رفتن به بالا

اخبار سینما، تئاتر و تلویزیون

تعداد اخبار امروز : 8 خبر

  • شنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۵
  • السبت ۵ جماد أول ۱۴۴۸
  • 2026 Saturday 17 October

یادداشت ها | سینما خانه | پایگاه خبری سینما، تئاتر و تلویزیون - Part 20

«وضعیت زرد ۲» موفق در طنز موقعیت

این شب ها سریال «وضعیت زرد ۲» به روی آنتن شبکه دو سیما می رود. سریالی طنز با درون مایه اجتماعی که دارای رگه های سیاسی نیز می باشد. خط داستانی سریال دارای شش کاراکتر محوری می باشد که هر کدام داستان مخصوص به خود را دارند و البته در بخش خانواده حول محور زندگی […]

«برف بی صدا می رود» مخاطب صبور می خواهد

این شب ها فصل دوم «برف بی صدا می رود» به روی آنتن شبکه سه سیما می رود. پخش این سریال به دلیل همزمانی با عید نوروز و ماه مبارک رمضان متوقف شده بود و قسمت های جدید آن از اواسط تیرماه در حال پخش می باشد. از نکات مثبت سریال میزانسن و فضاسازی جذاب […]

کاری که «یاغی» انجام می دهد

سریال سازی در شبکه خانگی  زمانی به یک ایده برای برنامه سازی تبدیل شد که تلویزیون با اعمال محدودیت های مورد نظرش دیگر از کارکرد و تاثیر گزاری غافل ماند و سبب بی میلی فیلم سازان و همین طور مخاطبان اش شد. همین امر سبب گشت؛ فیلمسازان به دنبال راه حلی برای ساخت آثار باکیفیت […]

«آتابای» شاعر سینمای بومی ایران

نیکی کریمی در پنجمین و آخرین تجربه کارگردانی خود با همکاری هادی حجازی فر به سراغ یک پروژه سخت و دشوار رفته است. روایت یک ملودرام شاعرانه در دل مردمان خطه آذربایجان. «آتابای» یک اتفاق خوب در سینمای ایران است. قصه خود را به زبان آذری که یکی از زبان های رایج در بیم مردمان […]

«دشت خاموش» نماینده سینمای خاکستری

فیلم سینمایی «دشت خاموش» به کارگردانی احمد بهرامی و تهیه‌کنندگی سعید بشیری که بعد از حضور در جشنواره های متعدد توانسته است جوایز متعددی را برای سینمای ایران به ارمغان بیاورد. «دشت خاموش» را در حقیقت می توان یکی از فیلم های موفق در حضورهای بین المللی در چند سال اخیر دانست. جایزه انجمن جهانی […]

جنایات و مکافات یک «عنکبوت»

در «عنکبوت» به کارگردانی ابراهیم ایراج زاد با فیلمی روبه رو هستیم که بر مبنای یک داستان واقعی بنا نهاده شده است. بنابراین مثل هر فیلمی این چنین، ماجراها در کلیت مشخص و برملا است پس نحوه پرداخت و چگونگی ارائه آن در قالب و فرم سینمایی می تواند اثری با این دستمایه را به […]

سبک متفاوت «محیا» برای ارائه آموزه های دینی

مسابقه تلویزیونی «محیا» همزمان با ماه مبارک رمضان از شبکه دو سیما پخش می شود. محوریت این مسابقه  آموزه‌های دینی، اخلاق و احکام است و با اجرای سهیل اسعد مروج آرژانتینیِ دین اسلام روانه آنتن می‌شود. این مسابقه از چند منظر قابل توجه است. محوریت مسابقه در حوزه دین و احکام و طرح سوالات مناسبی […]

❖ موقعیت مهدی

موقعیت یک قهرمان

موقعیت مهدی هم در بردارنده همه مولفه ها و عناصری که یک فیلم جنگی باید داشته باشد است و هم بدعت هایی را در زمینه ترسیم یک شخصیت در قالب اثری بیوگرافیک و پیشینه شخصی و خانوادگی اش ترسیم می کند و از این نظر روح و جانی تازه به تنها ژانر اصیل سینمای ما […]

چرا نمی توانیم در برگزاری جشنواره موفق باشیم؟!

پس از گذشت بیش از یک ماه از برگزاری چهلمین جشنواره فیلم فجر؛ کاماکان آماج انتقادات از نحوه برگزاری و اتفاقات رخ داده در روز آخر چهلمین جشنواره فیلم فجر ادامه دارد و کماکان پرونده اعلام زود هنگام اسامی منتخبان جشنواره فجر۴۰ باز است. هر سال انواع و اقسام اتفاقات و حواشی پیرامون نحوه برگزاری […]

❖ آسیب شناسی جریان نقد سینمایی

نقد یا سلیقه؛ فرم یا محتوا

با گسترش رسانه های مجازی به ویژه شبکه های اجتماعی جریان نقد نیز دستخوش تحولات مختلفی گردید که مهمترین آن ورود منتقدان از طیف های مختلف و به تبع آن بالارفتن کمیت نوشته های افراد متنوع بود که هریک با سطوح متفاوتی از دانش به این جرگه پیوستند و آثار خود را در کنار افراد […]

پوستر فیلم کوتاه «روز چهلم» رونمایی شد

«روباه» برای شبکه چهار دوبله شد

«فرحه» در قاب نمایش

منو

آخرین اخبار

logo-samandehi

تبلیغات

یادداشت ویژه

«سقف»، معلق میان واقعیت و استعاره

سینمای اجتماعی ایران همواره با یک تیغ دو لبه روبرو است: یا در ورطه «سیاه‌نماییِ بی‌قصه» می‌افتد و یا در دام «شعارزدگیِ صریح». ابراهیم امینی در فیلم «سقف» تلاش کرده است تا با انتخاب یک بسترِ محدود و آپارتمانی، به واکاوی روان‌شناختیِ شخصیت‌هایش در تقابل با فشارهای ساختاری بپردازد؛ اما آیا «سقف» توانسته است از یک موقعیتِ دراماتیک به یک اثرِ ماندگار در سینمای فرم‌گرا تبدیل شود؟ «سقف» در وهله اول، فیلمی است که بر «کلام» تکیه دارد و امینی تلاش کرده تا با بهره‌گیری از دیالوگ‌هایی که گاه رنگ‌وبوی ادبی به خود می‌گیرند، سنگینیِ فضای پیرامون شخصیت‌ها را منتقل کند. اما بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل فیلم دقیقاً در همین‌جا است. در سینمای رئالیستی، زمانی که دیالوگ‌ها از زبانِ کوچه و بازار فاصله می‌گیرند و به سمتِ «نثرِ نویسنده» متمایل می‌شوند، مخاطب به سختی می‌تواند با بحران‌های شخصیت هم‌ذات‌پنداری کند. «سقف» در لحظاتی، به‌جای اینکه اجازه دهد موقعیتِ دراماتیک «حرف بزند»، شخصیت‌ها را وادار به «نطق کردن» می‌کند؛ امری که ریتمِ فیلم را به جایِ تنش، به سمتِ نوعی کسالتِ روشنفکرانه می‌برد و ضرب‌آهنگِ کلام کوچه و بازار را که برای رئالیسمِ ملموس ضروری است، می‌شکند. از منظر کارگردانی، ایده «سقف» به عنوان عنصری که مدام بر سر شخصیت‌ها آوار می‌شود، پتانسیل بالایی برای جسارت‌های بصری دارد. سینمای ایران به تجربه‌هایی نیاز دارد که از «دکورهای واقع‌گرایانه» فاصله بگیرند و به سمت طراحی صحنه‌ای بروند که «حس» را بیش از «واقعیت» منتقل می‌کند. در «سقف»، دوربینِ امینی بیش از حد درگیر «ثبتِ واقعیت» باقی مانده است. کاش کارگردان شجاعتِ بیشتری به خرج می‌داد و از ظرفیت‌های اکسپرسیونیستی، مانند نورپردازی‌های اغراق‌شده یا طراحی صحنه‌ای که سقف را به عنوان یک کاراکترِ زنده و متحرک نشان دهد، استفاده می‌کرد تا جهانِ داستانی فیلم از یک آپارتمانِ معمولی به یک فضایِ سوررئال و تکان‌دهنده ارتقا یابد. در بحث شخصیت‌پردازی نیز، یکی از اصول مهم در درام‌نویسی، کنش‌گر بودنِ شخصیت‌ها است. در «سقف»، شخصیت‌ها بیش از آنکه در حالِ «ساختنِ سرنوشت» خود باشند، «قربانیِ جریانِ فیلم‌نامه» هستند. آن‌ها منفعلانه در برابر مشکلات اقتصادی و روانی خرد می‌شوند. اگرچه تلخیِ این موقعیت به درستی ترسیم شده، اما در نهایت مخاطب با پرسشی بی‌جواب رها می‌شود. فیلم‌های ماندگار، رنج را به «مقاومت» گره می‌زنند، اما در «سقف»، رنج صرفاً مصرف می‌شود تا مخاطب را آزار دهد. این همان نقطه‌ای است که فیلم از «نقدِ اجتماعیِ عمیق» به سمت «توصیفِ صرفِ وضعیت» سقوط می‌کند. ابراهیم امینی در «سقف» نشان داده است که دغدغه‌مند است و زبانِ سینما را می‌شناسد. این فیلم گامی رو به جلو در سینمای کم‌هزینه و متمرکز است، اما برای عبور از یک اثرِ متوسط، سینمای اجتماعیِ ایران نیازمند گذار از «بازنماییِ واقعیت» به «تفسیرِ فرم‌گرایانه» از آن است. «سقف» فیلمی است که سقفش آنقدر پایین است که اجازه نمی‌دهد شخصیت‌ها و مخاطب، «پرواز» یا حتی «ایستادنِ کامل» را تجربه کنند. این اثر، پتانسیلِ آن را داشت که با کمی جسارت در طراحیِ میزانسن و حرکت به سمت دیالوگ‌های ضرب‌آهنگ‌دارتر، به تجربه‌ای درخشان بدل شود. ...
ادامـــه
LemonTheme