست برای مخاطب ارزشمند است؛ زیرا این توضیح اجازه نمی‌دهد مخاطبی که پیش از این نسخه اصلی را دیده، تصور کند سازندگان بدون اشاره به منبع، اثر را عیناً بازسازی کرده‌اند و آنها را متهم به سرقت محتوایی، فرمی یا موارد دیگر کند؛ اتفاقی که در تلویزیون خودمان بارها دیده‌ایم که عوامل سازنده حتی به نمونه غیرایرانی آن اشاره هم نمی‌کنند و وقتی مخاطب متوجه این موضوع می‌شود، همین مسئله نوعی دلزدگی ایجاد می‌کند. فرم شبه‌تئاتری «اعتراف می‌کنم» و ضرورت صبوری مخاطب این منتقد سینما در ادامه به فرم «اعتراف می‌کنم» اشاره کرد و گفت: به لحاظ ساختار و محتوا، این سریال فرمی شبه‌تئاتری دارد؛ یعنی داستان در فضاهای بسته اتفاق می‌افتد و ما تقریبا هیچ فضای بازی نداریم. در سه قسمت نخست، شخصیت‌ها را از طریق خرده‌داستان‌های هرکدام می‌شناسیم و در این روند با شخصیت‌ها، داستان‌های دیگر زندگی‌شان، مسائل خانوادگی و شرایطشان آشنا می‌شویم. این مدرس دانشگاه ادامه داد: باید کمی صبور باشیم و ببینیم ادامه داستان چگونه پیش می‌رود. هرچند هر قسمت داستان خاص خودش را دارد، اما در نهایت، به دلیل حضور بازیگران و شخصیت‌های ثابت در طول سریال، با یک مجموعه روبروییم و نمی‌توانیم این قسمت‌ها را صرفاً به دلیل تفاوت داستان‌هایشان منفصل از یکدیگر ببینیم و باید در مجموع یک ارزیابی کلی از سریال داشته باشیم. بنابراین با توجه به اینکه تاکنون چهار قسمت را دیده‌ایم، برای ارائه چنین ارزیابی‌ای کمی زود است. خانی همچنین فرم متفاوت «اعتراف می‌کنم» نسبت به بسیاری از سریال‌های جنایی را یکی از نکات مثبت آن دانست و گفت: با توجه به فرم متفاوت سریال نسبت به آثار مشابه، به‌خصوص سریال‌های جنایی که در سال‌های اخیر می‌بینیم و آثاری که برای پلتفرم‌ها ساخته می‌شوند، نبود صحنه‌های خشن در این سریال را نیز یک وجه مثبت می‌دانم. «اعتراف می‌کنم» با پرونده‌های واقعی جذاب‌تر می‌شد وی با بیان اینکه شنیدن خبر کشته‌شدن با دیدن صحنه کشته‌شدن تفاوت دارد، تأکید کرد که نمایش چنین صحنه‌هایی تأثیر بسیار زیادی بر روحیه مخاطب می‌گذارد و ادامه داد: به‌طور مثال، سریال «زخم کاری» در ابتدا اصلاً به نظر نمی‌رسید قرار است اثری خشن باشد، چون موضوع اصلی ...
ادامـــه
LemonTheme